Marabut afrykański
| Marabut afrykański | |
| Leptoptilos crumeniferus[1] | |
| (Lesson, 1831) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | bocianowe |
| Rodzina | bocianowate |
| Rodzaj | Leptoptilos |
| Gatunek | marabut afrykański |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[3] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Marabut afrykański (Leptoptilos crumeniferus) – gatunek dużego ptaka mięsożernego z rodziny bocianowatych (Ciconiidae), zamieszkujący Afrykę poza jej północną i południową częścią.
Spis treści |
[edytuj] Cechy gatunku
Głowa i szyja pozbawione upierzenia, na przedniej powierzchni szyi wydłużony fałd skóry. Naga skóra różowa, z ciemnymi plamami na głowie. Wierzch ciała łupkowoczarny, spód biały. W okresie godowym wyraźny, zielony, metaliczny połysk na grzbiecie. Młode osobniki ciemniejsze i z pojedynczymi piórami na głowie i szyi.
[edytuj] Wymiary
wys. do 1,5 m
dł. ciała do 145 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 260 cm
waga do 9 kg[4]
[edytuj] Biotop
Sawanna, lasostep oraz brzegi zbiorników wodnych słodkich i słonych, szczególnie w pobliżu wysychających. Spotykany również w pobliżu wiosek rybackich, rzeźni i na wysypiskach śmieci.
[edytuj] Gniazdo
Platforma z gałęzi o średnicy 1 m i grubości 30 cm, na drzewach na wysokości 10-30 m lub skałach, zwykle w koloniach liczących 50-60 par, ale zdarzają się kolonie liczące do kilku tysięcy par. Często z innymi ptakami. Zdarzają się również gniazda w miastach.
[edytuj] Jaja
W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w sezonie rozrodczym (jego termin zmienia się w zależności od szerokości geograficznej) 2-3 kredowo-białych jaj.
[edytuj] Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 29-31 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta pierzą się po 95-115 dniach.
[edytuj] Pożywienie
Padlina, ryby, owady (w tym szarańcza wędrowna), drobne kręgowce lądowe, a także odpadki.
[edytuj] Informacje dodatkowe
- Puch marabuta znajduje zastosowanie w kryminalistyce. Ze względu na swoje właściwości znakomicie nadaje się do wyrobu pędzli daktyloskopijnych. W XIX w. pióra podogonowe i puchowe były masowo pozyskiwane dla zdobienia damskich kapeluszy, boa itp. Spowodowało to wówczas prawie całkowitą zagładę tego gatunku. Również obecnie, choć na mniejszą skal, pióra są wykorzystywane w tym celu.
- Pióra marabuta są również wykorzystywane w wędkarstwie muchowym. Służą do wyrobu tzw. "much".
Przypisy
- ↑ Leptoptilos crumeniferus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Marabou (Leptoptilos crumeniferus) (ang.). IBC The Internet Bird Collection. [dostęp 5 grudnia 2010].
- ↑ Leptoptilos crumeniferus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Beata Pawlikowska: Blondynka na safari. Warszawa: National Geographic, 2009, s. 125. ISBN 978-83-7596-040-2.
[edytuj] Bibliografia
- L. Solski, 2008: Przewodnik Zoo Wrocław. (wykorzystanie piór)
- Beata Pawlikowska: Blondynka na safari. Warszawa: National Geographic, 2009, s. 125. ISBN 978-83-7596-040-2.
