Marabut afrykański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marabut afrykański
Leptoptilos crumeniferus[1]
(Lesson, 1831)
Marabut afrykański
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd pelikanowe
Rodzina bociany
Rodzaj Leptoptilos
Gatunek marabut afrykański
Synonimy
  • Ciconia crumenifera Lesson, 1831[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Marabut afrykański (Leptoptilos crumeniferus) – gatunek dużego ptaka mięsożernego z rodziny bocianów (Ciconiidae), zamieszkujący Afrykę poza jej północną i południową częścią.

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Głowa i szyja pozbawione upierzenia, na przedniej powierzchni szyi wydłużony fałd skóry. Naga skóra różowa, z ciemnymi plamami na głowie. Wierzch ciała łupkowoczarny, spód biały. W okresie godowym wyraźny, zielony, metaliczny połysk na grzbiecie. Młode osobniki ciemniejsze i z pojedynczymi piórami na głowie i szyi.

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

wys. do 1,5 m
dł. ciała do 145 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 260 cm
waga do 9 kg[4]

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Sawanna, lasostep oraz brzegi zbiorników wodnych słodkich i słonych, szczególnie w pobliżu wysychających. Spotykany również w pobliżu wiosek rybackich, rzeźni i na wysypiskach śmieci.

Gniazdo[edytuj | edytuj kod]

Platforma z gałęzi o średnicy 1 m i grubości 30 cm, na drzewach na wysokości 10-30 m lub skałach, zwykle w koloniach liczących 50-60 par, ale zdarzają się kolonie liczące do kilku tysięcy par. Często z innymi ptakami. Zdarzają się również gniazda w miastach.

Jaja[edytuj | edytuj kod]

W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w sezonie rozrodczym (jego termin zmienia się w zależności od szerokości geograficznej) 2-3 kredowo-białych jaj.

Wysiadywanie[edytuj | edytuj kod]

Jaja wysiadywane są przez okres 29-31 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta pierzą się po 95-115 dniach.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Padlina, ryby, owady (w tym szarańcza wędrowna), drobne kręgowce lądowe, a także odpadki.

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Puch marabuta znajduje zastosowanie w kryminalistyce. Ze względu na swoje właściwości znakomicie nadaje się do wyrobu pędzli daktyloskopijnych. W XIX w. pióra podogonowe i puchowe były masowo pozyskiwane dla zdobienia damskich kapeluszy, boa itp. Spowodowało to wówczas prawie całkowitą zagładę tego gatunku. Również obecnie, choć na mniejszą skalę, pióra są wykorzystywane w tym celu.
  • Pióra marabuta są również wykorzystywane w wędkarstwie muchowym. Służą do wyrobu tzw. "much".

Przypisy

  1. Leptoptilos crumeniferus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Marabou (Leptoptilos crumeniferus) (ang.). IBC The Internet Bird Collection. [dostęp 5 grudnia 2010].
  3. Leptoptilos crumeniferus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Beata Pawlikowska: Blondynka na safari. Warszawa: National Geographic, 2009, s. 125. ISBN 978-83-7596-040-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]