Messier 84
Współrzędne:
12h53m13,10s; +12°53'13,10"
| Messier 84 | |
galaktyka M84 |
|
| Odkrywca | Charles Messier |
| Data odkrycia | 18 marca 1781 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Panna |
| Typ | S0 |
| Rektascensja | 12h 25m 3,74s |
| Deklinacja | +12° 53' 13,1" |
| Odległość | 60 mln ly (18,4 Mpc) |
| Przesunięcie ku czerwieni | 0,003536 |
| Jasność obserwowana | 9,1m |
| Rozmiary kątowe | 6,5' × 5,6' |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | 113 × 97 tys. ly |
| Alternatywne oznaczenia | |
|
|
|
Messier 84 (M84, NGC 4374) – galaktyka soczewkowata w gwiazdozbiorze Panny. Odkrył ją i skatalogował 18 marca 1781 Charles Messier. Należy do gromady galaktyk w Pannie.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka fizyczna
M84 znajduje się w odległości ok. 60 mln lat świetlnych (ok. 18 megaparseków) od Ziemi. Jej średnica wynosi około 87 tys. lat świetlnych.
[edytuj] Dane astronomiczne
Przez długi czas M84 była przypisywana do typu E1, co oznaczało, że składa się głównie z starszych, żółtych gwiazd. Nowe badania wskazują przynależność do typu S0 (galaktyka soczewkowata).
Z centrum galaktyki M84 wyrzucane są dwa małe dżety obserwowane w zakresie radiowym. Fakt ten był przedmiotem badań Teleskopu Hubble'a w 1997 (krótko po jego drugiej naprawie). Odkryto, że galaktyka posiada masywny obiekt centralny o masie ok. 300 milionów mas Słońca skoncentrowany w obszarze o promieniu poniżej 26 lat świetlnych.
[edytuj] Supernowe
Do tej pory zaobserwowano następujące przypadki supernowych:
- SN 1957B (18 maja 1957) – odkryta przez G. Romano (Włochy), osiągnęła jasność 13m
- SN 1980I (13 czerwca 1980) – osiągnęła jasność 14m
- SN 1991bg (3 grudnia 1991) – osiągnęła jasność 14m
[edytuj] Oznaczenia alternatywne
|
|
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Messier 84 w SEDS.org (ang.)
- Messier 84 w bazie Simbad (ang.)
- Supermasywna czarna dziura leżąca w centrum galaktyki M84 (pol.)
- The Nuclear Ionized Gas in the Nearby Radio Galaxy NGC 4374 (ang.)
|
|||||