Królowie frankijscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Królowie frankijscy – władcy Frankówplemion germańskich. Tworzą dwie dynastie: Merowingów i Karolingów.

Spis treści

Wcześni władcy Franków [edytuj]

Pierwsi władcy [edytuj]

Królowie Franków Salickich [edytuj]

Władcy współrządzący z Chlodwigiem, obaleni przez niego w 508:

Władcy Franków Rypuarskich [edytuj]

Królowie Franków z dynastii Merowingów (509751) [edytuj]

Po śmierci Chlodwiga królestwo podzielono na cztery części:

Neustria Paryż Orlean Reims

Chlotar I na krótko przejął władzę we wszystkich frankijskich królestwach. Po jego śmierci państwo podzielono pomiędzy 4 jego synów:

Neustria Paryż Burgundia Metz


Chlotar II pokonał Brunhildę i zjednoczył królestwo. W 623 w celu obrony granic państwa, wydzielił swemu synowi Austrazję. Jego następca Dagobert I wydzielił królestwo Akwitanii w 629.

Neustria i Burgundia Akwitania Austrazja

W 679 Teuderyk III zjednoczył ostatecznie państwo Franków

Karolingowie (751855) [edytuj]

Po śmierci Ludwika I, państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z 843 r.) pomiędzy jego synów na państwo Franków Zachodnich (późniejsze królestwo Francji), państwo Franków Wschodnich (późniejsze Święte Cesarstwo Rzymskie) oraz królestwo Włoch.

Państwo zachodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskie Państwo wschodniofrankijskie

Po śmierci Ludwika V na króla Francji zostaje koronowany Hugo Kapet, hr. Paryża, rozpoczynając we Francji rządy dynastii Kapetyngów.

Po śmierci Lotara jego ziemie zostały podzielone pomiędzy jego synów:

Po śmierci Ludwika IV do władzy w Niemczech dochodzą Ludolfingowie.