Królowie frankijscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Królowie frankijscy – władcy Frankówplemion germańskich. Tworzą dwie dynastie: Merowingów i Karolingów.

Wcześni władcy Franków[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi władcy[edytuj | edytuj kod]

Królowie Franków Salickich[edytuj | edytuj kod]

Władcy współrządzący z Chlodwigiem, obaleni przez niego w 508:

Władcy Franków Rypuarskich[edytuj | edytuj kod]

Królowie Franków[edytuj | edytuj kod]

Merowingowie (509751)[edytuj | edytuj kod]

Po śmierci Chlodwiga królestwo podzielono na cztery części:

Neustria Paryż Orlean Reims

Chlotar I na krótko przejął władzę we wszystkich frankijskich królestwach. Po jego śmierci państwo podzielono pomiędzy 4 jego synów:

Neustria Paryż Burgundia Metz


Chlotar II pokonał Brunhildę i zjednoczył królestwo. W 623 w celu obrony granic państwa, wydzielił swemu synowi Austrazję. Jego następca Dagobert I wydzielił królestwo Akwitanii w 629.

Neustria i Burgundia Akwitania Austrazja

W 679 Teuderyk III zjednoczył ostatecznie państwo Franków

Karolingowie (751855)[edytuj | edytuj kod]

Imperium Karolińskie[edytuj | edytuj kod]


Po śmierci Ludwika I i sporze pomiędzy braćmi trwającym w latach 840-843, państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z sierpnia 843 r.) pomiędzy synów Ludwika I na:

Państwo zachodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskie Państwo wschodniofrankijskie

Po śmierci Ludwika V na króla Francji zostaje koronowany Hugo Kapet, hr. Paryża, rozpoczynając we Francji rządy dynastii Kapetyngów.

PATRZ: Królowie Franków Zachodnich

Po śmierci Lotara jego ziemie zostały podzielone pomiędzy jego synów:

Po śmierci Ludwika IV do władzy w Niemczech dochodzą Ludolfingowie.

PATRZ: Królowie Franków Wschodnich

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Morby J.E., Dynastie świata. Przewodnik chronologiczny i genealogiczny, Kraków 1995, s. 261-263. ISBN 83-7006-263-6