Michał Febres Cordero y Muñoz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy św. Michała Febres Cordero y Muñó'a. Zobacz też: innych świętych o tym samym imieniu.
Święty
Michał Febres Cordero y Muñóz
Francisco Febres-Cordero Muñóz
Febrescordero.jpg
Data urodzenia 1854-11-1313 listopada 1854
Cuenca
Data śmierci 1910-02-099 lutego 1910
Premià de Mar
Data beatyfikacji 1977-10-3030 października 1977
przez Pawła VI
Data kanonizacji 1984-06-2525 czerwca 1984
bazylika św. Piotra na Watykanie
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 9 lutego
Patron poetów, edukacji, katechizacji i instytutów katechetycznych w Ekwadorze
Szczególne miejsca kultu Quito

Michał Febres Cordero y Muñóz FSC, Francisco Febres-Cordero Muñóz (ur. 13 listopada 1854 w Cuence, zm. 9 lutego[1] 1910 w Premià de Mar) – święty Kościoła katolickiego, jedyny kanonizowany mężczyzna pochodzący z Ekwadoru, językoznawca, tłumacz i poeta, członek hiszpańskiej Królewskiej Akademii, Académie française, zakonnik[2][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny zaangażowanej politycznie w życie Ekwadoru. Był wnukiem działacza niepodległościowego Leóna Febresa Cordero, jego ojcem był aktywista polityczny Francisco Febres Cordero Montoya, a matką Ana Muñoz Cárdenas pochodziła z wpływowej rodziny w Cuenca[3]. Od dzieciństwa cierpiał na niedowład nóg.

Mimo nacisków rodziców, którzy widzieli jego przyszłość w seminarium diecezjalnym, wstąpił 24 marca 1868 do zakonu lasalianów, u których kształcił się wcześniej w Cuenca[4]. Przyjął imionę zakonne Michał na cześć Michała Archanioła[3] (na chrzcie otrzymał imię Franciszek).

Po ukończeniu nauki pracował w szkole, do której sam uczęszczał. Jego apostolat wypełniała praca wychowawcza z młodzieżą w Quito (1896–1907), przygotowywanie dzieci do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej, a także prowadzenie działalności wydawniczej. W 1906 r. pełnił obowiązki przełożonego domu. Jego znajomość hiszpańskiego przyczyniła się do uznania, jakim się cieszył w kręgach akademickich i późniejszego zaangażowania w Europie. Od 1892 r. jako członek akademii lingwistycznej Ekwadoru był też członkiem korespondentem hiszpańskiej Królewskiej Akademii, a w 1900 r. został członkiem Académie française, sześć lat później członkiem korespondentem Akademii Wenezueli[3].

W 1904 r. we Francji doszło do konfiskaty mienia Zgromadzenia Braci Szkół Chrześcijańskich, będącej wynikiem polityki prowadzonej przez tamtejszy rząd[4]. Sytuacja zgromadzenia wymagała podjęcia działań, do których skierowano w 1907 br. Michała Febresa Cordero y Muñóza. Pracował w belgijskim Lembecq (pod Brukselą) jako redaktor czasopisma, a później ze względów zdrowotnych przeniesiony został do nowicjatu w Premià de Mar. W tym ostatnim miejscu zastały go antyklerykalne wystąpienia 1909 roku[4]. Uciekając przed prześladowcami, niósł konsekrowane hostie. Początkowo ukrywał się w porcie w Barcelonie, następnie znalazł schronienie w kolegium Bonanova[4].

Zmarł w opinii świętości, namaszczony i przyjąwszy wiatyk. Po jego śmierci na zapalenie płuc ogłoszono żałobę narodową[4].

Był poetą i autorem podręczników[2], zapamiętanym z nabożeństwa do Najświętszego Sakramentu i jako wytrwały, pogody, dobry pedagog.

Patronat[edytuj | edytuj kod]

Uznawany jest za patrona poetów, edukacji, katechizacji i instytutów katechetycznych w Ekwadorze[2].

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim przypada na 9 lutego[5].

Relikwie i sanktuaria[edytuj | edytuj kod]

Relikwie Michała Febresa Cordero y Muñóza znajdują się w świątyni w stolicy Ekwadoru Quito[2]. Szczególnym miejscem kultu jest Quito[2].

Beatyfikacja i kanonizacja[edytuj | edytuj kod]

Michał Febres Cordero y Muñóz beatyfikowany został przez papieża Pawła VI 30 października 1977, a kanonizowany został przez Jana Pawła II 25 czerwca 1984[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Źródła Watykańskie podają jako datę śmierci 9 lutego. Miguel Febres Cordero (1854–1910) religioso, del Instituto de los Hermanos de las Escuelas Cristianas (hiszp.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 100-lecie śmierci św. Michała Cordero. [dostęp 2010-07-21].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Den hellige Mikael Febres Cordero Muñoz (1854–1910) (norw.). [dostęp 2010-07-21].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 Dominika Agassi: San Michele (Miguel) Febres Cordero (wł.). [dostęp 2010-07-21].
  5. Wojciech Świątkiewicz: św. Michał Febres Cordero. [dostęp 2010-07-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]