| Mike Piazza |
 |
| łapacz |
| Pełne imię i nazwisko |
Michael Joseph Piazza |
| Data urodzenia |
4 września 1968 |
| Odbijał |
prawą |
| Rzucał |
prawą |
| Debiut |
1 września 1992 |
| Ostatni występ |
30 września 2007 |
| Statystyki |
| Średnia uderzeń |
0,308 |
| RBI |
1335 |
| Hits |
2127 |
| Home runs |
427 |
| Kariera klubowa |
|
|
Michael Joseph Piazza (ur. 4 września 1968) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łapacza przez 16 sezonów w Major League Baseball.
Piazza został wybrany w drafcie 1988 w 62. rundzie przez Los Angeles Dodgers i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Albuquerque Dukes[1][2]. W MLB zadebiutował 1 września 1992 w meczu przeciwko Chicago Cubs[3][4]. W sezonie 1993 ze średnią uderzeń 0,318, 35 zdobytymi home runami i 112 zaliczonymi RBI, został wybrany najlepszym debiutantem w National League; wystąpił także po raz pierwszy w karierze w Meczu Gwiazd[3][5]. W 1996 i 1997 roku w głosowaniu do nagrody MVP National League zajął 2. miejsce (za Kenem Caminitim z San Diego Padres i Larrym Walkerem z Colorado Rockies)[6][7]. W maju 1998 w ramach wymiany przeszedł do Florida Marlins, w którym rozegrał tylko 5 meczów[1][3].
W tym samym miesiącu podpisał siedmioletni kontrakt z New York Mets wart 91 milionów dolarów[8]. W 2000 roku wystąpił World Series przeciwko New York Yankees; Mets przegrali jednak finały w pięciu meczach[9].
W sezonie 2006 występował w San Diego Padres, zaś karierę zakończył rok później reprezentując barwy Oakland Athletics[3]. W 2006 wystąpił na turnieju World Baseball Classic, reprezentując włoską drużynę narodową[10]. Jest rekordzistą pod względem zdobytych home runów (396) występując na pozycji łapacza[11].
Nagrody i wyróżnienia[edytuj]
Przypisy
.jpg)
