Randy Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Randy Johnson
Randy Johnson podczas gry w New York Yankees
Randy Johnson podczas gry w New York Yankees
miotacz
Pełne imię i nazwisko Randall David Johnson
Pseudonim Big Unit
Data i miejsce urodzenia 10 września 1969
Walnut Creek, Kalifornia
Odbijał prawą
Rzucał lewą
Debiut 15 września 1988
Ostatni występ 4 października 2009
Statystyki
Win–loss record 303–166
ERA 3,29
Strikeouty 4875
Kariera klubowa
Lata Kluby
1988–1989 Montreal Expos
1989–1998 Seattle Mariners
1998 Houston Astros
1999–2004 Arizona Diamondbacks
2005–2006 New York Yankees
2007–2008 Arizona Diamondbacks
2009 San Francisco Giants
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 2015
Głosów 97,3% (1. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Randall David Johnson (ur. 10 września 1969) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 22 sezony w Major League Baseball.

Po ukończeniu szkoły średniej w 1982 został wybrany w drafcie przez Atlanta Braves, jednak nie podpisał kontraktu, gdyż zdecydował się na kontynuowanie nauki na University of Southern California, gdzie w latach 1983–1985 występował w drużynie uniwersyteckiej USC Trojans[1][2]. W czerwcu 1985 po raz drugi przystąpił do draftu i został wybrany w drugiej rundzie przez Montreal Expos i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Indianapolis Indians, reprezentującym poziom Triple-A[3][4]. W MLB zadebiutował (jako starter) 15 września 1988 w meczu przeciwko Pittsburgh Pirates, w którym zaliczył pierwsze w karierze zwycięstwo[5][6]. W Expos rozegrał zaledwie 11 spotkań, po czym w maju 1989 w ramach wymiany przeszedł do Seattle Mariners[3][5].

Będąc zawodnikiem Mariners, 2 czerwca 1990 w meczu przeciwko Detroit Tigers rozegrał no-hittera[7]. Miesiąc później po raz pierwszy w karierze wystąpił w Meczu Gwiazd[5]. W latach 1992–1995 zwyciężał w lidze w klasyfikacji strikeoutów, a w sezonie 1995 miał najlepszy wskaźnik ERA (2,48) i otrzymał nagrodę Cy Young Award dla najlepszego miotacza w American League[5][8]. W lipcu 1998 został oddany do Houston Astros, w którym występował przez pół sezonu[5][9].

W grudniu 1998 jako wolny agent podpisał kontrakt z Arizona Diamondbacks[3]. Jako zawodnik D-backs pięciokrotnie zwyciężał w klasyfikacji strikeouts (1999–2002, 2004), trzykrotnie miał najlepszy ERA (1999, 2001–2002) i czterokrotnie był nagradzany Cy Young Award[5][8]. 24 marca 2001 podczas meczu przeciwko San Francisco Giants w ramach spring training, po narzuceniu fastballa (piłka, która osiąga prędkość 90–100 mil na godzinę) trafił w nadlatującego gołębia[10][11]. W tym samym roku wystąpił w World Series, gdzie Diamondbacks pokonali New York Yankees w siedmiu meczach; Johnson został wybrany wraz z Curtem Schillingiem World Series MVP przy statystykach 3–0 W–L, 1,04 ERA, 19 SO[12].

18 maja 2004 w meczu przeciwko Atlanta Braves został najstarszym baseballistą (40 lat i 7 miesięcy), który rozegrał perfect game, zaś 29 czerwca 2004 w spotkaniu z San Diego Padres czwartym w historii MLB zawodnikiem, który zaliczył 4000. strikeout w karierze [13][14].

Występował jeszcze w New York Yankees, ponownie w Arizona Diamondbacks i San Francisco Giants, w którym zakończył karierę[3]. W 2015 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[15].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
10× All-Star 1990, 1993, 1994, 1995, 1997, 1999, 2000, 2001, 2002, 2004 [5]
Cy Young Award 1995, 1999, 2000, 2001, 2000, 2002 [8]
Zwycięzca w World Series 2001 [12]
World Series MVP 2001 [16]
Babe Ruth Award 2001 [17]
MLB Triple Crown 2001 [18]
Baseball Hall of Fame od 2015 [15]

Przypisy

  1. Scouts weren't always on the mark (ang.). espn.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  2. University of Southern California (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Randy Johnson Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  4. Randy Johnson Minor Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 Randy Johnson Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  6. Pirates - Expos Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  7. Box Score of Randy Johnson's No-Hitter (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  8. 8,0 8,1 8,2 Cy Young Award winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  9. Mariners / Randy Johnson Trade - What Happened? (ang.). seattletimes.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  10. Randy Johnson Kills Dove With Pitch (ang.). abcnews.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  11. Johnson smashes bird (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  12. 12,0 12,1 2001 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  13. Randy Johnson's perfect game (ang.). mlb.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  14. Big Unit joins 4,000-strikeout club (ang.). mlb.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  15. 15,0 15,1 Pedro, Big Unit, Smoltz, Biggio make Hall of Fame (ang.). mlb.com. [dostęp 6 stycznia 2015].
  16. Post-Season World Series MVP Awards & All-Star Game MVP Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  17. The Babe Ruth Award (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 17 listopada 2012].
  18. Post-Season World Series MVP Awards & All-Star Game MVP Award Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 17 listopada 2012].