Rogers Hornsby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rogers Hornsby
Rogers Hornsby
drugobazowy/łącznik
Pełne imię i nazwisko Rogers Hornsby, Sr.
Pseudonim The Rajah
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1896
Winters, Texas
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1963
Chicago, Illinois
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 10 września 1915
w St. Louis Cardinals
Ostatni występ 20 lipca 1937
w St. Louis Browns
Statystyki
Średnia uderzeń 0,358
RBI 1584
Hits 2930
Home runs 301
Kariera klubowa
Kariera menadżerska

Rogers Hornsby, Sr. (ur. 27 kwietnia 1896, zm. 5 stycznia 1963) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego i łącznika. W ciągu 23 sezonów w Major League Baseball był zawodnikiem sześciu klubów, a także grającym menadżerem. Po zakończeniu kariery samodzielnie prowadził St. Louis Browns i Cincinnati Reds.

Rogers Hornsby w baseball grał w zespołach półzawodowych już w wieku 15 lat. Był również członkiem szkolnej drużyny futbolu. W 1914 roku, z inicjatywy jego starszego brata Everetta, który występował w zespołach niższych lig, trafił na okres próbny do Dallas Steers na dwa tygodnie. W zespole tym nie zagrał jednak żadnego meczu. W zawodowym baseballu zadebiutował w wieku 18 lat, grając na pozycji łącznika w lidze Teksasu i Oklahomy dla Hugo Scouts[1]. W tym samym sezonie był także zawodnikiem Denison Champions[2].

Mając 19 lat podpisał kontrakt z St. Louis Cardinals[3].Pierwszy mecz w Major League Baseball rozegrał 10 września 1915[4]. W 1925 został mianowany przez właściciela zespołu Sama Breadona grającym menadżerem, a także został wybrany po raz pierwszy MVP National League. Rok później wygrał z Cardinals World Series.

W 1927 przeszedł do New York Giants, w którym występował na pozycji drugobazowego[3]. Pełnił w tym zespole także funkcję menadżera, w zastępstwie Johna McGrawa, który miał problemy zdrowotne. Po konflikcie z McGrawem odszedł do Boston Braves[1].

W sezonie 1928 Boston Braves był jednym z najgorszych klubów w lidze. Hornsby stał się ponownie grającym menadżerem. Grając w barwach Braves zwyciężył w klasyfikacji średniej uderzeń w sezonie (0,387)[1]. Pod koniec sezonu został sprzedany do Chicago Cubs[1].

W Chicago Cubs Hornsby jako grający menadżer, ustanowił rekord klubowy w średniej uderzeń (0,380) i po raz drugi został wybrany MVP National League[4]. 13 września 1931 roku został pierwszym w historii MLB zawodnikiem, który w dodatkowych inningach zdobył grand slama[5]. W 1932 w wieku 36 lat zagrał w 19 meczach[1]. Mimo, że Chicago Cubs zajmowali drugie miejsce w lidze, właściciel klubu William Veeck, Sr., zdecydował o zwolnieniu go ze stanowiska menadżera z powodu hazardu, od którego Horsnby był uzależniony[6]. Jego zastępcą został Charlie Grimm[1]. Cubs ostatecznie wygrali World Series, jednak głosowanie fanów zdecydowało o nie wypłaceniu mu premii za mistrzostwo[7].

Pod koniec kariery występował w St. Louis Cardinals oraz w St. Louis Browns. Został członkiem Galerii Sław w 1942 roku[8]. Zmarł w wieku 66 lat, 5 stycznia 1966 roku na zawał serca[9].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Rogers Hornsby Biography - Early Life (ang.). rogershornsby.com. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  2. Rogers Hornsby (ang.). [dostęp 30 sierpnia 2012].
  3. 3,0 3,1 Rogers Hornsby Transactions (ang.). =baseball-reference.com. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  4. 4,0 4,1 Rogers Hornsby (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  5. Hornsby, Rogers (ang.). baseballhall.org. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  6. Year In Review : 1931 National League (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  7. Charles C. Alezander: Rogers Hornsby: A Biography. Nowy Jork: 1995, s. 180. ISBN 0-8050-2002-0. (ang.)
  8. 8,0 8,1 1947 Hall of Fame Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  9. Rogers Hornsby, Baseball Great, Dies At Age 66 (ang.). news.google.com. [dostęp 30 sierpnia 2012].
  10. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  11. Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  12. Triple Crown Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 25 sierpnia 2012].
  13. All Century Team (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].