Walter Johnson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Walter Johnson
Walter Johnson
miotacz
Pełne imię i nazwisko Walter Perry Johnson
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1887
Humboldt, Kansas
Data i miejsce śmierci 10 grudnia 1946
Waszyngton
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 2 sierpnia 1907
Ostatni występ 30 września 1927
Statystyki
Win–loss record 417–279
ERA 2,17
Strikeouty 3508
Kariera klubowa
Kariera menadżerska
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1936
Głosów 83,6%
Metoda elekcji BBWAA

Walter Perry Johnson (ur. 6 listopada 1887, zm. 10 grudnia 1946) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 21 sezonów w Washington Senators.

Johnson po ukończeniu szkoły średniej w wieku 17 lat grał w półzawodowej lidze Idaho State League[1]. 9 czerwca 1907 rozegrał perfect game. Podczas występów w niższej lidze był obserwowany przez menadżera Washington Senators Joe Cantillona, który w lipcu sprowadził go do zawodowego klubu[2][3]. 2 sierpnia 1907 zadebiutował w Major League Baseball w przegranym 2–3 meczu przeciwko Detroit Tigers, w którym od dwóch sezonów występował Ty Cobb. Na otwarcie nowego sezonu 1910 pierwszy uroczysty rzut do Johnsona wykonał ówczesny prezydent Stanów Zjednoczonych William Taft (był pierwszą głową państwa, który wykonał pierwszy rzut)[2].

W 1912 roku Johnson zanotował 32 zwycięstwa, miał ERA 1,32 oraz 303 strikeouts i w głosowaniu do nagrody dla najbardziej wartościowego zawodnika sezonu zajął 3. miejsce[1]. Rok później przyznano mu nagrodę Chalmers Award (36 zwycięstw, 1,14 ERA, 243 strikeouts, 29 pełnych meczów, 11 shutouts[2]. W sezonie 1916 rozegrał 369⅔ inningów, w którym nie dopuścił do zdobycia home runa przez drużynę przeciwną (rekord do dziś nie pobity)[1]. 1 lipca 1920 w meczu przeciwko Boston Red Sox rozegrał no-hittera[4].

W sezonie 1924 został po raz drugi w karierze wybrany MVP American League, przy statystykach: W–L 23–7, ERA 2,72, 158 strikeouts, a Washington Senators z bilansem 92–62 awansował do World Series; ich przeciwnikiem był New York Giants[2]. W pierwszym meczu, w którym Senators ulegli 3–4, Johnson rozegrał 12 inningów[5]. W piątym ponownie rozpoczął mecz, jednak Senators po raz kolejny przegrali[6]. W siódmym meczu wszedł jako rezerwowy w 9. inningu przy stanie 3–3[2]. W 12. inningu Muddy Ruel zdobył zwycięskiego runa i Senators wygrali World Series[7]. Rok później zespół z Waszyngtonu ponownie awansował do World Series, jednak uległ w nich Pittsburgh Pirates 3–4[8].

W 1927 w okresie przygotowawczym do nowego sezonu doznał złamania nogi, w wyniku uderzenia piłką[9]. Po zakończeniu kariery był menadżerem Senators i Cleveland Indians. W 1936 roku został członkiem Galerii Sław Baseballu[10]. W późniejszym okresie zajmował się polityką; był między innymi Komisarzem Hrabstwa Montgomery w stanie Maryland i startował z niepowodzeniem w wyborach do Kongresu Stanów Zjednoczonych[1]. Zmarł na nowotwór mózgu 10 grudnia 1946 w wieku 59 lat[1].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1913, 1924 [11]
Zwycięzca w World Series 1924 [12]
11 sezonów z ERA poniżej 2,00 [13]
3 sezony z 30 lub więcej zwycięstwami [13]
12× zwycięzca w klasyfikacji strikeoutów 1910, 1912–1919, 1921, 1923, 1924 [14]
6× zwycięzca w klasyfikacji zwycięstw 1913, 1914, 1915, 1916, 1918, 1924 [15]
5× zwycięzca w klasyfikacji ERA 1912, 1913, 1918, 1919, 1924 [16]
MLB Triple Crown 1913, 1918, 1924 [17]
Major League Baseball All-Century Team [18]
Baseball Hall of Fame od 1936 [10]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Walter Johnson Biography (ang.). cmgww.com. [dostęp 7 września 2012].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Walter Johnson Biography (ang.). espn.com. [dostęp 7 września 2012].
  3. Walter Johnson Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  4. MLB No-Hitters (ang.). espn.com. [dostęp 7 września 2012].
  5. Giants 4 Senators 3 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  6. Senators 2 Giants 6 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  7. Giants 3 Senators 4 (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  8. 1925 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  9. The Big Train kept on chuggin' (ang.). espn.com. [dostęp 7 września 2012].
  10. 10,0 10,1 Johnson, Walter (ang.). baseballhall.org. [dostęp 7 września 2012].
  11. Most Valuable Player MVP Awards & Cy Young Awards Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 26 sierpnia 2012].
  12. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  13. 13,0 13,1 Walter Johnson Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  14. Yearly League Leaders & Records for Strikeouts (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  15. Yearly League Leaders & Records for Wins (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  16. Yearly League Leaders & Records for Earned Run Average (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  17. Triple Crown Winners (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 7 września 2012].
  18. All Century Team (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].