Cy Young

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cy Young
Cy Young
miotacz
Pełne imię i nazwisko Denton True Young
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1867
Gilmore, Ohio
Data i miejsce śmierci 4 listopada 1955
Newcomerstown, Ohio
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 6 sierpnia 1890
Ostatni występ 11 października 1911
Statystyki
Win–loss record 511–316
ERA 2,63
Strikeouty 2803
Kariera klubowa
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1937
Głosów 76,1% (2. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Denton True Young (ur. 29 marca 1867 w Gilmore, w stanie Ohio, zm. 4 listopada 1955 w Newcomerstown, Ohio) – amerykański baseballista, który występował na pozycji miotacza przez 22 sezony w Major League Baseball.

Zawodową karierę rozpoczął w 1889 roku w lokalnej lidze Tri-State League w zespole Canton Nadjys, a jego win–loss record wyniósł 15–15. Po roku został sprzedany za 500 dolarów do Cleveland Spiders, klubu National League, gdzie występował do sezonu 1898. W tym czasie trzykrotnie osiągnął pułap 30 zwycięstw lub więcej, a w 1892 zwyciężył w klasyfikacji ERA z wynikiem 1,73. Rok później zwiększono dystans między bazą miotacza a krawędzią bazy domowej do 60 stóp i 6 cali (18 m 44 cm), mimo to Young opanował narzut fastballa (prosta, szybka piłka przy prędkości ponad 90 mil na godzinę) na tym dystansie, dlatego też zyskał przydomek Cy (skrót od cyclone)[1][2]. W 1899 roku właściciele Cleveland Spiders zakupili będący na skraju bankructwa klub St. Louis Browns i zmienili jego nazwę na St. Louis Perfectos, do którego dołączył Young[3]. W marcu 1901 roku podpisał kontrakt z Boston Americans[4]. Dwa lata później Americans zwyciężyli w World Series, a Young zagrał w czterech spotkaniach (w dwóch zwyciężył, miał 1,85 ERA oraz 17 strikeouts)[5].

5 maja 1904 roku w meczu przeciwko Philadelphia Athletics rozegrał perfect game i zarazem stał się pierwszym miotaczem w historii Major League Baseball, który uczynił to przy nowych wymiarach boiska[6][7]. Był to jego drugi no-hitter w karierze (pierwszy w 1898); trzeci rozegrał w 1908 przeciwko New York Highlanders[1].

W lutym 1909 przeszedł do Cleveland Naps za 12 500 dolarów oraz w ramiach wymiany za dwóch zawodników Charliego Checha oraz Jacka Ryana[1]. W sierpniu 1911 podpisał kontrakt z Boston Rustlers[4]. Karierę oficjalnie zakończył w maju 1912 roku w wieku 45 lat[1].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
Zwycięzca w World Series 1903 [8]
Major League Baseball All-Century Team [9]
Baseball Hall of Fame od 1937 [10]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Cy Young (ang.). sabr.org. [dostęp 16 września 2012].
  2. Przepisy gry w baseball (ang.). baseball.pl. [dostęp 16 września 2012].
  3. The 1899 Cleveland Spiders Baseball's Worst Team (ang.). wcnet.org. [dostęp 16 września 2012].
  4. 4,0 4,1 Cy Young Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 16 września 2012].
  5. Cy Young Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 16 września 2012].
  6. Gale Encyclopedia of Biography: Cy Young (ang.). answers.com. [dostęp 16 września 2012].
  7. Cy Young Perfect Game Box Score (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 16 września 2012].
  8. Baseball-Reference Playoff and World Series Index (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 27 sierpnia 2012].
  9. All Century Team (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 28 sierpnia 2012].
  10. Young, Cy (ang.). baseballhall.org. [dostęp 4 listopada 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]