Mircen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mircen
Mircen
Mircen
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C10H16
Masa molowa 136,23 g/mol
Wygląd oleista ciecz o przyjemnym zapachu[2]
Identyfikacja
Numer CAS 123-35-3
PubChem 31253[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Mircen (β-myrcen) – organiczny związek chemiczny z grupy węglowodórów nienasyconych pochodzenia naturalnego, należący do monoterpenów i stanowi składnik wielu olejków eterycznych. Posiada silne własności zapachowe.

Występuje często u roślin takich jak sosna, kminek, wawrzyn, koper, konopie, szałwia, estragon, imbir. Jest też feromonem kornika drukarza. Jest słabo rozpuszczalny w wodzie, ale za to dobrze w etanolu, chloroformie i eterze. Udało się go po raz pierwszy zsyntetyzować w 1965 w wyniku pirolizy α-pinenu.

Jako czysta substancja jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym i farmaceutycznym. Jest też surowcem do produkcji takich substancji jak mentol, cytral, cytronelol, cytronelal, geraniol i nerol.

α-Myrcen jest izomerem syntetycznym.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Myrcen, Merck Chemdat
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska X. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276. ISBN 978-83-63724-47-7.
  3. Mircen – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.