Mistrzostwa świata w szachach 2004

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mistrz świata FIDE 2004,
Rustam Kasimdżanow

Mistrzostwa świata w szachach 2004 odbyły się w dniach 19 czerwca–13 lipca w stolicy Libii, Trypolisie.

Przebieg mistrzostw[edytuj | edytuj kod]

W turnieju uczestniczyło 128 zawodników (w tym 6 z rankingiem powyżej 2700 punktów), którzy rozegrali 7 rund systemem pucharowym. W finałowym meczu spotkali się Rustam Kasimdżanow (2652, nr 28 na liście startowej) oraz Michael Adams (2731, nr 3). Po sześciu partiach wynik wynosił 3-3, dlatego o tytule mistrza świata zadecydowała dogrywka składająca się z partii szybkich, w której lepszy okazał się Kasimdżanow (1½-½) i to on zdobył złoty medal, co uznane zostało za sporą niespodziankę. Za zwycięstwo uzbecki arcymistrz otrzymał 80 tys. dolarów.

Zasady rozgrywania poszczególnych meczów były takie same, jak w poprzednim turnieju: zawodnicy rozgrywali ze sobą po dwie partie klasyczne (w półfinałach po 4, a w finale - 8), następnie - w przypadku wyniku remisowego - pojedynek dwupartiowy tempem przyspieszonym, po nim zaś - w razie konieczności - jeszcze jeden. Jeśli po tych partiach wynik wciąż był remisowy, rozgrywano jedną decydującą partię tempem błyskawicznym, w której losowano kolory bierek i w której grający białymi otrzymywał więcej czasu do namysłu od swojego przeciwnika. Aby jednak awansować, musiał tę partię wygrać - remis premiował awansem zawodnika grającego czarnymi (jak również jego zwycięstwo).

W mistrzostwach wystartowało czterech Polaków: Bartłomiej Macieja (2633, nr 42), Michał Krasenkow (2609, nr 59), Robert Kempiński (2586, nr 78) oraz Mateusz Bartel (2501, 111). Spośród nich najlepszy wynik uzyskał Krasenkow, który awansował do rundy IV (czołowej szesnastki turnieju), po drodze eliminując Gilberto Milosa (2599, nr 70), Nigela Shorta (2712, nr 6) oraz Wadima Zwiagincewa (2654, nr 27). Pozostali Polacy nie odegrali w turnieju żadnej roli, przegrywając swoje pojedynki w I rundzie: Macieja z Sarunasem Sulskisem (2570, nr 87), Kempiński z Aleksandrem Lastinem (2622, nr 51), natomiast Bartel z Tejmurem Radżabowem (2670, nr 18).

Szczegółowe wyniki (od rundy IV)[edytuj | edytuj kod]

1/8 finału Ćwierćfinały Półfinały Finał
                           
           
 Bułgaria Weselin Topałow  2
 Chorwacja Zdenko Kožul  0  
 Bułgaria Weselin Topałow  2
   Rosja Andriej Charłow  0  
 Rumunia Liviu-Dieter Nisipeanu  3
 Rosja Andriej Charłow  4  
 Bułgaria Weselin Topałow  2
   Uzbekistan Rustam Kasimdżanow  4  
 Rosja Aleksander Griszczuk  3½
 Słowenia Aleksander Bielawski  2½  
 Rosja Aleksander Griszczuk  1
   Uzbekistan Rustam Kasimdżanow  3  
 Uzbekistan Rustam Kasimdżanow  2
 Węgry Zoltan Almasi  0  
 Uzbekistan Rustam Kasimdżanow  4½
   Anglia Michael Adams  3½
 Rosja Paweł Smirnow  2½
 Azerbejdżan Tejmur Radżabow  3½  
 Azerbejdżan Tejmur Radżabow  3½
   Kuba Leinier Dominguez  3½  
 Kuba Leinier Dominguez  2½
 Rosja Aleksiej Driejew  1½  
 Azerbejdżan Tejmur Radżabow  1½
   Anglia Michael Adams  2½  
 Anglia Michael Adams  1½
 
 Stany Zjednoczone Hikaru Nakamura  ½  
 Anglia Michael Adams  1½
   Armenia Władimir Akopian  ½  
 Polska Michał Krasenkow  ½
 Armenia Władimir Akopian  1½  


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]