Mateusz Bartel
| Mateusz Bartel | |
Mateusz Bartel, Lublin 2010 |
|
| Państwo | |
| Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1985 Warszawa |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (2005) |
| Ranking | 2658 (01.01.2012) |
| Miejsce w kraju | 2 |
| FIDE Top 100 | 93 |
| Strona internetowa | |
Mateusz Bartel (ur. 3 stycznia 1985 w Warszawie) – polski szachista, arcymistrz od 2005 roku.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
Trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski juniorów: w 1995 r. w kategorii do 10 lat, w 1997 - do 12 lat oraz w 2002 r. - do 18 lat. W latach 2002 i 2003 został kolejno wicemistrzem i mistrzem Europy juniorów do 18 lat. W 2001 r. zadebiutował w finale mistrzostw Polski seniorów. W 2006 r. został mistrzem Polski, wyprzedzając Bartosza Soćko i Radosława Wojtaszka. W 2007 r. zdobył drugi medal mistrzostw kraju seniorów, zajmując w Opolu III miejsce, natomiast w 2010 r. w Warszawie – drugi tytuł indywidualnego mistrza Polski. W 2011 r. obronił w Warszawie tytuł mistrza Polski, zdobywając trzeci w karierze złoty medal.
Pierwszy wynik arcymistrzowski uzyskał w 2003 r. na turnieju Aerofłot Open w Moskwie. W tym samym roku zdobył w Balatonlelle srebrny medal drużynowych mistrzostw Europy juniorów do lat 18. W lutym 2004 r. zajął piąte miejsce w silnie obsadzonym turnieju szwajcarskim HIT Open w Słowenii oraz uczestniczył w mistrzostwach świata FIDE w Trypolisie. W pierwszej rundzie tych mistrzostw, rozgrywanych systemem pucharowym, został wyeliminowany przez Tejmura Radżabowa. W styczniu 2005 r. zwyciężył (wraz z Wiktorem Michalewskim) w turnieju otwartym Drammen International w Norwegii[1], zaś w kwietniu tego roku zajął II miejsce (za Zoltanem Gyimesi) w I mistrzostwach Unii Europejskiej w Cork[2]. W roku 2006 r. reprezentował Polskę na olimpiadzie szachowej w Turynie, zdobywając 5 pkt w 10 partiach[3]. W 2007 r. zwyciężył w turniejach open w Gironie[4] oraz na Wyspie Man (wspólnie z Zacharem Jefimienko, Michaiłem Kobaliją, Michaelem Roizem, Jurijem Jakowiczem oraz Witalijem Gołodem)[5]. W 2008 r. podzielił I m. w Barcelonie (wspólnie z Pablo Lafuente, Diego Di Berardino i Josepem Omsem Pallise)[6], natomiast w 2009 r. zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju w Prievidzy. Również w 2009 r. wystąpił (jako jedyny Polak) w turnieju o Puchar Świata, w I rundzie pokonując Borysa Graczewa, ale w II przegrywając z Yu Yangyi[7]. W 2010 r. podzielił I m. (wspólnie z Borysem Graczewem i Bartłomiejem Macieją) w II Międzynarodowym Arcymistrzowskim Turnieju Szachowym im. Unii Lubelskiej w Lublinie[8]. W tym samym roku po raz trzeci w karierze wystąpił na olimpiadzie, zdobywając srebrny medal za indywidualny wynik na V szachownicy[9]. W 2011 r. podzielił I m. (wspólnie z Draganen Šolakiem) w Kawali.
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2012 r., z wynikiem 2658 punktów zajmował wówczas 93. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Radosławem Wojtaszkiem) wśród polskich szachistów[10].
Przypisy
- ↑ Drammen 2004/2005 – wyniki końcowe
- ↑ European Union Championship 2005
- ↑ OlimpBase
- ↑ I Open Illes Medes Open - wyniki końcowe
- ↑ 16th Monarch Assurance Isle of Man 2007
- ↑ X Open Int. de Sants - wyniki końcowe
- ↑ World Cup 2009 - Personal Results - Bartel, Mateusz. [dostęp 2009-11-28].
- ↑ Lublin 2010 - Tabela turniejowa - runda 9. [dostęp 2010-05-18].
- ↑ 39th Olympiad Khanty-Mansiysk 2010 Open tournament: Najlepsi na szachownicach
- ↑ Top lists records: Bartel, Mateusz
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Mateusz Bartel – wybrane partie szachowe (ang.)
- Mateusz Bartel – karta na stronie FIDE (ang.)
| Poprzedni Radosław Wojtaszek Bartłomiej Macieja |
Mistrz Polski w szachach 2006 2010 • 2011 |
Następny Tomasz Markowski 2012 |