Most Pokoju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Most Pokoju
Most Pokoju
Widok na most od strony północno-wschodniej, w głębi gmach Muzeum Narodowego
Poprzednie nazwy Lessingbrücke
most Fenigowy
Miejscowość Wrocław
Podstawowe dane
Przeszkoda Odra
Długość 125,3 m
Szerokość:
• całkowita
• jezdni
• chodników

25,7 m
2 * 6,4 m
2 * 3,75 m
Liczba torów tramwajowych 2
Liczba przęseł 3
Zburzono 1945
Odbudowano 1959
Remontowano 2003
Projektant Jan Kmita
Położenie na mapie Wrocławia
Mapa lokalizacyjna Wrocławia
Most Pokoju
Most Pokoju
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Most Pokoju
Most Pokoju
Ziemia 51°06′42,26″N 17°02′57,25″E/51,111739 17,049236

Most Pokoju – most przez główny nurt Odry wybudowany we Wrocławiu po II wojnie światowej na miejscu zniszczonego w czasie oblężenia Festung Breslau mostu Lessinga – Lessingbrücke.

Dawniej[edytuj | edytuj kod]

Nieistniejący obecnie most Lessinga, ok. 1886.

Przed zburzeniem w 1808 fortyfikacji miejskich na miejscu dzisiejszego mostu znajdowała się przeprawa, łącząca znajdujący się na lewym (południowym) brzegu rzeki "miejski plac drzewny" (Städtlicher Holzplatz[1]) z Przedmieściem Piaskowym na prawym brzegu. Później powstał na jej miejscu drewniany most Fenigowy[2], który w 1875 zastąpiono zaprojektowanym przez Alexandra Kaumanna stalowym czteroprzęsłowym mostem kratownicowym systemu Schwendlera podpartym kamiennymi filarami. Patronem mostu, tak jak sąsiadującego z mostem dawnego placu drzewnego[3], został dramatopisarz niemiecki epoki oświecenia, Gotthold Ephraim Lessing. W 1945 dwa z czterech przęseł mostu uległy zniszczeniu tak poważnemu, że uznano, iż odbudowa tej konstrukcji jest nieopłacalna; postanowiono wybudować w tym miejscu most całkiem od nowa.

Obecnie[edytuj | edytuj kod]

Widok z wieży archikatedry wrocławskiej: na bliższym planie most Pokoju, w oddali most Grunwaldzki, po prawej urząd wojewódzki

Powojenny trójprzęsłowy most ma 125,3 m długości[4] i 25,7 m szerokości i niesie dwie dwupasmowe jezdnie (po 6,40 m szerokości), dwa chodniki (po 3,75 m) oraz dwutorową linię tramwajową. Pierwotnie linia tramwajowa przebiegała obok jezdni (na zachód od niej) po osobno zdylatowanej konstrukcji. Obie kablobetonowe przeprawy (drogowa i tramwajowa) zrealizowano jako skrzynkowe, w ustroju Gerbera, podparte na dwóch wspólnych betonowych filarach. Most zaprojektował Jan Kmita, a budowę prowadzili inżynierowie S. Szyndlar oraz B. Christoff. Budowę rozpoczęto w 1954, a most do eksploatacji oddano w roku 1959; nazywał się wówczas "mostem Wojewódzkim"[5], nazwa "most Pokoju" obowiązuje od 1966. Wtedy, 8 maja, minister spraw zagranicznych PRL Adam Rapacki wmurował przy północnym przyczółku mostu tablicę pamiątkową, która w zamierzeniu miała upamiętniać zaplanowane wzniesienie w tym miejscu "Pomnika Powrotu do Macierzy Ziem Zachodnich i Północnych". Konkurs na pomnik rozstrzygnięto rok później (zwyciężył projekt Henryka Morela), ale do jego realizacji nigdy nie doszło, została tylko granitowa tablica. W późniejszych latach most był kilkakrotnie remontowany; ostatni jego remont generalny wykonano w roku 2003; przebudowano wówczas zarówno sam most, jak i będącą jego przedłużeniem ulicę Wyszyńskiego, przenosząc torowisko tramwajowe pomiędzy jezdnie.

Przypisy

  1. Tak oznaczony na planie G.W. Redekera z 1847.
  2. Most fenigowy, most groszowy – potoczna nazwa mostów na których było pobierane myto; poprzednik znajdujących się w innej części miasta mostów Osobowickich także nosił w XIX wieku nazwę "groszowego" – Gröschelbrücke.
  3. Dzisiejszego placu Powstańców Warszawy.
  4. Dane według opracowania Leszka Budycha "Mosty Wrocławia w rysunkach projektowych"; według Encyklopedii Wrocławia ma 124,7 metra.
  5. Obok mostu, na południowym brzegu Odry, znajduje się gmach Urzędu Wojewódzkiego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]