Nastrój

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nastrój – utrzymujące się przez dłuższy okres zabarwienie emocjonalne wszystkich przeżyć, zarówno doświadczane subiektywnie i relacjonowane, jak również możliwe do obserwacji przez otoczenie.

Rodzaje nastroju[edytuj | edytuj kod]

  • nastrój prawidłowy (eutymia) – obejmuje zwykły zakres wahań nastroju, bez nastroju wyraźnie obniżonego lub wzmożonego
  • nastrój obniżony (depresja) – nastrój z poczuciem smutku:
    • dysforia – nastrój obniżony z cechami drażliwości, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych
    • minorowy – pełen smutku, melancholii i żalu
    • nastrój żałobny – nastrój smutku związany z realną utratą
  • nastrój wzmożony – nastrój z poczuciem radości:
    • euforia – nastrój wzmożony z przeżyciem szczęścia, wielkości, bez zwiększonej aktywności psychoruchowej
    • ekstaza – nagłe przeżycie niewypowiedzianego szczęścia
    • mania – nastrój wzmożony z cechami ekspansywności, nadmiernym przekonaniem o możliwościach, z towarzyszącą wzmożoną aktywnością psychiczną i ruchową; lekkie nasilenie – hipomania
  • labilność – łatwe wahania między nastrojem wzmożonym a obniżonym
  • drażliwość – łatwe wpadanie w gniew
  • anhedonia – niemożność odczuwania przyjemności powodująca zaprzestanie wykonywania czynności dających uprzednio przyjemność
  • aleksytymia – niemożność wyrażenia za pomocą słów swoich stanów emocjonalnych

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]