Ole Gunnar Solskjær
| Ole Gunnar Solskjær | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Ole Gunnar Solskjær | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 lutego 1973 Kristiansund, Norwegia  |
|
| Pseudonim | Baby-face killer | |
| Pozycja | napastnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 75 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Molde FK | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1989–1990 | Clausenengen | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1990–1994 1994–1996 1996–2007 |
Clausenengen Molde Manchester United Ogółem |
109 (115) 42 (31) 235 (91) 386 (238) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1995–2007 | Norwegia |
67 (23) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2008–2010 2011– |
Manchester United (zespół rezerw) Molde FK |
|
Ole Gunnar Solskjær (ur. 26 lutego 1973 w Kristiansund) – były norweski piłkarz grający na pozycji napastnika. W latach 2008 - 2010 trener drużyny rezerw Manchester United. 9 listopada 2010 podpisał kontrakt na mocy którego objął 9 stycznia 2011 posadę szkoleniowca w norweskim klubie Molde FK[1].
Spis treści |
Kariera klubowa [edytuj]
Solskjær rozpoczynał karierę w klubie Clausenengen. Później przeszedł do Molde FK. W wieku 23 lat został graczem Manchesteru United. Z drużyną "Czerwonych Diabłów" był sześciokrotnym mistrzem Anglii, dwukrotnym zdobywcą Pucharu Anglii oraz triumfatorem Ligi Mistrzów w 1999 roku.
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
Piłkarz nie odnosił wielkich sukcesów ze swoją reprezentacją. Największymi (jedynymi) osiągnięciami w historii gry Solskjæra w drużynie narodowej są:
W reprezentacji rozegrał 67 meczów i strzelił 23 goli. Jest uznawany za jednego z najlepszych graczy w historii norweskiego futbolu.
Kalendarium kariery [edytuj]
W lutym 1999 roku Solskjær ustanowił rekord Premier League, strzelając 4 bramki w ciągu 12 minut w meczu przeciwko Nottingham Forest (8:1).
26 maja 1999 roku napastnik wygrał Ligę Mistrzów wraz z Manchesterem United. Strzelił decydującą bramkę na 2:1 w ostatniej minucie doliczonego czasu gry.
W 2003 roku odniósł poważną kontuzję kolana, która wyeliminowała go z gry na ponad 3 lata.
U schyłku kariery otrzymał Nagrodę Kniksena – prestiżowy tytuł przyznawany piłkarzowi, który zasłużył się w norweskiej piłce nożnej.
27 sierpnia 2007 roku, ogłosił decyzję o zakończeniu kariery piłkarskiej z powodu problemów z kolanami. Było to związane z kontuzją z 2003 roku.
W 2008 roku został trenerem rezerw Manchesteru United.
9 listopada 2010 podpisał kontrakt na mocy którego objął posadę szkoleniowca w norweskim klubie Molde FK. Z zespołem tym zdobywał mistrzostwo Norwegii przez dwa kolejne sezony [2].
Solskjær bywał nazywany baby-face killer (ang. morderca o twarzy dziecka)[3].
Sukcesy [edytuj]
Manchester United
- Mistrzostwo Anglii (6) → 1997, 1999, 2000, 2001, 2003, 2007
- Puchar Anglii (2) → 1999, 2004
- Tarcza Wspólnoty (3) → 1997, 2003, 2007
- Puchar Ligi (1) → 2006
- Liga Mistrzów (1) → 1999
- Puchar Interkontynentalny (1) → 1999
Indywidualnie
- Najlepszy zawodnik Norwegii → 2006
- Honorowa Nagroda Kniksena → 2007
- Order św. Olava → 2008
Przypisy
- ↑ Ole Gunnar Solskjær obejmuje posadę w Molde FK (ang.). [dostęp 2011-05-16].}
- ↑ Mani Djazmi: Ole Gunnar Solskjaer in no rush to manage in England (ang.). 22 February 2013. [dostęp 2013-02-22].
- ↑ Morderca o twarzy dziecka już nie strzeli. [dostęp 2010-05-14].
Bibliografia [edytuj]
|
|||||||
|
|||||||
