Olha Sawczuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olha Sawczuk
Olha Sawczuk
Państwo  Ukraina
Miejsce zamieszkania Nassau
Data i miejsce urodzenia 20 września 1987
Donieck
Wzrost 177 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2004
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 79 (19 maja 2008)
Australian Open 3R (2006)
Roland Garros 2R (2007)
Wimbledon 1R (2006, 2008)
US Open 1R (2006, 2007, 2010)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 6 ITF
Najwyżej w rankingu 57 (14 lutego 2011)
Australian Open 2R (2009–2011)
Roland Garros 2R (2009)
Wimbledon 2R (2010, 2013)
US Open 2R (2011, 2014)

Olha Sawczuk, ukr. Ольга Савчук (ur. 20 września 1987 w Makiejewce) – ukraińska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Olha Sawczuk status profesjonalny uzyskała w 2004 roku. Będąc na 527. miejscu w rankingu zagrała w pierwszym zawodowym turnieju WTA – w Taszkencie. W pierwszej rundzie pokonała Anne Kremer, w drugiej Jewgienię Liniecką, by w ćwierćfinale przegrać z Meghann Shaughnessy. Jeszcze w tym samym roku poległa w eliminacjach w Hajdarabadzie i wygrała drugi wówczas w karierze turniej ITF w Mińsku. W 2005 bardzo wcześnie zwyciężyła w kolejnym turnieju ITF odbywającym się w Bromma. W finale pokonała Finkę Emmę Laine. W Estoril zagrała w turnieju głównym dzięki wygranym kwalifikacjom. W pierwszej rundzie pokonała niespodziewanie Włoszkę Flavię Pennettę lecz w drugiej przegrała z Marianą Diaz-Olivą z Argentyny. Wyczyn z Estoril powtórzyła jeszcze dwa razy. W pozostałych turniejach przegrywała albo w pierwszej rundzie lub w eliminacjach (w tym w Wimbledonie i w US Open). W 2006 zadebiutowała w Wielkim Szlemie – w Australian Open – dochodząc do trzeciej rundy. Musiała przebijać się przez kwalifikacje. W drugiej rundzie dokonała niesamowitej niespodzianki pokonując Jelenę Janković. W lutym w turnieju w Antwerpii grając jako kwalifikantka po raz drugi w karierze doszła do ćwierćfinału. Po tym turnieju awansowała na najwyższą pozycję w karierze – nr 92. W kolejnych turniejach nie szło jej już tak dobrze – przegrywała w pierwszych rundach. Sezon 2006 zakończyła na 99 pozycji. W 2007 przegrała w pierwszej rundzie Australian Open i doszła do półfinału w Bangalore przegrywając z Marą Santangelo. W pierwszym turnieju na kortach ziemnych – w Budapeszcie doszła do ćwierćfinału. Rok 2008 rozpoczęła od porażki w 1. rundzie Australian Open z Agnieszką Radwańską.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V
WTA Challenger Tour

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 5 października 2008 Taszkent Twarda Rumunia Raluca Olaru Rosja Nina Bratczikowa
Niemcy Kathrin Wörle
5:7, 7:5, 10–7
Finalistka 1. 21 lutego 2010 Bogota Ceglana Białoruś Anastasija Jakimawa Argentyna Gisela Dulko
Rumunia Edina Gallovits
2:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 2. 13 kwietnia 2014 Katowice Twarda (hala) Ukraina Julija Bejhelzimer Czechy Klára Koukalová
Rumunia Monica Niculescu
6:4, 5:7, 10–7
Zwyciężczyni 3. 2 listopada 2014 Ningbo Twarda Australia Arina Rodionowa Chińska Republika Ludowa Han Xinyun
Chińska Republika Ludowa Zhang Kailin
4:6, 7:6(2), 10–6
Finalistka 2. 8 marca 2015 Kuala Lumpur Twarda Ukraina Julija Bejhelzimer Chińska Republika Ludowa Liang Chen
Chińska Republika Ludowa Wang Yafan
6:4, 3:6, 4-10

Wygrane turnieje singlowe rangi ITF[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 29/06/2003 Rosja Elektrostal ITF 10 000 dywanowa Rosja Jekatierina Kirjanowa 6:3, 6:0
2. 31/10/2004 Białoruś Mińsk ITF 25 000 dywanowa Białoruś Anastasija Jakimawa 6:4, 6:4
3. 20/02/2005 Szwecja Bromma ITF 25 000 twarda Finlandia Emma Laine 6:1, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]