Flavia Pennetta
| Flavia Pennetta | |
Flavia Pennetta podczas turnieju w Madrycie w 2010 roku |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Verbier |
| Data i miejsce urodzenia | 25 lutego 1982 Brindisi |
| Wzrost | 172 cm |
| Masa ciała | 58 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 25 lutego 2000 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Gabriel Urpi |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 9 WTA, 7 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 10 (17 sierpnia 2009) |
| Australian Open | 4R (2011) |
| Roland Garros | 4R (2008, 2010) |
| Wimbledon | 4R (2005, 2006) |
| US Open | QF (2008, 2009, 2011) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 14 WTA, 9 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 1 (28 lutego 2011) |
| Australian Open | W (2011) |
| Roland Garros | QF (2011) |
| Wimbledon | SF (2010) |
| US Open | F (2005) |
| Strona internetowa | |
Flavia Pennetta (ur. 25 lutego 1982 w Brindisi), włoska tenisistka, liderka światowego rankingu w grze podwójnej. Zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej, dwukrotna zdobywczyni Pucharu Federacji, mistrzyni deblowego Australian Open 2011 w parze z Argentynką Giselą Dulko, wicemistrzyni deblowego US Open. W 1999 roku na kortach Rolanda Garrosa zdobyła juniorskie mistrzostwo wielkoszlemowe w grze podwójnej razem z Robertą Vinci. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym bekhendem. 24 stycznia 2007 została ogłoszona przez prezydenta Włoch Kawalerem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej[1].
Spis treści |
[edytuj] Kariera tenisowa
Tenisowe treningi rozpoczęła w wieku pięciu lat[2]. W roku 1997 po raz pierwszy wystąpiła w imprezie przeznaczonej dla juniorów. Miało to miejsce we Florencji. Pennetta doszła tam do drugiej rundy. Po paśmie porażek w listopadzie 1998 doszła do półfinału ważnego turnieju Eddie Herr, organizowanego w Stanach Zjednoczonych przy udziale Akademii Nicka Bollettieriego. Przegrała w trzech setach z Virginie Razzano. Dwa miesiące później udała się do Melbourne, by po raz pierwszy stanąć do rywalizacji na Wielkim Szlemie - bez powodzenia. W całej karierze juniorskiej nie zdobyła ani jednego indywidualnego trofeum.
Zwycięstwa odnotowała w juniorskiej grze podwójnej. Dwukrotnie zwyciężając w 1999 roku. Partnerowała przede wszystkim Robercie Vinci. Najpierw zdobyły puchar Italian Junior Open, potem zostały mistrzyniami Roland Garros.
W dniu osiemnastych urodzin, 25 lutego 2000 została zawodową tenisistką. Już w 1998 startowała w pierwszych profesjonalnych kwalifikacjach,miało to miejsce w Palermo. Przez kilka sezonów bezskutecznie próbowała dostać się do głównej drabinki turnieju WTA. Udało się jej to dopiero w roku 2002 w Memphis. Przegrała 4:6, 2:6 z Shinobu Asagoe. Wystąpiła też w Palermo i Sopocie. Właśnie w Polsce po raz pierwszy w zawodowym spotkaniu turnieju głównego zeszła z kortu zwycięsko. Wyeliminowała Białorusinkę Tatianę Puczek 7:5, 6:3, ale następnego dnia okazała się słabsza od Wiery Zwonariowej. Rezultaty w rozgrywkach ITF pozwoliły jej znaleźć się w gronie stu najlepszych tenisistek świata.
W styczniu 2003 w Canberze poprawiła swoje najlepsze osiągnięcie w karierze, dochodząc do ćwierćfinału. Została pokonana przez Francescę Schiavone. Miesiąc później znalazła się wśród półfinalistek zawodów w Hajdarabadzie. Wygrała tam między innymi z Mary Pierce. Wystąpiła we wszystkich czterech turniejach wielkoszlemowych.
Do światowej czołówki dostała się w sezonie 2004, występując w trzech finałach turniejów WTA. W Acapulco przegrała z Ivetą Benešovą, a w Palermo z Anabel Mediną Garrigues. Jednak w sierpniu w Sopocie to Pennetta odniosła zwycięstwo. W półfinale wygrała z Martą Domachowską, a w finale Klárę Koukalovą i po raz pierwszy została mistrzynią w gronie profesjonalnych tenisistek. Sezon zakończyła na czterdziestym miejscu listy WTA.
Kolejne zwycięstwa zanotowała również w następnym roku: w lutym 2005 w Bogocie zdobywając kolejny tytuł (finał z Lourdes Domínguez Lino). Wygrała także w Acapulco, wciąż jednak nie potrafiła wygrać z zawodniczkami z czołówki światowej. W czwartej rundzie Wimbledonu została wyeliminowała ją Mary Pierce. W sierpniu znalazła się w ćwierćfinale turnieju w Toronto, gdzie do meczu z nią nie przystąpiła Serena Williams. W międzyczasie Flavia wygrała turniej deblowy w Los Angeles, a kilka tygodni później osiągnęła wicemistrzostwo wielkoszlemowe na Flushing Meadows (także w deblu).
Na otwarcie roku 2006 dotarła do finału w Gold Coast. Pokonała Martinę Hingis i Tatianę Golovin, przegrywając w finale z Czeszką Lucie Šafářovą. Zarówno w Bogocie, jak i Acapulco była w finałach, obydwa przegrała. Najpierw nie sprostała Dominguez Lino, potem Annie-Lenie Grönefeld. Sezon zakończyła przedwcześnie we wrześniu finałem Pucharu Federacji. Przegrała singlowy pojedynek z Justine Henin-Hardenne, jednak to jej drużyna okazała się lepsza. Wspomniana Belgijka odniosła bowiem kontuzję w rozstrzygającym meczu deblowym i razem z Kim Clijsters zeszły z kortu. Przyczyną absencji tenisistki była kontuzja lewego nadgarstka.
W 2007 roku Pennetta pogorszyła swoją pozycję w rankingu. Opuściła czołową dwudziestkę rankingu WTA, plasując się w okolicach czwartej dziesiątki. Powróciła nawet do rozgrywek ITF. W październiku uzupełniła swoją kolekcję tytułów WTA o trofeum z Bangkoku, gdzie ograła Shahar Peer i Venus Williams.
Podczas turnieju WTA w Zurychu udało jej się pokonać (w drugiej rundzie) Jelenę Janković 5:7, 6:3, 6:3. Pennetta po wygraniu dwóch kolejnych spotkań awansowała do finału tego turnieju, w którym przegrała z Venus Williams 6:7(1), 2:6.
[edytuj] 2009-2010
26 maja 2009 roku w turnieju French Open przegrała w pierwszej rundzie z nierozstawioną Alexą Glatch 1:6, 1:6[3].
19 lipca 2009 wygrała turniej zaliczany do International turniej Internazionali Femminili di Tennis di Palermo. Pennetta była w nim rozstawiona z numerem 1. Podczas zawodów nie oddała ani jednego seta, w finale pokonując Sarę Errani 6:1, 6:2. 9 sierpnia 2009 zwyciężyła w turnieju LA Women's Tennis Championships (zaliczanym do Premier), w finale wygrywając z Samanthą Stosur 6:4, 6:3[4].
17 sierpnia 2009 roku jako pierwsza Włoszka w historii awansowała do pierwszej dziesiątki rankingu WTA Tour[5].
Między innymi dzięki zwycięstwu LA Women's Tennis Championships w zapewniła sobie 2 miejsce w US Open Series[6], gromadząc w trzech turniejach z tego cyklu 140 punktów.
W pierwszej rundzie US Open 2009 Pennetta pokonała 6:0, 6:4 Edinę Gallovits. W drugiej rundzie tego turnieju odniosła zwycięstwo nad Sanią Mirzą, nie oddając rywalce ani jednego gema (6:0, 6:0). W następnym meczu Pennetta wygrała z Aleksandrą Wozniak, oddając rywalce w meczu dwa gemy (6:1, 6:1). W meczu czwartej rundy spotkała się z Wierą Zwonariową, w trzysetowym meczu Pennetta przegrała pierwszego seta 3:6, w drugim zwyciężyła w tie-breaku 7:6(6) (broniąc w całym secie 6 piłek meczowych), zaś w trzecim nie oddała przeciwniczce gema (6:0), awansując tym samym do ćwierćfinału. W ćwierćfinale Pennetta przegrała z obrończynią tytułu sprzed roku - Sereną Williams 4:6, 3:6.
W listopadzie 2009 roku zdobyła wraz z drużyną Puchar Federacji. Włochy w finale pokonały reprezentacje USA 4:0.
Na początku 2010 doszła do finału turnieju ASB Classic 2010, przegrywając w nim z Yaniną Wickmayer 3:6, 2:6[7]. 4 kwietnia 2010 wygrała wraz z Giselą Dulko deblowy turniej Sony Ericsson Open, w finale pokonując Nadię Pietrową i Samanthę Stosur 6:3, 4:6, 10:7[8].
11 kwietnia 2010 roku wygrała turniej Andalucia Tennis Experience klasy International w finale pokonując Carlę Suárez Navarro 6:2, 4:6, 3:6[9].
W maju wygrała turniej deblowy Porsche Tennis Grand Prix klasy Premier Series w Stuttgarcie w parze z Giselą Dulko. Pokonując w finale 3:6, 7:6(3), 10:5 K. Peschke i K. Srebotnik[10]. Tydzień później wygrała kolejny turniej deblowy klasy Premier Series, zwyciężając w finale Internazionali BNL d'Italia w parze z Dulko z Nurią Llagostera Vives i Maríą José Martínez Sánchez 6:4, 6:2[11].
W lipcu obroniła wraz z Dulko tytuł deblowy w turnieju Collector Swedish Open, pokonując w finale R. Voráčovą i B. Záhlavová Strýcovą 7-6(0), 6:0[12]. Tydzień później przegrała w finale Internazionali Femminili di Tennis di Palermo z Kaią Kanepi 3:6, 4:6 - tym samym nie broniąc tytułu zdobytego w roku 2009[13].
W sierpniu sięgnęła wraz z Dulko po jedenasty tytuł w grze deblowej, pokonując w finale Rogers Cup, Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 3:6, 12:10[14].
23 października zwyciężyła w kolejnym turnieju deblowym w parze z Giselą Dulko, pokonując w finaleKremlin Cup Sarę Errani oraz M. J. Martinez Sánchez 6:3, 2:6, [10:6].
31 października Pennetta oraz Dulko wygrały turniej WTA Tour Championships, w meczu finałowym pokonując Květe Peschke i Katarine Srebotnik 7:5, 6:4[15].
7 listopada zwyciężyła wraz z reprezentacją Włoch w turnieju drużynowym Fed Cup.
[edytuj] 2011
4 września po raz trzeci w karierze awansowała do ćwierćfinału turnieju wielkoszlemowego US Open, eliminując w czwartej rundzie Peng Shuai 6-4, 7-66. Pennetta borykała się w końcówce meczu z problemami zdrowotnymi, w decydującym secie przegrywając w tie-breaku 0:5, zdołała odrobić straty i zwyciężyć 8:6[16]. W turnieju tym przegrała w ćwierćfinale z Niemką Angelique Kerber 4-6, 6-3,3-6.
[edytuj] Życie prywatne
Córka Oronzo i Concetty Pennety, ma starszą siostrę Giorgię[2]. Pennetta zaczęła grać w tenisa w wieku pięciu lat. Jej tenisową idolką jest Monicę Seles. Poza tenisem interesuje się jazdą konną i lubi słuchać muzyki. Aktualnie mieszka w szwajcarskim Verbier[2].
W 2007 roku, po trzech latach, zakończyła związek z tenisistą hiszpańskim, Carlosem Moyą.
We wrześniu 2009 roku Pennetta wystąpiła jako modelka w pokazie bikini w ramach Milan Fashion Week (mediolańskiego tygodnia mody)[17].
22 listopada 2011 roku ukazała się autobiografia Flavii Pennetty pt. Dritto al cuore (Prosto do serca)[18].
[edytuj] Pozycja w rankingach WTA
Poniższa tabela pokazuje pozycje w rankingu WTA na koniec danego roku.
| Rok | Miejsce w singlu[2] | Miejsce w deblu[2] |
|---|---|---|
| 1999 | 251 | - |
| 2000 | 297 | - |
| 2001 | 292 | 321 |
| 2002 | 95 | 136 |
| 2003 | 69 | 111 |
| 2004 | 38 | 100 |
| 2005 | 23 | 22 |
| 2006 | 28 | 32 |
| 2007 | 40 | 37 |
| 2008 | 13 | 22 |
| 2009 | 12 | 29 |
[edytuj] Wygrane turnieje
[edytuj] Gra pojedyncza (9)
| Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
| 1. | 21/08/2004 | Kategoria III | 300 000 | ziemna | 7:5, 3:6, 6:3 | ||
| 2. | 26/02/2005 | Kategoria III | 170 000 | ziemna | 7:6(4) 6:4 | ||
| 3. | 04/03/2005 | Kategoria III | 180 000 | ziemna | 3:6, 7:5, 6:3 | ||
| 4. | 20/10/2007 | Kategoria III | 200 000 | ziemna | 6:1, 6:3 | ||
| 5. | 23/02/2008 | Kategoria III | 200 000 | ziemna | 6:4, 5:4 krecz | ||
| 6. | 02/03/2008 | Kategoria III | 180 000 | ziemna | 6:0, 4:6, 6:1 | ||
| 7. | 19/07/2009 | International | 220 000 | ziemna | 6:1, 6:2 | ||
| 8. | 09/08/2009 | Premier | 700 000 | twarda | 6:4, 6:3 | ||
| 9. | 11/04/2010 | International | 220 000 | ziemna | 6:2, 4:6, 6:3 |
[edytuj] Gra podwójna (14)
[edytuj] Występy w turniejach wielkoszlemowych
Legenda: Na żółto podkreślono najlepsze osiągnięcie w karierze w każdym z turniejów[2].
| Turniej | Bilans | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 |
| 9-9 | 4R | 2R | 3R | 2R | 1R | 3R | 1R | 1R | 1R | |
| 12-9 | 1R | 4R | 1R | 4R | 1R | 3R | 3R | 1R | 3R | |
| 14-10 | 3R | 3R | 3R | 2R | 1R | 4R | 4R | 1R | 2R | |
| 15-8 | QF | 3R | QF | QF | 2R | - | 1R | 1R | 1R |
Przypisy
- ↑ bari.repubblica.it: Flavia Pennetta tra le prime dieci al mondo la brindisina entra nella storia del tennis (wł.). [dostęp 2009-09-03].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 itftennis.com: PENNETTA, Flavia (ITA) (ang.). [dostęp 2009-09-03].
- ↑ sport.pl: Roland Garros: Łatwy awans Safiny, poniedziałkowe wyniki kobiet (pol.). [dostęp 2009-09-04].
- ↑ UltraSport.pl: WTA Los Angeles: Flavia Pennetta pokonała Samanthę Stosur (pol.). [dostęp 2009-09-04].
- ↑ sport.pl: Ranking WTA Tour: Jankovic jest czwarta, Radwańska 13. (pol.). [dostęp 2009-08-17].
- ↑ sportowefakty.pl: Popis Pennetty, ale wygrywa Dementiewa - po Olympus US Open Series kobiet zdobywając w 3 turniejach z tej serii 140 punktów (pol.). [dostęp 2009-09-04].
- ↑ tka: Tenis. Yanina Wickmayer wygrywa w Auckland. Radwańscy oburzeni (pol.). W: tenis [on-line]. sport.pl, 2010-01-09. [dostęp 2011-12-25].
- ↑ sonyericssonopen.com: Dulko & Pennetta Clinch Women's Doubles Title (ang.). [dostęp 2010-04-05].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia Nets Ninth Title in Marbella (ang.). [dostęp 2010-04-11].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Justine Comes Full Circle (ang.). [dostęp 2010-05-03].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Three Premiers In A Row for Gisela & Flavia (ang.). [dostęp 2010-05-10].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Rezai Reaps Bastad Crown (ang.). [dostęp 2010-07-10].
- ↑ sport.onet.pl: WTA w Palermo: nieoczekiwany triumf Estonki (pol.). [dostęp 2010-07-21].
- ↑ sonyericssonwtatour.com: Flavia & Gisela Conquer Montréal (ang.). [dostęp 2010-08-23].
- ↑ wtachampionships.com: Dulko & Pennetta Dominate Doha (ang.). [dostęp 2010-11-15].
- ↑ eurosport.pl: Tenis - Pennetta była bliska... (pol.). [dostęp 2011-09-04].
- ↑ womenstennisblog.com: Flavia Pennetta modeling Pin-Up Stars bikinis in Milan (ang.). [dostęp 2010-03-05].
- ↑ ubitennis.com: Flavia Pennetta dritta al cuore (wł.). [dostęp 2011-12-25].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa tenisistki (wł.)
- Flavia Pennetta sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
- Flavia Pennetta sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)