Pafos
Na mapach:
| Pafos Πάφος |
|
 Latarnia morska w Pafos |
|
| Dewiza: brak | |
| Państwo |  Cypr |
| Dystrykt | Dystrykt Pafos |
| Burmistrz | Savvas Vergas |
| Położenie | 34°46′N 32°25′E |
| Wysokość | 72 m n.p.m. |
| Ludność (2001) • liczba ludności • aglomeracja |
47 530 66 364 |
| Kod pocztowy | 8010-8049 |
| Miasta partnerskie |  Anzio (Włochy)
|
|
Położenie na mapie Cypru
  Pafos
Πάφος |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa miasta | |
| Pafosa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
 |
|
| Kraj | Cypr |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | III, IV |
| Charakterystyka | #79 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1980 na 4. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Pafos (gr. Πάφος), miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru, ważny ośrodek turystyczny. Czwarte największe miasto kraju.
W starożytności istniały tu dwie osady Pafos Palaia (starogr. Πάφος Παλαιά - Stare Pafos) i Pafos Nea (starogr. Πάφος Νέα - Nowe Pafos). Dzisiaj zamieszkane jest Nowe Pafos.
Według mitologii greckiej u wybrzeży Pafos narodziła się z morskiej piany bogini miłości Afrodyta.
[edytuj] Historia miasta
Ślady bytności człowieka na terenie Pafos, tak jak i na całym Cyprze, sięgają niepamiętnych czasów. Miasto zostało założone prawdopodobnie na początku XIV w. p.n.e. Uważa się, że od samego początku istniał tu silny kult Afrodyty (wywodzący się zapewne z przedgreckiego kultu płodności, inna teoria mówi o obcym, niegreckim pochodzeniu kultu Afrodyty), o czym świadczyć może poświęcona jej słynna na cały świat grecki świątynia, którą zbudowano tu już w XII w. p.n.e.
W I w. apostoł Paweł ze świętym Barnabą i Janem Markiem spotkali w mieście maga, fałszywego proroka żydowskiego Elimasa Bar-Jezusa, który im się sprzeciwiał, gdy ci głosili prokonsulowi Sergiuszowi Pawłowi. Dlatego Paweł na pewien czas oślepił czarownika, a Sergiusz Paweł pod wpływem tego cudu nawrócił się na chrześcijaństwo (Dz 13:6-13).
W epoce hellenistycznej Pafos znacznie przybrało na znaczeniu, stając się stolicą wyspy. Zaczęło jednak podupadać już pod rządami Rzymu. W średniowieczu, najpierw w rękach Bizancjum, później Wenecjan, wreszcie Turków Osmańskich, miasto niemal zupełnie straciło swoje dawne znaczenie, a prym wiodły porty Larnaka, Kirenia i Famagusta, rolę głównego ośrodka administracyjnego wyspy przejęła natomiast Nikozja. W 1103 r. w Pafos przebywał w drodze do Ziemi Świętej król Danii Eryk I, który tutaj zmarł[1] i został pochowany w lokalnej bazylice (kościół uległ zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi). Obecnie na tym miejscu znajduje się tablica pamiątkowa ku czci króla[2].
Sytuacja Pafos jako mało ważnego miasteczka nie zmieniła się pod rządami Brytyjczyków, ani po odzyskaniu niepodległości przez Cypr w latach sześćdziesiątych XX wieku. Dopiero interwencja Turcji w 1974 roku, a w konsekwencji utrata portów Kirenii i Famagusty przez południową część wyspy na rzecz Cypru Północnego skłoniła rząd południowocypryjski do inwestycji w Pafos, dzięki czemu miasto jest dziś ważnym ośrodkiem portowym i turystycznym południowej części wyspy.
[edytuj] Zabytki
Bogactwo zabytków z praktycznie każdej epoki istnienia Pafos stało się przyczyną wpisania miasta na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO. Do ważniejszych zabytków zaliczają się:
- Grobowce Królewskie - starożytna nekropolia
- Zamek w Pafos - zamek bizantyjski z XIII wieku
- starożytne mozaiki rzymskie
i inne.
Przypisy
- ↑ Kay Nielsen, Ib Askholm: Danmarks kongelige familier i 1000 år, 2007, ISBN 978-87-91679-09-4, str. 24
- ↑ Lista pochówków królów Danii
|
|||||||
