Eryk I Zawsze Dobry

Z Wikipedii

Eryk I Zawsze Dobry (duń. Erik Ejegod) (ur. 1070, zm. 10 lipca 1103 w Pafos) - król Danii 1095-1103, pochodzący z dynastii Estridsenów.

Był synem króla Danii Swena II Estridsena.

Eryk objął rządy w 1095 roku po śmierci swojego brata Olafa I.

Z małżeństwa z Bodil miał syna Kanuta Lawarda. Oprócz niego miał nieślubnych synów Haralda Włócznię (Harald Kesja) i Eryka II (Erik Emune). Zmarł na Cyprze w 1103 r. w drodze do Ziemi Świętej.

[edytuj] Bibliografia

• Czapliński W., Górski K., Historia Danii, s. 52.
• Dworzaczek W., Genealogia, Warszawa 1959, tabl. 38.

To jest tylko zalążek artykułu biograficznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.