Paweł Deląg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Paweł Deląg
Paweł Deląg
Data
i miejsce urodzenia
29 kwietnia 1970
Polska Kraków, Polska
Zawód aktor
Lata aktywności od 1993
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Paweł Deląg w Wikicytatach

Paweł Deląg (ur. 29 kwietnia 1970 w Krakowie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się wspólnie z młodszą siostrą Dorotą (ur. 7 sierpnia 1972), która także wybrała zawód aktorki. W 1989 roku ukończył XV Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Krakowie.

Zdawał na trzy uczelnie: Akademię Wychowania Fizycznego, Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego i PWST. Ostatecznie w 1993 roku został absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Na deskach teatralnych zadebiutował rolą zbójnika Łamagi w warszawskim Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w spektaklu Na szkle malowane (premiera: 2 lipca 1993) Ernesta Brylla w reż. Krystyny Jandy. Występował potem w teatrach warszawskich: Na Woli (1995) i Sceny Prezentacje (1994) oraz im. Stefana Żeromskiego w Kielcach (1993). W latach 1995-1997 związał się z wrocławskim Teatrem Współczesnym im. Edmunda Wiercińskiego. W 2004 roku był narratorem spektaklu Świętokrzyska Golgota Zbigniewa Książka w reż. Jerzego Zonia w Kieleckim Centrum Kultury w Kielcach.

Na dużym ekranie pojawił się po raz pierwszy w niewielkiej roli Dolka Horowitza, serbskiego uchodźcy w dramacie wojennym Stevena Spielberga Lista Schindlera (Schindler's List, 1993). Następnie znalazł się w obsadzie serialu telewizyjnego Fitness Club (1994). Został zaangażowany do roli Biedrony w filmie sensacyjnym Młode wilki (1995), wkrótce potem wcielił się w postać antropologa w filmie Andrzeja Żuławskiego Szamanka (1996). W 1997 roku wystąpił w pięciu produkcjach kinowych: Ciemnej strona Wenus Radosława Piwowarskiego, Kilerze Juliusza Machulskiego, Królowej złodziei (Marion du Faouët − chef des voleurs), Kochaj i rób co chcesz i Młodych wilkach 1/2.

Po udziale w serialu Siedlisko (1998) i filmie Złoto dezerterów (1998), pojawił się w seryjnej komedii Jerzego Gruzy Tygrysy Europy (1999) w roli szofera oraz prawej ręki nowobogackiego biznesmena Nowaka. Zagrał postać Jarka Psikuty w komedii sensacyjnej Chłopaki nie płaczą (2000). Bogusław Linda powierzył mu rolę Kochanego, kochanka Violi w filmie Sezon na leszcza (2000). Kolejnym zawodowym wyzwaniem była postać Marka Winicjusza w kinowej i telewizyjnej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza Quo Vadis? (2001). W roku 2001 odebrał nagrodę Teleamor 2001 dla najseksowniejszego aktora, przyznaną przez czytelników "Tele Tygodnia".

10 listopada 2001 roku ukazała się płyta pt. Mów do mnie jeszcze, którą nagrał wspólnie z Justyną Steczkowską.

W 2005 roku wystąpił w programie TVN-u Taniec z gwiazdami. Odpadł w piątym odcinku, zajmując 7. miejsce. Jego partnerką była Dominika Kublik.

W roku 2006 pojawił się na srebrnym ekranie w roli doktora Stanisława Drzewieckiego, chirurga plastycznego w klinice Weiss-Korzyckiego w serialu TVP2 Na dobre i na złe.

Wystąpił w kilku produkcjach zachodnich (jak amerykański horror Dom z 2007 roku). Od 2008 roku regularnie pojawia się w filmach produkowanych za wschodnią granicą (W czerwcu 1941, Snajper. Broń odwetu, Klucz Salamandry). Są to role pierwszoplanowe, grane głównie w widowiskowych filmach akcji, nierzadko u boku gwiazd światowego kina (jak np. Rutger Hauer i Michael Madsen w Kluczu Salamandry)[1]. Obecnie (2013) mieszka w Moskwie (gdzie w centrum miasta kupił mieszkanie)[2].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Spektakle teatralne (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • 1993: Na szkle malowane jako Zbójnik Łamaga (reż. Krystyna Janda)
  • 1993: Portret rodzinny... wg Profesji jako Frank Gardner (reż. Romuald Szejd)
  • 1994: Zbrodnia kobiet jako Kelner (reż. R. Szejd)
  • 1995: Przygody Tomka Sawyera jako Alfred Temple, Metys Joe (reż. Marek Obertyn)
  • 1996: Cud na Greenpoincie jako Serfer (reż. Zbigniew Lesień)
  • 2004: Świętokrzyska Golgota jako Narrator (reż. Jerzy Zoń)
  • 2007: Zamiana na wakacje jako Paul Dobson, Nigel Dobson, Pedro (reż. Tomasz Dutkiewicz)
  • 2009: Dwa słowa, wieczór operowy jako Narrator (reż. Laco Adamík)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2001:"Mów do mnie jeszcze"

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

Wystąpił w teledyskach: Piotra Rubika Niech mówią, że to nie jest miłość, Brathanki "Czerwone korale" , Brathanki "Czarny Don".

Przypisy

  1. Sebastian Chosiński: East side story: Paweł Deląg - gwiazdą kina akcji? (pol.). W: esensja. magazyn kultury popularnej [on-line]. maj 2011.
  2. KP: Paweł Deląg: Miłość z wzajemnością (pol.). W: styl.pl [on-line]. [dostęp 9 czerwca 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]