Peso chilijskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Peso chilijskie
Kod ISO 4217 CLP
Państwo Chile Chile
Poziom inflacji 1,5% w 2009
Podział 1 peso = 100 centavo
Symbol $
Monety 1, 5, 10, 50, 100, 500 pesos
Banknoty 1000, 2000, 5000, 10000, 20000 pesos
Bank centralny Banco Central de Chile
Mennica Casa de Moneda

Peso chilijskie – oficjalna waluta Republiki Chile. Jej międzynarodowym skrótem zgodnie z ISO 4217 to "CLP", w Chile używa się skrótu $.

Peso znajduje się w obiegu w monetach 1, 5, 10, 50, 100 i 500 pesos, oraz banknotach 500 (rzadkie, już nie drukowane), 1000, 2000, 5000, 10000 i 20000 pesos. Początkowo drukowano banknoty 50 i 100 pesos (wycofane odpowiednio w 1982 i 1984). Wszystkie banknoty drukuje się na papierze, z wyjątkiem 2000 pesos, które drukuje się na plastikowym banknocie polimerowym od września 2004.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy peso chilijskie wprowadzono w 1817, i było równe co do wartości 8 hiszpańskim realom kolonialnym. Do 1851 peso było w obiegu równolegle ze srebrnymi monetami liczonymi w realach i złotymi liczonymi w escudos (1 escudo to 2 pesos).

W 1835, wprowadzono miedziane monety o wartości ½ i 1 centavo, ale dopiero w 1851 zaprzestano używania jednostek płatniczych w escudo i realach. Rozpoczęto też bicie następnych monet w centavos i décimos (warte 10 centavos). Od 1925, monety i banknoty bito i drukowano w kondorach, wartych 10 pesos.

W ramach dewaluacji peso zostało zastąpione escudo 1 stycznia 1960, z przelicznikiem 1 escudo = 1000 peso.

Obecne peso ponownie wprowadzono w 1975, w ramach kolejnej dewaluacji, z przelicznikiem 1 peso = 1000 escudos. Aż do 1984 było dzielone na 100 centavos.

Przypisy

Link zewnętrzny[edytuj | edytuj kod]