Polonia w Turcji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polonia w Turcji
İstanbul 6256.jpg
Tablica upamiętniająca 150-lecie Polonezköy
Liczebność ogółem
ok. 500
Regiony zamieszkania
Turcja, Polonezköy, Stambuł
Języki
turecki, polski
Główne religie
chrześcijaństwo
Pokrewne grupy etniczne
Polacy

Polonia w Turcjispołeczność polska osiadła w Turcji na przestrzeni XIX wieku.

Przed upadkiem Rzeczypospolitej Polacy w Turcji nie przebywali na stałe, wyjątkiem byli jeńcy oraz ludność wzięta w jasyr. Imperium osmańskie nie uznało rozbiorów, stając się tym samym azylem dla licznych polskich emigrantów politycznych, którzy otrzymali na jej terytorium dużą swobodę działania. Wtedy powstały polskie wsie, Adampol, Annapol i Derbina, oraz podjęto próbę organizacji jednostek wojskowych. Najważniejszą polską wieś, Adampol, założył pisarz i działacz niepodległościowy Michał Czajkowski (Sadık Paşa).

Wielu polskich oficerów służyło w armii osmańskiej, znaczna część przyjęła tureckie imiona i przeszła na islam, m.in. Oficerami służącymi w Turcji w okresie zaborów byli m.in.: Władysław Zamoyski, Konstanty Borzęcki (Celâleddin Paşa), Antoni Aleksander Iliński (İskender Paşa), Władysław Kościelski (Sefer Paşa), Ludwik Bystrzonowski (Arslan Paşa), Seweryn Bieliński (Nihad Paşa) oraz najbardziej znany z nich Józef Bem (Yusuf Paşa).

Polacy działali też w administracji i dyplomacji osmańskiej oraz w polskich strukturach paradyplomatycznych w Turcji, m.in. Michał Czajkowski, Ludwika Śniadecka, Władysław Zamoyski tworzący Agencję Misji Polskiej na Wschodzie, Władysław Czajkowski (Muzaffer Paşa) będący gubernatorem Libanu, Leon Ostroróg – minister sprawiedliwości, Ahmet Rüstem Bilinski – ambasador w Waszyngtonie.

W związku z amnestią ogłoszoną w Imperium Rosyjskim, po 1878 roku rozpoczęła się emigracja Polaków z terytorium Turcji.

Obecnie turecka Polonia jest skupiona przede wszystkim w Stambule i Adampolu; liczy ok. 500 osób.