Pussy Riot
| Pussy Riot | |
Członkinie zespołu |
|
| Rok założenia | 2011 |
| Pochodzenie | Rosja |
| Gatunek | punk rock, anarchopunk, Riot Grrrl |
| Obecni członkowie | |
| Nadieżda Tołokonnikowa[1][2], Jekatierina Samucewicz[1][2], Marija Alochina[2] i inne | |
| Strona internetowa | |
Pussy Riot – rosyjska grupa radykalnie feministyczna, formalnie grupa punkrockowa, znana jednak przede wszystkim z protestów politycznych[1][2] i prowokacji obyczajowych[3]. Występy grupy mają formę nielegalnych akcji i happeningów w rozmaitych, najczęściej niekonwencjonalnych miejscach: stacjach metra, dachach trolejbusów, na placu Czerwonym, a także w drogich butikach odwiedzanych przez rosyjską klasę wyższą[3][4]. Rosyjską opinię publiczną grupa prowokuje także wulgarnym językiem[5].
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
Inspiracją dla nazwy Pussy Riot była nazwa amerykańskiego ruchu Riot Grrrl, walczącego przeciwko przemocy wobec kobiet i o ich prawa w polityce[6]. Tłumaczyć ją można jako Bunt Cipek[7], ale też jako Bunt Kotków (dwuznaczność prawdopodobnie zamierzona).
Członkinie [edytuj]
Zespół powstał w październiku 2011[3]. Członkinie grupy (jest ich kilkanaście, a zespół nie ma stałego składu) występują pod pseudonimami (Bałakława, Błondi, Bożża, Garadża, Kot, Mańko, Pochlobka, Sierafima, Terminator, Tiuria, Szajba, Szlapa, Szumacher)[8]. Nie mają formalnej liderki, w grupie nie obowiązuje żadna hierarchia, a jej członkinie nie ujawniają swoich prawdziwych imion i nazwisk[6]. Znane są imiona i nazwiska trzech kobiet, sądzonych i skazanych w sierpniu 2012 za chuligaństwo motywowane nienawiścią religijną w czasie występu w soborze Chrystusa Zbawiciela – są to Marija Alochina, Jekatierina Samucewicz i Nadieżda Tołokonnikowa. Za nieformalną przywódczynię grupy uchodzi Nadieżda Tołokonnikowa, związana wcześniej z grupą Wojna[8].
Zarówno w czasie występów, jak i podczas kontaktów z mediami, członkinie grupy noszą barwne kominiarki, zakrywające im całkowicie twarze i, niezależnie od pogody, lekkie sukienki i kolorowe rajstopy[5]. Grupa nie jest zamknięta i stara się o pozyskanie nowych członkiń. Zespół współtworzą osoby zajmujące się fotografowaniem i filmowaniem występów oraz edycją przygotowanych materiałów[6].
Poruszane problemy [edytuj]
W swojej twórczości grupa porusza problem braku równych praw płci, wytyka zakłamanie współczesnych władz, sprzeciwia się wszelkiego rodzaju dyskryminacji, m.in. wspiera ruchy LGBT. Postuluje wolność w sferze gender i ostro krytykuje seksizm[9]. Jak deklarują w wywiadach, ich marzeniem jest wprowadzenie socjalizmu w stylu skandynawskim. Obiektem krytyki Pussy Riot jest ich zdaniem ograniczona wolność wyborów w Rosji[10]. Jedną z głównych postaci poddawanych krytyce jest Władimir Putin[10], ale również Dmitrij Miedwiediew[7]. Putinowi grupa zarzuca seksizm i wspieranie systemu patriarchalnego[11][12].
Występy [edytuj]
Pierwsze występy [edytuj]
Nadieżda Tołokonnikowa w 2008 uczestniczyła w happeningu, w którym kilka par pozorowało uprawianie seksu w Państwowym Muzeum Biologicznym w Moskwie, w proteście przeciwko wyborowi na prezydenta Dmitrija Miedwiediewa, wskazanego przez Władimira Putina i polityce rządu, który pieprzy ludzi[13].
Po raz pierwszy Pussy Riot wystąpiły publicznie w październiku 2011, gdy na kilku stacjach metra w Moskwie wykonały utwór Wyzwól bruk, w którym nawiązując do protestów w Egipcie, zachęcały do zrobienia z placu Czerwonego drugiego Tahriru[8].
14 grudnia 2011 na dachu budynku aresztu śledczego w Moskwie, w którym zatrzymano uczestników mityngu zorganizowanego na znak protestu przeciw wynikowi wyborów do Dumy, grupa wykonała piosenkę Śmierć więzieniu, wolność dla protestu (ros. «Смерть тюрьме, свободу протесту»)[6][8].
W styczniu 2012 na placu Czerwonym w Moskwie członkinie Pussy Riot wykonały piosenkę o Putinie, który narobił w spodnie po opozycyjnych wystąpieniach, a dwie z nich zostały ukarane grzywnami w wysokości 500 rubli za naruszenie przepisów o wiecach i zgromadzeniach[8].
Happening w soborze Chrystusa Zbawiciela w Moskwie i jego konsekwencje [edytuj]
21 lutego 2012 pięć członkiń grupy weszło w czasie nabożeństwa do soboru Chrystusa Zbawiciela w Moskwie i przed ikonostasem wykrzykiwało uznane za obraźliwe hasła pod adresem Władimira Putina, patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Cyryla i duchownych. Grupa wykonała piosenkę Bogurodzico, przegoń Putina[14], w której skrytykowała powiązania hierarchów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego ze specsłużbami i Putinem. Nowo wybrany prezydent Putin zwrócił się wkrótce potem z przeprosinami do wiernych i kleru Cerkwi Prawosławnej[15].
W opinii niektórych piosenka stanowiła parodię cerkiewnego śpiewu, gesty performerek były parodią modlitwy, a cały występ zakłócił modlitewną zadumę wiernych zgromadzonych w świątyni, naruszając prawo chrześcijan do spokojnego kultu religijnego[7].
Dwie członkinie grupy w wieku 22 i 23 lat, podejrzane o udział w akcji, zostały wkrótce potem aresztowane; 18 marca 2012 przedłużono im areszt niemal do końca kwietnia 2012[15]; były przetrzymywane w areszcie aż do głównej rozprawy[1]. Przed budynkiem sądu obradującego nad przedłużeniem aresztu pikietowali zarówno zwolennicy, jak i przeciwnicy grupy[15]. Pełnomocnik rządu do spraw praw człowieka, Władimir Łukin, zasugerował rezygnację z przetrzymywania podejrzanych w areszcie[16]. Prokuratura przygotowując oskarżenie rozważała zastosowanie § 213 rosyjskiego kodeksu karnego, kwalifikującego akcję jako chuligaństwo o charakterze przestępczości zorganizowanej, za co grozi do siedmiu lat więzienia[1][2][15]. Zdaniem adwokatów aresztowanych członkiń grupy zastosowano błędną kwalifikację prawną zarzucanego czynu, gdyż nie uszkodzono żadnego mienia, ani nikt nie odniósł żadnych szkód na ciele i zdrowiu. W rosyjskich mediach wspominano często w tym kontekście pojęcie ranienia uczuć osób wierzących[1].
W połowie marca 2012 aresztowano ponadto trzecią członkinię grupy[15]. Ukarania członkiń grupy domagał się osobiście patriarcha Cyryl, który twierdził, że katedra została zbezczeszczona[2]; pozostające na wolności członkinie grupy zarzucają przedstawicielom Cerkwi obłudę, gdyż pomieszczenia w katedrze można wynająć na prywatne uroczystości, zaś w podziemiach działają zakłady usługowe takie jak myjnia samochodowa. Obrońcy grupy uważają, że zarzuca się jej obrazę religii jako pretekst dla pozostającego w zgodzie z prawem ukarania krytyki rządu[1].
W Dzień Kobiet 8 marca 2012 w wielu miastach świata zorganizowano akcje protestu przeciw aresztowaniu artystek. Seria pikiet miała miejsce, między innymi, w Moskwie, Petersburgu, Jekaterynburgu, Tomsku, Nowosybirsku, Kijowie, Berlinie, Paryżu, Pradze, Wiedniu, Nowym Jorku, Tel-Awiwie[17][18]. Międzynarodowa organizacja Human Rights Watch nazwała proponowany wymiar kary całkowicie niewspółmiernym działaniem[19].
Aresztowane członkinie grupy (Marija Alochina, Jekatierina Samucewicz i Nadieżda Tołokonnikowa) zostały wpisane na światową listę więźniów sumienia[20]. Prokurator zażądał dla nich kary trzech lat pozbawienia wolności[21]. 17 sierpnia 2012 sędzia Marina Syrowa (reprezentująca Chamowniczeski Sąd Rejonowy w Moskwie) uznała je za winne chuligaństwa motywowanego nienawiścią religijną. Zostały skazane na dwa lata pozbawienia wolności z nakazem odbywania kary w kolonii karnej o zwykłym rygorze[22][23].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Inga Pylypchuk: Religion ist Macht (niem.). Die Welt, 2012-03-30. [dostęp 2012-03-30].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Christian Esch: Wie Moskau die Pussy Riots bekämpft (niem.). Frankfurter Rundschau, 2012-03-29. [dostęp 2012-03-30].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Benjamin Bidder: Überfallkommando mit Häkelmützen (niem.). Der Spiegel, 2012-02-21. [dostęp 2012-03-20]. Cytat: "Pussy Riot" nennt sich selbst eine Punk-Band. Mit Musikkonzerten haben ihre Auftritte aber wenig gemein, sie ähneln eher Überfällen., tłum.: Pussy Riot określają się same jako grupa punkowa. Ich występy mają jednak z koncertami niewiele wspólnego, przypominają raczej napady.
- ↑ Gleb Gavrik: Феминистская группа Pussy Riot: "Мы никого не будем убивать" (ros.). Deutsche Welle, 2011-11-15. [dostęp 2012-04-02].
- ↑ 5,0 5,1 Hannah Beitzer: Putins wahre Gegner (niem.). Süddeutsche Zeitung, 2012-03-03. [dostęp 2012-03-21].
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Artystyczne protesty polityczne - na granicy sztuki, polityki i chuligaństwa (pol.). www.artysta.pl, 2012-06-15. [dostęp 2012-08-18].
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Stefan Sękowski. Dajcie nam, chrześcijanom, żyć!. „Gazeta Wyborcza”, s. 9, 2012-08-23.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 "Blondi", "Kot", "Szajba". Punk rockiem w Putina (pol.). www.tvn24.pl, 2012-08-17. [dostęp 2012-08-18].
- ↑ rusrep.ru
- ↑ 10,0 10,1 Alexis Zimberg: Moscow's Merry Pranksters (ang.). Foreign Policy, 2012-03-03. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ NPR
- ↑ Большой город
- ↑ Henrik Aeshna: Sex orgy in a museum! - What do Pussy Riot & Voina have in Common? Fuck for the heir Puppy Bear! (ang.). 2012-08-19. [dostęp 2012-12-19].
- ↑ Kejklířky, jež nikomu neubližují. Pussy Riot čeká Den D
- ↑ 15,0 15,1 15,2 15,3 15,4 Tagesthemen (niem.). ARD Mediathek, 2012-03-18. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ Pussy-Riot-Rockerinnen drohen lange Haftstrafen (niem.). Der Spiegel, 2012-03-07. [dostęp 2012-03-20].
- ↑ [Елена Костюченко. Православные за и против «Новая газета», 11.03.2012
- ↑ Punk Band Arrests Spark New Protests — «The Moscow Times», 11.03.2012
- ↑ Charles Clover. Pussy Riot dig claws into Putin (ang.) — Financial Times, March 16, 2012
- ↑ [1] Rosja: wokalistki Pussy Riot na liście więźniów sumienia
- ↑ mail.ru
- ↑ Pussy Riot winne chuligaństwa. 2 lata łagru
- ↑ Członkinie Pussy Riot uznane za winne. "To była przestępcza zmowa"
Linki zewnętrzne [edytuj]