Dmitrij Miedwiediew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy rosyjskiego polityka. Zobacz też: Dmitrij Miedwiediew – ujednoznacznienie.
Dmitrij Anatoljewicz Miedwiediew
Дмитрий Анатольевич Медведев
Dmitry Medvedev’s interview with CNN (2013-01-27).jpeg
Data i miejsce urodzenia 14 września 1965
Leningrad
Premier Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna Jedna Rosja
Okres urzędowania od 8 maja 2012
Poprzednik Władimir Putin
3. Prezydent Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna Jedna Rosja
Okres urzędowania od 7 maja 2008
do 7 maja 2012
Poprzednik Władimir Putin
Następca Władimir Putin
I Zastępca Przewodniczącego Rządu Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 14 listopada 2005
do 7 maja 2008
Szef Administracji Prezydenta Federacji Rosyjskiej
Przynależność polityczna bezpartyjny
Okres urzędowania od 30 października 2003
do 14 listopada 2005
Poprzednik Aleksandr Wołoszyn
Następca Siergiej Sobianin
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru Wielka Kollana Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Prezydent Miedwiediew podczas spotkania z prezydentem Kirgistanu Kurmanbekiem Bakijewem. (2009)
Orędzie prezydenta Rosji Dmitrija Miedwiediewa do Polaków po katastrofie w Smoleńsku (10 kwietnia 2010)
Prezydent Miedwiediew podczas spotkania z prezydentem Polski Bronisławem Komorowskim. (2010)
Prezydent Miedwiediew i przywódca Korei Północnej Kim Dzong Il. (2011)
Premier Miedwiediew z premierem Wielkiej Brytanii Davidem Cameronem. (2012)

Dmitrij Anatoljewicz Miedwiediew (cyryl. Дмитрий Анатольевич Медведев; wym. [ˈdmʲitrʲɪj ɐnɐˈtolʲjɪvʲɪtɕ mʲɪˈdvʲedʲɪf] i; ur. 14 września 1965 w Leningradzie, ob. Sankt Petersburg) – rosyjski polityk, prawnik, działacz państwowy. Wicepremier Rosji od 14 listopada 2005 do 7 maja 2008. Od 7 maja 2008 do 7 maja 2012 prezydent Federacji Rosyjskiej. Od 8 maja 2012 premier Rosji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie inteligenckiej. Jego ojciec Anatolij Afanasewicz Miedwiediew (1926–2004) był profesorem Leningradzkiego Instytutu Technologicznego. Jego matka Julia Weniaminowna (ur. 1939) – filologiem i wykładowcą w Instytucie Pedagogicznym.

Jest jedynakiem. Jako nastolatek pracował na stanowisku laboranta w Leningradzkim Instytucie Technologicznym.

Wykształcenie i działalność naukowo-dydaktyczna[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia na Wydziale Prawa Leningradzkiego Uniwersytetu Państwowego, a w 1990 uzyskał tam stopień kandydata (odpowiednik stopnia doktora) nauk prawnych. W czasie studiów doktoranckich pracował jako asystent, a w latach 1990–1999 jako docent w Katedrze Prawa Cywilnego i jako wykładowca na Wydziale Prawa Leningradzkiego (później Petersburskiego) Uniwersytetu Państwowego. Jest współautorem podręcznika do prawa cywilnego.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W trakcie studiów poznał Anatolija Sobczaka, który na Wydziale Prawa Uniwersytetu Leningradzkiego wykładał prawo cywilne. W 1989, gdy Sobczak ubiegał się o mandat deputowanego na Zjazd Deputowanych Ludowych ZSRR, Miedwiediew był pracownikiem jego sztabu wyborczego. Miedwiediew kontynuował współpracę z Sobczakiem przez kilka kolejnych lat, gdy ten pełnił funkcję mera Sankt Petersburga.

Od czerwca 1990 do stycznia 1991 Miedwiediew wchodził w skład zespołu doradców Sobczaka. Jednym z doradców był w tym czasie także Władimir Putin. Od czerwca 1991 Miedwiediew był ekspertem prawnym Komitetu Spraw Zagranicznych urzędu mera, na czele którego stanął Władimir Putin. Z pracy we władzach Petersburga Miedwiediew odszedł w 1996 po przegranej Sobczaka w wyborach municypalnych.

W 1999 Miedwiediew ponownie podjął współpracę z Putinem. Po objęciu przez Putina funkcji premiera został on mianowany zastępcą szefa administracji rządu Federacji Rosyjskiej. Po przejęciu przez Putina obowiązków głowy państwa od Borysa Jelcyna Miedwiediew przeszedł do pracy w administracji Prezydenta Federacji Rosyjskiej na stanowisku zastępcy, a od 2000 pierwszego zastępcy szefa administracji Prezydenta. W 2003 powołany na stanowisko szefa administracji Prezydenta. W listopadzie 2005 został mianowany pierwszym zastępcą Przewodniczącego Rządu (wicepremierem) Federacji Rosyjskiej.

Od 2000 zasiada w Radzie Dyrektorów (radzie nadzorczej) Gazpromu jako wiceprzewodniczący, a od 2002 jako przewodniczący.

Kandydat na prezydenta[edytuj | edytuj kod]

Od kilku lat był wymieniany jako jeden z głównych kandydatów do przejęcia funkcji prezydenta Rosji po zakończeniu drugiej kadencji Władimira Putina w 2008. 10 grudnia 2007 został przedstawiony Putinowi jako kandydat na urząd prezydenta przez rosyjskie partie polityczne: Jedna Rosja, Sprawiedliwa Rosja, Agrarna Partia Rosji i Siła Obywatelska. Putin poparł jego kandydaturę[1]. Był faworytem wyborów, które odbyły się 2 marca 2008. Według danych Centralnej Komisji Wyborczej wygrał je już w pierwszej turze, uzyskawszy 70,28% głosów (52 530 712 głosów)[2]. W czasie koncertu, który odbył się pod ścianą Kremla po zakończeniu głosowania, urzędujący prezydent Putin pogratulował Miedwiediewowi zwycięstwa w wyborach.

Prezydent[edytuj | edytuj kod]

Jako prezydent elekt spotkał się już z kilkoma zagranicznymi przywódcami, m.in. George W. Bushem, kanclerz federalną Angelą Merkel, premierem Serbii Voislawem Koštunicą, z prezydentem USA Barackiem Obamą.

Dmitrij Miedwiediew objął urząd Prezydenta 7 maja 2008 r. Niedługo po objęciu urzędu odwiedził przewodniczącego ChRL, Hu Jintao i kilka innych państw Azji. Zdecydował też o wysłaniu sił rosyjskich, by wspomóc separatystów z Osetii Południowej podczas konfliktu z Gruzją. 26 sierpnia 2008 roku podjął decyzję o uznaniu niepodległości Osetii Południowej i Abchazji, pomimo protestów ze strony NATO, Unii Europejskiej oraz samej Gruzji.

Wraz z prezydentem Stanów Zjednoczonych podpisał nowy układ START, który miał zmniejszyć ilość posiadanych głowic nuklearnych w USA i Rosji do 1550 oraz wszystkich wyrzutni do 80.

1 listopada 2010 jako pierwszy rosyjski przywódca od zakończenia II wojny światowej odwiedził Wyspy Kurylskie, co wywołało ostrą reakcję dyplomatyczną Japonii; czasowo odwołała ona swojego ambasadora z Moskwy[3].

Jako prezydent Rosji dwukrotnie gościł w Polsce, 18 kwietnia 2010 na uroczystościach pogrzebowych Lecha Kaczyńskiego i 6 grudnia 2010 podczas wizyty oficjalnej, kiedy to spotkał się z prezydentem Bronisławem Komorowskim i premierem Donaldem Tuskiem.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Miedwiediew jest żonaty od 1993 r. ze Swietłaną Miedwiediewą[4], z którą ma syna imieniem Ilja (ur. 1995)[5].

Miedwiediew jest aktywny sportowo, pływa oraz podnosi ciężary[6]. Uprawia również jogging, jogę i gra w szachy. Czyta także książki m.in. autorstwa Michaiła Bułhakowa, kibicuje zespołowi Zienit Petersburg[7]. Jest miłośnikiem muzyki hard rock, słucha Black Sabbath, Deep Purple, Led Zeppelin i Pink Floyd, jest także kolekcjonerem płyt winylowych, zebrał także wszystkie nagrania Deep Purple[8][9]. W młodości sporządzał kopie ich utworów, ponieważ oryginały znajdowały się na urzędowej czarnej liście[10]. W lutym 2008 wraz z ministrem Siergiejem Iwanowem wziął udział w koncercie grupy Deep Purple w Moskwie[11].

Premier posiada akwarium we własnym biurze, a także kota syberyjskiego (Neva Masquerade) imieniem Dorofiej.

W runiecie i pismach satyrycznych nazwisko Miedwiediewa stało się obiektem żartów, sam Miedwiediew jest obeznany z tym zjawiskiem, i stwierdził, że takie coś ma prawo do istnienia[12][13][14].

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Informacja z portalu vesti.ru.
  2. wyniki wyborów (ros.).
  3. Japonia czasowo odwołała ambasadora z Moskwy (pol.). 2010-11-2. [dostęp 2010-04-26].
  4. Biografia Swietłany Miedwiediewej na stronach prezydenta Rosji (ros.). [dostęp 2010-04-26].
  5. Pierwsza Dama Rosji interia.pl Pierwsza Dama Rosji] (pol.). [dostęp 22 sierpnia 2008].
  6. Putin’s Purple reign man (ang.). www.guardian.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  7. Nicholas II, FC Zenit, Black Sabbath – Medvedev’s favorite things (ang.). www.itar-tass.com. [dostęp 25 czerwca 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-03-04)].
  8. Russian 'bear' who loves Black Sabbath set to succeed Putin Russian 'bear' who loves Black Sabbath set to succeed Putin (ros.). en.rian.ru. [dostęp 25 czerwca 2008].
  9. Putin’s Purple reign man (ros.). www.guardian.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  10. Medvedev Will Run Russia to Tune of Hard-Rock Band Deep Purple (ang.). www.bloomberg.com. [dostęp 25 czerwca 2008].
  11. How Deep Purple conquered the Kremlin in night of metal mayhem (ang.). www.timesonline.co.uk. [dostęp 25 czerwca 2008].
  12. Lenta.Ru: Хмрепмер: Ледбедеб Нйюгюкяъ Гмюйнл Я Ледбеднл Х Нкаюмяйхл Ъгшйнл.
  13. онкхр.пс \ янашрхъ \ оПЕБЕД, лЕДБЕД.
  14. FT.com / UK – Medvedev palatable to Russian liberals and western states.
  15. Чавес наградил Медведева орденом Освободителя (ros.). www.newsprom.ru. [dostęp 2012-01-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]