Pyton królewski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2011-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Pyton królewski | |
| Python regius[1] | |
| (Shaw, 1802) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Rząd | łuskonośne |
| Podrząd | węże |
| Infrarząd | Alethinophidia |
| Rodzina | pytony |
| Rodzaj | Python |
| Gatunek | pyton królewski |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Pyton królewski (Python regius) – gatunek węża z rodziny pytonów, jeden z mniejszych przedstawicieli rodziny. Dość często spotykany w hodowlach terraryjnych, również w Polsce. Popularny głównie ze względu na ciekawe ubarwienie, stosunkowo niewielkie rozmiary, względną łatwość chowu.
- Opis
- Niewielki dusiciel o krępej, masywnej budowie ciała, w przekroju nieco trójkątny. Łuski niewielkie, gładkie. Głowa raczej niewielka, wyraźnie oddzielona stosunkowo wąskim odcinkiem szyjnym. Wzdłuż pyska wyraźna linia jamek termoczułych. Ubarwienie – tło żółte, żółto-brązowe, beżowe, na nim czarne lub ciemnobrązowe cętki otoczone często prawie białymi obwódkami. Spód ciała biały lub kremowy z czarnymi plamkami. Obecnie wśród osobników dostępnych w sprzedaży można nabyć przeróżne formy barwne, m.in. enchi, pastel, albino.
- Rozmiary
- Długość ciała – zwykle ok. 120-150 cm.
- Biotop
- Środowisko suche, sawanny, stepy, suche lasy.
- Pokarm
- Małe ssaki, gryzonie. W warunkach hodowli terraryjnej zjada głównie myszy, szczury, chomiki, myszoskoczki, młode kurczęta. Osobniki pochodzące z odłowu mogą niekiedy sprawiać pewne trudności z przyjmowaniem pokarmu. Problem ten rzadziej dotyczy węży urodzonych w niewoli. Wśród osobników odłowionych często spotyka się różnego rodzaju infekcje układu pokarmowego.
- Zachowanie
- W razie zagrożenia często zwija się w "kłębek", czemu zawdzięcza swoją anglojęzyczną nazwę – Ball Python. W hodowli terraryjnej przyzwyczaja się do ludzi i zachowanie to zanika. Aktywny nocą, dzień spędza w ukryciu.
- Rozmnażanie
- Zapłodnienie ma zwykle miejsce w lutym bądź marcu, na gniazdo wybierają najczęściej nory drobnych ssaków, termitiery, wilgotne zagłębienia wśród skał i korzeni. Samica składa 5-8 jaj, którymi zwykle się opiekuje. Po około 2 miesiącach lęgną się 30-35 centymetrowe młode.
- Występowanie
- Afryka Zachodnia i Środkowa (Sierra Leone, Sudan, Benin, Togo, Ghana i Senegal).
- Uwagi
- Gatunek chroniony międzynarodową konwencją CITES oraz odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej. Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody wymaga rejestracji.
Przypisy
- ↑ Python regius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Python regius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)