Pyton królewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pyton królewski
Python regius[1]
(Shaw, 1802)
Pyton królewski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Infrarząd Alethinophidia
Rodzina pytony
Rodzaj Python
Gatunek pyton królewski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pyton królewski (Python regius) – gatunek węża z rodziny pytonów, jeden z mniejszych przedstawicieli rodziny. Dość często spotykany w hodowlach terraryjnych, również w Polsce. Popularny głównie ze względu na ciekawe ubarwienie, stosunkowo niewielkie rozmiary, względną łatwość chowu.

Opis 
Niewielki dusiciel o krępej, masywnej budowie ciała, w przekroju nieco trójkątny. Łuski niewielkie, gładkie. Głowa raczej niewielka, wyraźnie oddzielona stosunkowo wąskim odcinkiem szyjnym. Wzdłuż pyska wyraźna linia jamek termoczułych. Ubarwienie – tło żółte, żółto-brązowe, beżowe, na nim czarne lub ciemnobrązowe cętki otoczone często prawie białymi obwódkami. Spód ciała biały lub kremowy z czarnymi plamkami. Obecnie wśród osobników dostępnych w sprzedaży można nabyć przeróżne formy barwne, m.in. enchi, pastel, albino.
Rozmiary 
Długość ciała – zwykle ok. 120-150 cm.
Biotop 
Środowisko suche, sawanny, stepy, suche lasy.
Pokarm 
Małe ssaki, gryzonie. W warunkach hodowli terraryjnej zjada głównie myszy, szczury, chomiki, myszoskoczki, młode kurczęta. Osobniki pochodzące z odłowu mogą niekiedy sprawiać pewne trudności z przyjmowaniem pokarmu. Problem ten rzadziej dotyczy węży urodzonych w niewoli. Wśród osobników odłowionych często spotyka się różnego rodzaju infekcje układu pokarmowego.
Zachowanie 
W razie zagrożenia często zwija się w "kłębek", czemu zawdzięcza swoją anglojęzyczną nazwę – Ball Python. W hodowli terraryjnej przyzwyczaja się do ludzi i zachowanie to zanika. Aktywny nocą, dzień spędza w ukryciu.
Rozmnażanie 
Zapłodnienie ma zwykle miejsce w lutym bądź marcu, na gniazdo wybierają najczęściej nory drobnych ssaków, termitiery, wilgotne zagłębienia wśród skał i korzeni. Samica składa 5-8 jaj, którymi zwykle się opiekuje. Po około 2 miesiącach lęgną się 30-35 centymetrowe młode.
Występowanie 
Afryka Zachodnia i Środkowa (Sierra Leone, Sudan, Benin, Togo, Ghana i Senegal).
Uwagi 
Gatunek chroniony międzynarodową konwencją CITES oraz odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej. Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody wymaga rejestracji.

Przypisy

  1. Python regius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Python regius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)