Richard Konwiarz
| Richard Konwiarz | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
15 lutego 1883 Czempiń |
|||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 14 grudnia 1960 Hanower |
|||||||||||
| Dyscypliny | architektura | |||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||
|
||||||||||||
Richard Konwiarz (ur. 15 lutego 1883 w Czempiniu, zm. 14 grudnia 1960 w Hanowerze) – niemiecki architekt, tworzący w latach 1909–1945 głównie we Wrocławiu, a po wojnie – krótko w Dreźnie, potem w RFN, głównie w Hanowerze.
Biografia [edytuj]
Po studiach architektonicznych w Dreźnie u Paula Wallota i Corneliusa Gurllitta, praktyki odbywał w Koblencji i Kolonii oraz w biurze architektonicznym Lossow & Kuhne w Dreźnie. W październiku 1909 podjął pracę projektanta w biurze radcy budowlanego miasta Wrocław, Maksa Berga. Pracując w zespole Berga był jednym ze współautorów (w latach 1910–1913) projektu Jahrhunderthalle – dziś Hali Ludowej.
Wśród ważniejszych jego prac znajdują się również:
- 1919–1920 – projekt przebudowy Wrocławia (wspólnie z Maksem Bergiem i Ludwigiem Moshamerem)
- 1924–1927 – Stadion Śląski (później zwany Olimpijskim) we Wrocławiu i otwarty basen (projekt nagrodzony brązowym medalem olimpijskim na wystawie architektonicznej podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles w 1932)
- 1925–1927 – cmentarz Grabiszyński – krematorium
- 1926 – Kładki piesze łączące południową i północną część terenów wystawowych (pomiędzy Halą Ludową a rozbudowanym dziś wrocławskim ogrodem zoologicznym) – Kładki nad ulicą Zygmunta Wróblewskiego
- 1928 – basen sportowy na Oporowie – Kąpielisko Oporów
- 1933–1934 – budynki dla fundacji Schurtzmann & Wiesner przy Alei Pracy (Roonstraße) nr 30-32-34 oraz dom mieszkalny na tej samej ulicy nr 27–29
- 1936–1939 – rozbudowa Stadionu Olimpijskiego
- 1936–1939 – wejście do południowej części terenów wystawowych (obecnie brama zoo), projekty hal targowych tamże oraz budowa hali, w której dziś mieści się Wytwórnia Filmów Fabularnych
- 1936 - Pomnik Oddziałów Szturmowych w Parku Wschodnim we Wrocławiu
- 1952–1954 – stadion piłkarski Niedersachsenstadion w Hanowerze (razem z Heinzem Goesmannem)[1]
Poza Wrocławiem projektował m.in. w 1922 osiedle robotnicze w Soboniowie (niem. Louisenhain b. Eckersdorf lub Louisenhain b. Schlegel) koło Kłodzka. Przypisuje mu się też wybudowane w 1939 schrony naziemne w Świdnicy k. Zielonej Góry[2].
Richard Konwiarz był sygnatariuszem wiernopoddańczego listu do Adolfa Hitlera z września 1933, dzięki czemu uniknął – mimo polskiego nazwiska – czystek w środowisku architektów niemieckich, którym na podstawie ustawy z 7 kwietnia 1933 o "czystości rasowej" i politycznej poprawności w tym środowisku posłużono się przy odsuwaniu i zwalnianiu takich architektów, jak Hans Scharoun, Adolf Rading, Fritz Wichert, Hans Poelzig, Walter Gropius lub urzędników takich jak ówczesny burmistrz Kolonii, Konrad Adenauer, przejawiający swą sympatię wobec nietolerowanych przez reżim architektów. Podpisanie tego listu zapewniło Konwiarzowi względną swobodę twórczą i bezpieczeństwo aż do 1945 roku.
W czasie wojny zaprojektował i zrealizował m.in. cztery wrocławskie naziemne schrony obrony przeciwlotniczej, które zachowały się i są użytkowane do czasów obecnych.
Po wojnie trafił do Drezna (kierował tam Urzędem Ochrony Zabytków i współpracował z Katedrą Projektowania i Urbanistyki na tamtejszej politechnice), skąd w 1950 wyemigrował do Hanoweru. Zaprojektował tam jeszcze Park Ludowy. Zmarł w 1960.
Przypisy
- ↑ Stadthistorie Hannover: Stadtafeln von Hannover: Niedersachsenstadion (niem.). [dostęp 2011-01-07].
- ↑ Krzysztof Motyl: Świdnickie schrony. Urząd Gminy Świdnica, 2006. [dostęp 6 maja 2008].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Richard Konwiarz - Architekt 1883-1960 (niem.). www.ostdeutsche-biographie.de. [dostęp 2012-10-13]. - biogram Richarda Konwiarza
- Richard Konwiarz. Architekci i ich realizacje (pol.). dolny-slask.org.pl. [dostęp 2012-10-13]. - zbór zdjęć obiektów autorstwa Richarda Konwiarza na portalu Wratislaviae Amici
- Richard Konwiarz (pol.). www.ma.wroc.pl. [dostęp 2012-10-13]. - skany projektów autorstwa Richarda Konwiarza w zbiorach Muzeum Architektury we Wrocławiu