Syderyt

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
syderyt
syderyt
syderyt
syderyt

Syderyt – minerał z gromady węglanów. Należy do minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Nazwa pochodzi od gr.sídēros = żelazo, nawiązując do składu chemicznego tego minerału, którego głównym składnikiem jest właśnie ten pierwiastek. Pierwotna nazwa to sferosyderyt (J.F.L. Hausmann - 1813 r.) skrócona następnie do syderytu.

Spis treści

[edytuj] Właściwości

Tworzy kryształy o pokroju izometrycznym, tabliczkowym i słupkowym. Zazwyczaj przyjmuje postać romboedrów i skalenoedrów. Niekiedy występują zbliźniaczenia. Występuje też w skupieniach ziemistych, zbitych, ziarnistych, nerkowatych, kulistych. Tworzy naskorupienia i żyły. Jest izostrukturalny z kalcytem, magnezytem i rodochrozytem.

[edytuj] Występowanie

Jest częstym składnikiem żył kruszcowych. Powszechnie tworzy się w wodnym, beztlenowym środowisku. Krystalizuje w środowiskach redukcyjnych w niskich temperaturach. Osadza się także na szelfach kontynentalnych. Powstaje w jeziorach klimatu umiarkowanego.

Miejsca występowania: Australia - Brooken Hill, Nowa Półudniowa Walia, Austria -Eisenerz, Erzberg, Karyntia, Niemcy - Nadrenia, Harz, Schwarzwald, Las Turynski, Wielka Brytania - Kornwalia, Hiszpania - Somorrosto, Bilbao, Rosja - Ural, Zabajkale, USA, ......

W Polsce - w rejonie Częstochowy, Wielunia, w Górach Świętokrzyskich, na fliszu karpackim,

[edytuj] Zastosowanie

  • Wykorzystywany głównie jako surowiec do otrzymywania żelaza (zawiera 47,98 % Fe).
  • czasami wykorzystywany jako kamień jubilerski

[edytuj] Bibliografia

  • J.Żaba - Ilustrowany słownik skał i minerałów – Videograf II Sp. z o. o - 2003 r.


Commons