Rogier Wassen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rogier Wassen
Rogier Wassen
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Düsseldorf Niemcy
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1976
Roermond Holandia
Wzrost 190 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1994
Zakończenie kariery 2012
Trener Geert Quaedvlieg
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 143 (24 maja 1999)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 24 (10 września 2007)
Australian Open QF (2007)
Roland Garros 3R (2004, 2007, 2009)
Wimbledon 3R (2005, 2008, 2009)
US Open 3R (2004, 2007, 2010)

Rogier Wassen (ur. 9 sierpnia 1976 w Roermond) – holenderski tenisista, specjalista gry podwójnej, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę tenisową Wassen rozpoczął w roku 1994. W grze pojedynczej ma w swoim dorobku jeden wygrany turniej rangi challenger w Toluce z roku 1998. W finale pokonał Argentyńczyka Gastóna Etlisa.

W grze podwójnej Wassen zwyciężył w pięciu turniejach z cyklu ATP World Tour oraz w dalszych pięciu był finalistą. W Wielkim Szlemie najlepszym rezultatem Holendra jest ćwierćfinał Australian Open z 2007, kiedy wspólnie z Jeffem Coetzee, wyeliminowali po drodze Czechów Františka Čermáka i Jaroslava Levinskýego. Pojedynek o dalszą fazę rozgrywek przegrali z deblem nr 1. Bobem i Mikiem Bryanami.

W latach 2006, 2007 i 2009 Wassen reprezentował Holandię w Pucharze Davisa. Rozegrał przez ten okres trzy przegrane pojedynki deblowe.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 143. miejscu w maju 1999, z kolei w zestawieniu deblistów we wrześniu 2007 zajmował 24. pozycję.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2006 Nowa Zelandia Auckland Twarda Rumunia Andrei Pavel Szwecja Simon Aspelin
Australia Todd Perry
6:3, 5:7, 10-4
2. 2007 Nowa Zelandia Auckland Twarda Republika Południowej Afryki Jeff Coetzee Szwecja Simon Aspelin
Republika Południowej Afryki Chris Haggard
6:7(9), 6:3, 10-2
3. 2007 Holandia 's-Hertogenbosch Trawiasta Republika Południowej Afryki Jeff Coetzee Czechy Martin Damm
Indie Leander Paes
3:6, 7:6(5), 12-10
4. 2008 Holandia Amersfoort Ceglana Czechy František Čermák Holandia Jesse Huta Galung
Holandia Igor Sijsling
7:5, 7:5
5. 2010 Francja Metz Twarda Jamajka Dustin Brown Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:3, 6:3

Finalista (5)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
1. 2005 Francja Lyon Dywanowa Republika Południowej Afryki Jeff Coetzee Francja Michaël Llodra
Francja Fabrice Santoro
3:6, 1:6
2. 2007 Holandia Amersfoort Ceglana Holandia Robin Haase Argentyna Juan Pablo Brzezicki
Argentyna Juan Pablo Guzman
2:6, 0:6
3. 2008 Chorwacja Zagrzeb Twarda Niemcy Christopher Kas Australia Paul Hanley
Australia Jordan Kerr
3:6, 6:3, 8-10
4. 2009 Chorwacja Zagrzeb Twarda Niemcy Christopher Kas Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt
4:6, 3:6
5. 2009 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Niemcy Michael Kohlmann Australia Jordan Kerr
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
7:6(6), 6:7(7), 6-10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]