Robin Haase

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Robin Haase
Robin Haase
Państwo  Holandia
Miejsce zamieszkania Turnhout
Data i miejsce urodzenia 6 kwietnia 1987
Haga
Wzrost 190 cm
Masa ciała 77 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2005
Zakończenie kariery aktywny
Trener Jos Koemans
Dennis Schenk
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 33 (30 lipca 2012)
Australian Open 3R (2011)
Roland Garros 2R (2011–2014)
Wimbledon 3R (2011)
US Open 2R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 43 (28 stycznia 2013)
Australian Open F (2013)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon 2R (2010)
US Open 2R (2014)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Robin Haase (ur. 6 kwietnia 1987 w Hadze) – holenderski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W gronie profesjonalistów od 2005 roku.

Występując jako zawodowiec w grze pojedynczej Haase wygrywał turnieje z serii ATP Challenger Tour. Na początku sierpnia 2011 roku Holender wygrał rozgrywki rangi ATP World Tour w Kitzbühel. W pojedynku finałowym pokonał Alberta Montañésa. Rok później obronił tytuł, zwyciężając w finale z Philippem Kohlschreiberem. W lipcu 2013 roku Haase doszedł do finału w Gstaad, gdzie przegrał z Michaiłem Jużnym, a w październiku do finału w Wiedniu, ponosząc porażkę z Tommym Haasem.

W grze podwójnej największym osiągnięciem Haasego jest awans, w styczniu 2013 roku, do finału wielkoszlemowego Australian Open. W parze z Igorem Sijslingiem wyeliminowali po drodze m.in. debel Marcel GranollersMarc López. Finałowe spotkanie przegrali 3:6, 4:6 z bliźniakami Bobem i Mikiem Bryanami. Oprócz finału Australian Open Holender wygrał 2 tytuły deblowe i awansował do 4 finałów.

Od roku 2006 Haase reprezentuje Holandię w Pucharze Davisa. Do lutego 2014 roku rozegrał 34 mecze – w singlu wygrał 17 pojedynków i 7 przegrał, natomiast w deblu zagrał w 10 meczach, z których 5 wygrał.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie. Odpadł w 1 rundzie zawodów singlowych i deblowych. W grze podwójnej startował w parze z Jeanem-Julienem Rojerem.

Najwyżej w rankingu ATP singlistów zajmował 33. miejsce (30 lipca 2012), a rankingu deblistów 43. miejsce (28 stycznia 2013).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 6 sierpnia 2011 Kitzbühel Ceglana Hiszpania Albert Montañés 6:4, 4:6, 6:1
Zwycięzca 2. 28 lipca 2012 Kitzbühel Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 6:7(2), 6:3, 6:2
Finalista 1. 28 lipca 2013 Gstaad Ceglana Rosja Michaił Jużny 3:6, 4:6
Finalista 2. 20 października 2013 Wiedeń Twarda (hala) Niemcy Tommy Haas 3:6, 6:4, 4:6

Gra podwójna (2–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 22 lipca 2007 Amersfoort Ceglana Holandia Rogier Wassen Argentyna Juan Pablo Brzezicki
Argentyna Juan Pablo Guzmán
2:6, 0:6
Finalista 2. 9 stycznia 2011 Ćennaj Ceglana Stany Zjednoczone David Martin Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
2:6, 7:6(3), 7-10
Zwycięzca 1. 20 stycznia 2011 Marsylia Twarda (hala) Wielka Brytania Ken Skupski Francja Julien Benneteau
Francja Jo-Wilfried Tsonga
6:3, 6:7(4), 13-11
Finalista 3. 12 czerwca 2011 Halle Trawiasta Kanada Milos Raonic Indie Rohan Bopanna
Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi
6:7(8), 6:3, 9-11
Finalista 4. 27 stycznia 2013 Australian Open Twarda Holandia Igor Sijsling Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Finalista 5. 18 maja 2014 Rzym Ceglana Hiszpania Feliciano López Kanada Daniel Nestor
Serbia Nenad Zimonjić
4:6, 6:7(2)
Zwycięzca 2. 27 lipca 2014 Gstaad Ceglana Niemcy Andre Begemann Australia Rameez Junaid
Słowacja Michal Mertiňák
6:3, 6:4

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 2R 1R 3R 1R 1R 1R 0 / 6 3–6
Francja French Open 1R 1R 2R 2R 2R 2R 0 / 6 4–6
Wielka Brytania Wimbledon 1R 2R 3R 1R 1R 2R 0 / 6 4–6
Stany Zjednoczone US Open 1R 2R 1R 1R 1R 0 / 5 1–5
Wygrane turnieje 0 / 1 0 / 3 0 / 0 0 / 3 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 4 0 / 23 N/A
Bilans spotkań 0–1 1–3 0–0 1–3 6–4 1–4 1–4 2–4 N/A 12–23

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]