Royal Aircraft Factory F.E.8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
F.E.8
F.E.8
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Royal Aircraft Factory
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1915
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik rotacyjny
Moc 74-80 kW
Wymiary
Rozpiętość 9,60 m
Długość 7,22 m
Wysokość 2,80 m
Powierzchnia nośna 20,2 m²
Masa
Własna 436 kg
Startowa 670 kg
Osiągi
Prędkość maks. 150 km/h
Pułap 4400 mm
Długotrwałość lotu 2,5 h
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x karabin maszynowy Lewis kalibru 7,7 mm

Royal Aircraft Factory F.E.8 - brytyjski samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Konstruktorem samolotu F.E.8 był J. Kennworthy. Oblot samolotu odbył się w październiku 1915 roku, jednak pierwszy dywizjon przezbrojono w te samoloty dopiero w sierpniu 1916 roku. Samolot był porównywalny ze zbliżonym konstrukcyjnie Airco DH.2, ale ponieważ wszedł do uzbrojenia później nie odniósł większych sukcesów. Ze służby został wycofany w połowie 1917 roku. Wyprodukowano ponad 200 myśliwców tego typu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

F.E.8 był samolotem dwupłatowym o konstrukcji mieszanej. Kratownica gondoli kadłuba wykonana z rurek stalowych, krytych blacha aluminiową. Skrzydła drewniane, kryte płótnem. Podwozie dwukołowe. Silnik rotacyjny z czterołopatowym śmigłem pchającym, typu Gnome (74 kW), Le Rhône (80 kW) lub Clerget (80 kW). Załoga jednoosobowa. Samolot uzbrojony był w pojedynczy karabin maszynowy Lewis zamocowany w gondoli, przed kabina pilota.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Goworek: Samoloty myśliwskie pierwszej wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1981. ISBN 83-206-0224-6.