Curtiss JN-4
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Curtiss JN-4 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Curtiss |
| Typ | samolot treningowy |
| Konstrukcja | dwupłatowiec |
| Załoga | 2 pilotów |
| Historia | |
| Lata produkcji | 1915 - ?? |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1× Curtiss OX-5 |
| Moc | 90 KM (67kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 13,3 m |
| Długość | 8,33 m |
| Wysokość | 3,01 m |
| Powierzchnia nośna | 32,7m² |
| Masa | |
| Własna | 630 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 121 km/h |
| Pułap | 1980 m |
Curtiss JN-4 (znany również jako Curtiss Jenny) – dwupłatowy samolot treningowy i bojowy produkowany podczas I wojny światowej przez firmę Curtiss z Hammondsport w Nowym Jorku, później Curtiss Aeroplane and Motor Company. Firma połączyła w nim najlepsze cechy modeli J i N, i w 1915 r. zaczęła produkować nowy samolot o oznaczeniu JN czyli „Jenny”. Samolot ten odznaczał się dobrą zwrotnością i posiadał miejsce dla dwóch pilotów. Wyprodukowano ok. 6813 samolotów tego typu w różnych wersjach i po zakończeniu I wojny światowej setki tych maszyn sprzedano dla lotnictwa cywilnego, gdzie używano ich aż do 1930 roku.
Obecnie w Polsce latają dwie repliki tego samolotu o nr rej. SP-SHUF i SP-SWAR.
Użytkownicy wojskowi [edytuj]
Australia - Royal Australian Air Force
Kanada
Wielka Brytania - Royal Flying Corps i Royal Naval Air Service
Stany Zjednoczone
Użytkownicy cywilni [edytuj]
|
||||||||||||||||||||