Rozejm w Compiègne (1940)
Rozejm w Compiègne − układ o zawieszeniu broni między Niemcami a Francją podpisany 22 czerwca 1940 o godzinie 18:50 w lesie Compiègne.
Układ został podpisany przez szefa sztabu Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych, generała pułkownika Wilhelma Keitla, posiadającego upoważnienie Führera Rzeszy Niemieckiej i Wodza Naczelnego niemieckich sił zbrojnych oraz generałem armii Charlesem Huntzigerem, przewodniczącym delegacji wyposażonym w należyte pełnomocnictwa rządu francuskiego.
W składzie delegacji francuskiej znajdowali się: ambasador Leon Noël, wiceadmirał eskadry Maurice Athanase Le Luc, generał lotnictwa Jean Bergeret i generał korpusu armijnego Henri Parisot.
Na żądanie Hitlera układ został podpisany w tym samym miejscu i w tym samym wagonie salonowym, w którym 11 listopada 1918 Niemcy podpisały zawieszenie broni kończące I wojnę światową. Wsponiany wagon został później przewieziony do Berlina jako trofeum wojenne i tam w 1944 spłonął w czasie jednego z nalotów.
Układ wszedł w życie w dniu 25 czerwca 1940, po zawarciu porozumienia między rządem francuskim a rządem włoskim w sprawie przerwania działań wojennych.
W wyniku podpisanego układu północna część Francji, wraz z całym francuskim wybrzeżem Atlantyku, znalazła się pod okupacją niemiecką (obszar na północ i zachód od linii Genewa – Dôle – Tours – Mont de Marsan, aż do granicy z Hiszpanią. Pozostała część Francji nie była okupowana; mogła posiadać armię liczącą do 100 tys. ludzi we Francji metropolitalnej (bez broni ciężkiej - czołgów, samochodów pancernych, artylerii i lotnictwa) i drugie 100 tys. w koloniach (Afryka Północna, Syria i Liban, Indochiny Francuskie). Francja wydała Niemcom cały sprzęt wojenny armii lądowej i zobowiązała się do utrzymywania okupacyjnej armii niemieckiej. Dodatkowo strona niemiecka zobowiązała rząd francuski do zabezpieczenia i rozbrojenia floty, zapewniając jednocześnie, że nie zostanie ona wcielona do Kriegsmarine. Francja pozostawała zatem w posiadaniu trzeciej co do siły floty wojennej świata, bazowanej częściowo w Tulonie, częściowo w portach Afryki francuskiej (Al-Marsa al-Kabir k. Oranu, Dakar). Warunek rozbrojenia okrętów nie został wykonany i nie był egzekwowany wobec podjętej już na początku lipca 1940 próby brytyjskiej przejęcia siłą francuskiej marynarki wojennej, lub jej internowania.
Rząd francuski przeniósł się do Vichy. W niewoli znalazło się około 2 mln żołnierzy, którzy mieli stanowić siłę roboczą Niemiec do czasu zawarcia ostatecznego układu pokojowego. Niemcy zdobyli ekwipunek mogący wyposażyć 55 dywizji. Alzacja i Lotaryngia zostały faktycznie anektowane przez III Rzeszę i poddane niemieckiej administracji cywilnej.
Galeria [edytuj]
-
Adolf Hitler wraz z oficerami przed pomnikiem Ferdinanda Focha
-
Delegacja francuska przed wejściem do wagonu
-
Wilhelm Keitel w przerwie rozmów o zawieszenie broni przed wagonem, gdzie toczyły się rozmowy. Compiègne, czerwiec 1940.
-
Generał Charles Huntziger podpisujący w imieniu Francji dokument zawieszenia broni z Niemcami. Compiegne, 22 czerwca 1940
-
Mapa Francji 1940-1945
Bibliografia [edytuj]
- Steven Lehrer's Compiègne site
- Armistice Agreement Between Germany and France, 22 June 1940
- William Shirer, The Rise and Fall of the Third Reich, Simon & Schuster, Inc., New York, 1960, 1990, 2004.
- United States Department of State, Publication No. 6312, Documents on German Foreign Policy 1918-1945, Series D, IX, 671-676. Washington, DC : Government Printing Office, 1956.
