Szelit

Szelit
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy	scheelit
Skład chemiczny	CaWO4 – wolframian wapnia
Twardość w skali Mohsa	4,5-5
Przełam	nierówny, muszlowy
Łupliwość	wyraźna
Układ krystalograficzny	tetragonalny
Gęstość minerału	5,9-6,1 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa	biała, szara, żółtawa, czerwonawa, bywa bezbarwny
Rysa	biała
Połysk	szklisty, tłusty
Multimedia w Wikimedia Commons

Szelit (lub scheelit) – minerał z gromady wolframianów. Jest minerałem rzadkim. Nazwa minerału pochodzi od nazwiska szwedzkiego chemika Carla Scheelego, który odkrył, że jest to sól kwasu wolframowego.

Charakterystyka

Właściwości

Tworzy kryształy izometryczne lub tabliczkowe. Zwykle krystalizuje jako podwójna piramida tetragonalna, czasami zbliżony do oktaedru. Często wykazuje ukośne zbrużdżenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych i jako naskorupienia. Jest kruchy i przezroczysty; izostrukturalny z wulfenitem. Często tworzy roztwór stały z powellitem.

Pod wpływem promieni katodowych świeci na niebiesko.

Występowanie

Spotykany jest w pegmatytach i utworach hydrotermalnych. Stanowi składnik żył kwarcowych. Występuje w paragenezie z wolframitem, kasyterytem, pirytem, molibdenitem, topazem, fluorytem, kwarcem.

Miejsca występowania:

• Na świecie: USA (Nevada, Kalifornia, Arizona), Malezja, Boliwia, Chiny, Japonia, Korea, Meksyk, Francja, Włochy, Rosja, Austria, Australia.

• W Polsce: stwierdzony na Śnieżce (Karkonosze), w Szklarskiej Porębie, Górach Izerskich i Rudawach Janowickich.

Zastosowanie

• ważna ruda wolframu,
• poszukiwany okaz kolekcjonerski,
• część okazów wykorzystywana jest w jubilerstwie.

Bibliografia

• G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii, "Wiedza i życie" 1992 r.
• O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, "Świat Książki" – 1996 r.
• J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, Tow. Geolog. "Spirifer" Warszawa 2005

Linki zewnętrzne

• szelit na stronie Mindat.org (ang.)
• szelit na stronie Webmineral.com (ang.)