Order Olimpijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Order Olimpijski – najwyższe odznaczenie przyznawane przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, które w 1975 zastąpiło Dyplom Olimpijski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenie posiadało najpierw trzy stopnie: złoty, srebrny i brązowy. Order brązowy nie jest przyznawany od 1984. Order przyznawany jest osobom odznaczającym się dużym zaangażowaniem w ruch olimpijski. Tradycyjnie order przyznawany jest głównemu odpowiedzialnemu za organizację kolejnych igrzysk olimpijskich. Osoba ta otrzymuje to wyróżnienie podczas ceremonii zamknięcia igrzysk[1].

Ordery wykonywane są przez włoską firmę Bertoni z Mediolanu.

Forma orderu[edytuj | edytuj kod]

Ulrich Feldhoff odznaczony Orderem Olimpijskim w 2009

Order ma kształt naszyjnika (łańcucha) w złocie, srebrze lub brązie, w zależności od stopnia. Z przodu naszyjnika znajduje się pięć olimpijskich kół. Po obu stronach symbolu olimpijskiego znajdują się liście oliwkikotinos. Odznaczeni orderem mogą nosić przypiętą do ubrania broszkę z symbolem olimpijskim wykonaną z odpowiedniego metalu, w zależności od stopnia.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

Wśród znanych osób odznaczonych Orderem Olimpijskim są:

Inne znane osoby udekorowane Orderem Olimpijskim to: Jan Paweł II[4], król i królowa Norwegii Harald V i Sonja, Bjørn Dæhlie, Borys Jelcyn, Alberto Tomba, Manfred Germar, Adolf Ogi, Pirmin Zurbriggen, Rudolf Nemetschke, Bertrand Piccard, Jean-Claude Killy, Jerzy Kukuczka[5], Maria Kwaśniewska, Janusz Przedpełski[6], Juan Antonio Samaranch[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Katarzyna Kociuba: Starożytne igrzyska olimpijskie. Toruń. s. 15.
  2. Olympic Awards (ang.). www.la84foundation.org. [dostęp 2011-05-05].
  3. Aleksander Kwaśniewski (ang.). www.president.pl. [dostęp 2011-05-05].
  4. Papież i Sport. papiez_polak.w.interia.pl. [dostęp 2011-05-05].
  5. Jerzy Kukuczka. www.progory.pl. [dostęp 2011-05-05].
  6. Janusz Przedpełski. www.pzpc.pl. [dostęp 2011-05-05].
  7. Jacques Rogge. www.wprost.pl. [dostęp 2011-05-05].