Sołomon Pasi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Solomon Pasi)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sołomon Isak Pasi
Evstafiev-solomon-passy.jpg
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1956
Płowdiw
Bułgaria Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Narodowy Ruch na rzecz Stabilności i Postępu
Okres urzędowania od 24 lipca 2001
do 17 sierpnia 2005
Poprzednik Nadeżda Michajłowa
Następca Iwajło Kałfin
Odznaczenia
Wielki Krzyż Orderu Leopolda II (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Zasług Cywilnych (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Wielki Oficer Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej (2001–2011)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Sołomon Isak Pasi (bułg. Соломон Исак Паси, ur. 22 grudnia 1956 w Płowdiw) – bułgarski matematyk, działacz ekologiczny i polityk żydowskiego pochodzenia, współzałożyciel Bułgarskiej Partii Zielonych (1989), deputowany na Konstytuantę (1990–1991) oraz Zgromadzenie Narodowe 39. i 40. kadencji (2001–2005 i 2005–2009), współautor Konstytucji Republiki Bułgarskiej, minister spraw zagranicznych w rządzie Symeona Sakskoburggotskiego (2001–2005).

Pochodzenie i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest synem znanego filozofa pochodzenia żydowskiego Isaka Pasiego. W 1979 ukończył Wydział Matematyczny na Uniwersytecie św. Klemensa z Ochrydy w Sofii, na którym w 1985 uzyskał stopień doktora nauk matematycznych. Naukę kontynuował na Uniwersytecie w Tuluzie. Od 1984 przez dziesięć kolejnych lat był pracownikiem Bułgarskiej Akademii Nauk.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat 80. zaangażował się w działalność opozycyjną, początkowo w radykalnej organizacji polityczno-ekologicznej Ekogłasnost. W 1989 współzakładał Bułgarską Partię Zielonych, którą następnie wprowadził do Wielkiego Zgromadzenia Narodowego (1990–1991). Jako sekretarz generalny klubu parlamentarnego Zielonych aktywnie uczestniczył przy tworzeniu nowej Konstytucji. Z tego okresu dał się poznać jako zwolennik jak najszybszego wystąpienia Bułgarii z Układu Warszawskiego i zbliżenia z NATO. W 1990 stanął na czele pozaparlamentarnego Bułgarskiego Klubu Atlantyckiego.

W zarządzie Partii Zielonych pozostał do 1994. Oprócz działalności w partii był twórcą i współtwórcą licznych organizacji promujących edukację ekologiczną, takich jak Bułgarskie Stowarzyszenie Ochrony Ptaków i Bułgarski Instytut Antarktyczny.

W drugiej połowie lat 90. wycofał się z życia publicznego. Do polityki powrócił w 2001, kiedy dostał się do 39. Zgromadzenia Narodowego z list Narodowego Ruchu Symeona Drugiego. Niedługo potem otrzymał nominację na ministra spraw zagranicznych w gabinecie kierowanym przez Symeona. W ciągu czterech lat spędzonych na tym stanowisku udało mu się m.in. zawiązać bliską współpracę gospodarczą ze Stanami Zjednoczonymi.

Od lipca 2005 do lipca 2009 był deputowanym na Zgromadzenie Narodowe 40. kadencji, a także wiceprzewodniczącym NRnrSiP. Pracował w komisji ds. spraw zagranicznych. Od lipca 2007 jest specjalnym doradcą rządu Macedonii ds. integracji z NATO[1]. Na początku 2009 jego nazwisko było wymieniane (obok m.in. Andersa Fogha Rasmussena i Radosława Sikorskiego) wśród kandydatów na stanowisko nowego sekretarza generalnego NATO[2].

14 lutego 2009 poślubił ówczesną minister ds. europejskich w rządzie Sergeja Staniszewa Gerganę Grynczarową[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]