Jaime Gama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jaime Gama
Jaime Gama (Brasilia 2008).jpg
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1947
Fajã de Baixo
Minister spraw zagranicznych
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 9 czerwca 1983
do 6 listopada 1985
Poprzednik Vasco Futscher Pereira
Następca Pedro Pires de Miranda
Okres urzędowania od 28 października 1995
do 6 kwietnia 2002
Poprzednik José Manuel Durão Barroso
Następca Teresa Gouveia
Przewodniczący Zgromadzenia Republiki
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 16 marca 2005
do 21 czerwca 2011
Poprzednik Mota Amaral
Następca Maria da Assunção Esteves
Odznaczenia
Krzyż Wielki Królewskiego Orderu Rycerzy Pana Naszego Jezusa Chrystusa Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Wolności (Portugalia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Chile) Order Białej Gwiazdy I Klasy (Estonia) Wielki Oficer Legii Honorowej (Francja) Komandor Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wielki Orderu Honoru (Grecja) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Zasług Cywilnych (Hiszpania) Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia) Wielka Wstęga Orderu Gwiazdy Jordanii Krzyż Wielki Orderu Ouissama Alaouite (Maroko) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP Wielka Kollana Orderu Timoru Wschodniego Krzyż Wielki Pierwszej Klasy Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Jaime José de Matos da Gama (ur. 8 czerwca 1947 w Fajã de Baixo) – portugalski polityk, wieloletni minister spraw zagranicznych w rządach socjalistów (1983–1985, 1995–2002), w latach 2005–2011 przewodniczący Zgromadzenia Republiki X i XI kadencji (druga osoba w państwie) i członek Rady Państwa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Wydział Filozofii na Uniwersytecie w Lizbonie. Zaangażował się w ruch opozycyjny wobec reżimu Estado Novo. Już w wieku 18 lat został aresztowany za publikację niewygodnego artykułu w lokalnej prasie. W wyborach z 1969 członkiem CEUD, lecz w wyniku wyborczego oszustwa wygrała partia reżimowa. W ostatnich latach reżimu był dziennikarzem opozycyjnej gazety República. W 1973 był w Bad Münstereifel współzałożycielem emigracyjnej Partii Socjalistycznej.

W 1975 objął mandat deputowanego Zgromadzenia Republiki z okręgu Azory (od 1983 wybierany w okręgu Lizbona), w którym przewodniczył Komisji ds. Regionów Autonomicznych (1975–1976), Komisji Spraw Zagranicznych (1976–1978), Obrony Narodowej (1985–1991) oraz Spraw Europejskich i Zagranicznych (2002–2005).

W 1. rządzie utworzonym po wolnych wyborach został ministrem spraw wewnętrznych (1976–1978), a w 9. rządzie ministrem spraw zagranicznych (1983–1985). Ponownie objął to ministerstwo w rządzie António Guterresa (1995–2002). W 1999 był również przez krótki okres ministrem stanu i obrony. Jako szef MSZ był przewodniczącym Rady Europy od 1 stycznia 2002 do 6 kwietnia 2002, kiedy do władzy w Portugalii doszedł rząd José Barroso.

W latach 2005 i 2009 był wybierany przewodniczącym Zgromadzenia Republiki X i XI kadencji. Zasiadał z urzędu w Radzie Państwa.

Jest autorem książki Política Externa Portuguesa (1983-1985, 1995-1999, 1999-2002).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]