Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tablica upamiętniająca wybudowanie budynku w Bełchatowie przy wsparciu kredytów z SFOS.

Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy (skrót: SFOS) utworzony w 1945 roku, miał na celu wspomóc odbudowanie wojennych zniszczeń w Warszawie.

Fundusz był ogólnokrajowy, pieniądze były pozyskiwane z opodatkowania wszystkich pracujących. Podatek wynosił 0,5% bieżących zarobków. Dodatkowo opodatkowano niektóre produkty np. wódkę oraz pobierano dochody z imprez kulturalno-artystycznych. Dzięki SFOS Warszawa wzbogaciła się o dziesiątki nowych obiektów użyteczności publicznej. Około połowa ogólnokrajowych środków finansowych i materiałowych jakimi dysponowała Polska Ludowa, przez kilka powojennych lat była przeznaczona na odbudowę stolicy. Było to możliwe dzięki scentralizowaniu władzy w Polsce.

Popularny zespół Filipinki włączył się w akcję SFOS nagrywając piosenkę Wspomnieniami wrócimy do szkoły[potrzebne źródło].

Od końca lat 50. XX w. przeznaczenie środków gromadzonych przez Fundusz rozszerzono na odbudowę innych obiektów w kraju, nie tylko sportowych, na przykład mauzoleum b. więzienia radogoskiego w Łodzi, zmieniając w związku z tym także nazwę funduszu na Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy i Kraju (SFOSiK).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]