Filipinki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filipinki
Filipinki 1966.jpg
Zespół wokalny Filipinki podczas zdjęć do filmu „Marynarka to męska przygoda” wiosną 1966 roku.
Rok założenia 1959
Rok rozwiązania 1974
Pochodzenie PolskaSzczecin, Polska
Instrument wokal
Gatunek pop
bigbit
Współpracownicy
Jan Janikowski
Włodzimierz Patuszyński
Mateusz Święcicki
Janusz Kępski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Filipinkipolski żeński zespół wokalny powstały w listopadzie 1959 roku przy Technikum Handlowym w Szczecinie (przy ul. gen. Sowińskiego 1, gdzie do dziś mieści się Zespół Szkół nr 3) z okazji 15-lecia szkoły. Założony został przez Jana Janikowskiego - nauczyciela ekonomii, towaroznawstwa i muzyki. Nazwa zespołu pochodzi od tytułu pisma dla dziewcząt "Filipinka".

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki działalności[edytuj | edytuj kod]

Przyszłe Filipinki, Zespół Wokalny Technikum Handlowego w Szczecinie, podczas koncertu w 1961 r.
Filipinki w siedmioosobowym składzie, październik 1965 r.

Początkowo był to nonet, potem oktet, a ostatecznie septet w składzie:

Skład zespołu zmieniał się często – szczególnie w pierwszym okresie istnienia (od 1959 do 1963 roku) oraz w drugim okresie, po 1967 roku. W zespole śpiewały także[1]:

Debiut grupy miał miejsce w 1960 podczas koncertu na akademii szkolnej zorganizowanej z okazji XV-lecia istnienia szczecińskiego Technikum Handlowego. W 1961 zespół wziął udział w Wielkim Festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca we Wrocławiu, gdzie otrzymał wyróżnienie za interpretację piosenki Ave Maria no morro. W 1962 zespół wystąpił w radiowym konkursie Mikrofon dla wszystkich, dzięki któremu zyskał popularność i otrzymał propozycję nagrań dla Szczecińskiej Rozgłośni Polskiego Radia. Nagrania te niedługo później zostały zaprezentowane szerszej publiczności na antenie ogólnopolskiej. Od tej pory grupa przestała być zespołem amatorskim i rozpoczęła profesjonalną karierę.

Rozwój kariery[edytuj | edytuj kod]

Szczyt popularności Filipinek przypadł na lata 1963-1965. W roku 1963, w styczniu, wystąpiły w radiu w audycji Jana Świącia i Zalewskiego. Z kolei w kwietniu zadebiutowały w telewizji, a w maju swoją nazwę otrzymały oficjalnie - w redakcji czasopisma "Filipinka" w Warszawie. Latem tego samego roku - w sierpniu - koncertowały już za granicą (NRD, Szwecja), a jesienią nagrały swoją pierwszą płytę. Następnie wiele koncertowały za granicą (Anglia, Bułgaria, Francja, Kanada, USA, ZSRR). Z powodzeniem występowały na festiwalach (m.in. na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu).

Większość najpopularniejszych piosenek dla zespołu napisali J. Janikowski i Włodzimierz Patuszyński, a w drugim okresie istnienia grupy – od 1967 r. – następny kierownik artystyczny zespołu Mateusz Święcicki.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1961 - wyróżnienie dla piosenki Ave Maria no morro na Wielkim Festiwalu Muzyki, Pieśni i Tańca we Wrocławiu
Dyplom otrzymany przez przyszłe Filipinki za zdobycie wyróżnienia na festiwalu we Wrocławiu w czerwcu 1961 r.
  • 1964 - piosenka Batumi została uznana za najpopularniejszą piosenkę 1963 r. w plebiscycie PR
  • 1964 - nagroda Towarzystwa Przyjaciół Opola na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1965 - nagroda rzeczowa na III Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1968 - piosenka Nie ma go wygrywa wiosenną edycję Telewizyjnej Giełdy Piosenki
  • 1969 - piosenka Wiosna majem wróci wygrywa wiosenną edycję Telewizyjnej Giełdy Piosenki
  • 1969 - wyróżnienie dla piosenki Weselmy się na VII Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu
  • 1969 - piosenka Jacht kapitana Teligi została uznana za najlepszą piosenkę marynistyczną 1969 r. w plebiscycie PR
  • 1971 - piosenka Ja się w tobie nie zakocham została uznana za najpopularniejszą piosenkę kwietnia w plebiscycie PR
  • 2009 - Odznaka honorowa Zasłużony dla Kultury Polskiej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego[2]
  • 2014 - Nagroda Specjalna TVP S.A. za całokształt twórczości artystycznej wręczona wokalistkom Filipinek podczas 51 KFPP w Opolu[3]

Późniejsze lata istnienia zespołu i rozwiązanie grupy[edytuj | edytuj kod]

Filipinki w pięcioosobowym składzie podczas koncertu w NRD w lipcu 1968 r.

W 1967 r. zespół postanowił zmienić styl i repertuar, dostosowując się do rewolucji w muzyce młodzieżowej. Filipinki rozstały się z Janem Janikowskim i przeszły pod opiekę Mateusza Święcickiego. Wiosną 1968 roku wygrały Telewizyjną Giełdę Piosenki piosenką Nie ma go (muz. Jan Barnaba, sł. Krystyna Żywulska), a wiosną następnego roku kolejną edycję konkursu piosenką Wiosna majem wróci (muz. Maciej Kossowski, sł. Helena Komorowska). W 1969 roku podczas występu na VII Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymały wyróżnienie za piosenkę Weselmy się. Ostatnim istotnym sukcesem zespołu była wygrana w plebiscycie Polskiego Radia w 1971 roku, kiedy słuchacze uznali ich piosenkę Ja się w tobie nie zakocham za najlepszą piosenkę kwietnia.

W latach 70. XX wieku zespół przechodził liczne zmiany personalne. Kierownikami muzycznymi grupy byli Mateusz Święcicki w latach 1967-1972 i Janusz Kępski w latach 1972-1974. Filipinki w tym ostatnim okresie występowały głównie jako zespół estradowy, często towarzysząc jako chórek innym artystom, np. podczas XI i XII Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie . Współpracowały m.in. ze Stefanem Stuligroszem[4] oraz zespołem Trubadurzy[5].

Od 1967 roku występowały jako kwintet, od 1970 roku jako kwartet, a od 1972 roku jako tercet, przyjmując wtedy nieco zmienioną nazwę - Nowe Filipinki. Zmieniła się również stylistyka brzmieniowa i artystyczna zespołu.

Oficjalnie zespół zaprzestał działalności w roku 1974 wraz z odejściem z grupy ostatniej oryginalnej Filipinki Krystyny Pawlaczyk. Stał się wzorem dla innych późniejszych żeńskich grup wokalnych[6].

Zespoły muzyczne akompaniujące Filipinkom[edytuj | edytuj kod]

Niemal od początku istnienia Filipinki miały swoich muzyków związanych na stałe z zespołem i akompaniujące mu podczas koncertów i nagrań. Były to grupy:

  • od końca 1963 do końca 1964 – zespół jazzu tradycyjnego Coma 5
  • od początku 1965 do lata 1967 – zespół jazzu tradycyjnego Warszawscy Stompersi
  • od jesieni 1967 do jesieni 1968 – zespół bigbitowy Dzikusy
  • od jesieni 1968 do września 1971 – zespół bigbitowy Bez Atu

Filipinki śpiewały i nagrywały także z towarzyszeniem wielu innych zespołów oraz orkiestr symfonicznych – m.in. Kwartetu Warszawskiego i Chochołów[7], Orkiestry Filharmonii Szczecińskiej, Koszalińskiej Orkiestry Symfonicznej pod dyrekcją Zdzisława Bytnara, Orkiestry PRiTV w Warszawie, Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi pod dyrekcją Henryka Debicha[8], Orkiestry Symfonicznej TV NRD oraz Orkiestry Radiowej Bogusława Klimczuka[9].

Filipinki były zaprzyjaźnione z tarnowskim zespołem bigbitowym Filipy.

Trasy koncertowe Filipinek[edytuj | edytuj kod]

Przez 15 lat istnienia Filipinki dały około 4 tys. koncertów – średnio w każdym roku występowały przez 300 dni. Podczas tras koncertowych po Europie, Ameryce i Azji pokonały ponad 700 tys. kilometrów[10].

Information icon.svg Osobny artykuł: Trasy koncertowe Filipinek.

Piosenki Filipinek w filmach i programach TV[edytuj | edytuj kod]

W filmie Yesterday piosenki "Wala twist" i "Batumi" pojawiają się obok piosenek The Beatles. "Batumi" wykorzystano w programie "Tańcząca z Gruzją" i spektaklu telewizyjnym "Rewizor" z 2005 roku.

Zarejestrowane piosenki Filipinek[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Piosenki Filipinek.

Największe przeboje[edytuj | edytuj kod]

(1963)

  • Ave Maria no morro (1963, muz. Herivelto Martins, sł. Tadeusz Czarkowski)
  • Pity pity (1963, muz. i sł. Joe Ergus)

(1964)

  • Wala twist (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Bal arlekina (1964; muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Filipinki - to my (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Batumi (1964; muz.: Artemi Ajwazjan, sł. Ola Obarska)
  • Charleston nastolatków (1964; muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Do widzenia, profesorze (1964, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Spacer po porcie (1964, muz. Jan Janikowski)

(1965)

  • Siedmiu chłopców (1965, muz. Jan Janikowski, sł. Andrzej Tylczyński)
  • Tarap tarap (1965, muz. Bogusław Klimczuk, sł. Tadeusz Urgacz)

(1966)

  • Kto się lubi, ten się czubi (1966, muz. Jan Janikowski, sł. Włodzimierz Patuszyński)
  • Pożegnanie z zabawkami (1966, muz. Andrzej Korzyński, sł. Zbigniew Zapert)
  • Serwus Panie Chief (1966, muz. Jan Tomaszewski, sł. Jan Bołgaty)
  • Znajdź sobie dziewczynę (1966, muz. Jan Janikwoski, sł. Zbigniew Zapert)

(1967)

  • Tylko raz (1967, muz. Jan Janikowski)

(1968)

(1969)

  • Wiosna majem wróci (1969, muz. Maciej Kossowski, sł. Helena Komorowska)
  • Weselmy się (1969, muz. ludowa w opracowaniu Mateusza Święcickiego, sł. Adam Miriam)
  • Dlaczego płaczesz mały (1969, muz. Ryszard Poznakowski, sł. Janusz Kondratowicz)
  • Tłok na plaży (1969, muz. Mateusz Święcicki, sł. Bogusław Swat)
  • Jacht kapitana Teligi (1969, muz. Jerzy Tyszkowski, sł. Bogdan Ostromecki)

(1970)

  • Nie wierz chłopcom (1970, muz. Mateusz Święcicki, sł. Marek Kilarski)
  • Dam ci wszystko, co zechcesz (1970, muz. Bogusław Klimsa, sł. Andrzej Kuryło)
  • On jest tu (1970, muz. Wiktor Stroiński, sł. Marek Kilarski)
  • Jeśli kochasz, nigdy nie mów o tym (1970, muz. Mateusz Święcicki, sł. Grzegorz Walczak)
  • Za dużo wrażeń, za mało marzeń (1970, muz. Marian Zimiński, sł. Marek Gaszyński)

(1971)

  • Co się odwlecze, to nie uciecze (1971, muz. Mateusz Święcicki, sł. Jerzy Miller)
  • Ja się w tobie nie zakocham (1971, muz. Artur Żalski, sł. Zbigniew Stawecki)
  • Chcę mieć ciebie na własność (1971, muz. Bohdan Kezik, sł. Włodzimierz Patuszyński)

(1972)

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Solowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 - Filipinki (EP, Muza N-0298)
  • 1964 - Filipinki (EP, Muza N-0299)
  • 1964 - Filipinki (LP, Pronit L-0454)
  • 1965 - Filipinki (EP, Pronit N-0361)
  • 1966 - Filipinki (SP, Muza SP-251)
  • 1966 - Filipinki (SP, Muza SP-252)
  • 1966 - Filipinki, Chochoły (Pocztówka, Ruch R--0030)
  • 1966 - Filipinki (Pocztówka, Ruch R--0036)
  • 1966 - Filipinki - to my (LP, Muza XL-0323)
  • 1968 - Filipinki (EP, Muza N-0529)
  • 1968 - Filipinki: Kolędy (EP, Veriton V-350)
  • 1969 - Filipinki (Pocztówka, Muza KP-137)
  • 1969 - Filipinki: Wiosna majem wróci (EP, Pronit N-0572)
  • 1971 - Filipinki (SP, Muza SP-357)
  • 1971 - Filipinki (Pocztówka, Ruch R--0315)
  • 1971 - Filipinki (EP, Muza N-0653)

Składanki[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 - Karin Stanek / Filipinki (SP, Pronit SP-198)
  • 1965 - Z melodią i piosenką dookoła świata (5) (LP, Muza XL-0201)
  • 1965 - Z melodią i piosenką dookoła świata (6) (LP, Pronit XL-0202)
  • 1965 - Rytmy młodych (LP, Pronit XL-0244)
  • 1969 - Bez Atu (EP, Pronit N-0573)
  • 1969 - Mikrofon i ekran - Opole '69 (LP, Muza SXL-0552)
  • 1970 - Discorama (LP, Pronit SXL-0673)
  • 1971 - Kolędy i pastorałki popularne (LP, Veriton SXV-742)
  • 1971 - Mini propo Popołudnia z Młodością vol. 1 (LP, Muza SXL-0785)
  • 1972 - Wchodzimy w lata siedemdziesiąte (LP, Muza SXL-0878)
  • 1974 - Komu piosenkę - Przeboje 30-lecia (4) (LP, Muza SX-1107)
  • 1979 - Z archiwum Veritonu (4): Nasze debiuty - Zespoły (LP, Veriton SXV-804)

Sesyjna[edytuj | edytuj kod]

  • 1971 - Sopot '71 (LP, Muza SXL-0780)
  • ... kolędować małemu (LP, Veriton SXV-745)
  • 1972 - Wchodzimy w lata siedemdziesiąte (LP, Muza SXL-0878)
  • 1972 - Grand prix - Sopot '72 (EP, Muza N-0704)
  • 1974 - Najpiękniejsza jest moja Ojczyzna - Przeboje 30-lecia (5) (LP, Muza SXL-1108)

Informacje dodatkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Piosenkę Filipinki - to my sparodiował kabaret Dudek. W parodii tej wystąpili: Edward Dziewoński, Wiesław Gołas, Bogumił Kobiela, Jan Kobuszewski[11].
  • W marcu 2005 na cześć Filipinek jedna z ulic w Szczecinie otrzymała ich nazwę[12].
  • W 2013 roku ukazała się rozbudowana, albumowa monografia zespołu Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Jej autorem jest Marcin Szczygielski, syn Iwony Racz – jednej z członkiń grupy. Do albumu została dołączona płyta CD, na której znalazły się 24 nigdy wcześniej niepublikowane nagrania Filipinek z lat 1962 – 1971.

Przypisy

  1. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 429. ISBN 978-83-2681277-4.
  2. 50 lat Filipinek: Nagroda Ministra Kultury dla zespołu (pol.). 2009-11-25. [dostęp 2009-11-25].
  3. Nagrody 51. KFPP przyznane! (pol.). 2014-06-08. [dostęp 2014-06-08].
  4. KPPG
  5. KPPG
  6. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 82, 83. ISBN 978-83-2681277-4.
  7. Filipinki – to my. [dostęp 19 listopada 2013].
  8. Sopot '71. [dostęp 19 listopada 2013].
  9. Filipinki Tarap tarap. [dostęp 19 listopada 2013].
  10. Marcin Szczygielski: ''Filipinki – to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu. Warszawa: Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, 2013, s. 455. ISBN 978-83-2681277-4.
  11. Zob. http://www.youtube.com/watch?v=mE7V3VIZt4E
  12. Nowe nazwy ulic na Warszewie. [dostęp 2 marca 2005].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Filipinki, s. 51, 52.
  • Szczygielski M., Filipinki - to my! Ilustrowana historia pierwszego polskiego girlsbandu, Warszawa 2013, Instytut Wydawniczy Latarnik, Agora SA, Oficyna Wydawnicza AS, ISBN 978-83-268-1277-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]