Wieluń
| Wieluń | |||||
Zniszczenia centrum z lotu ptaka (1 września 1939r.), Mury obronne z Bramą Krakowską, Kolegiata Bożego Ciała, Pl. Legionów, cukrownia "Wieluń", I LO im. T. Kościuszki, Były młyn „Amerykanka”, |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | |||||
| Powiat | wieluński | ||||
| Gmina | Wieluń gmina miejsko-wiejska |
||||
| Data założenia | 1217-1218 | ||||
| Prawa miejskie | 1283 | ||||
| Burmistrz | Janusz Walenty Antczak | ||||
| Powierzchnia | 16,9 km² | ||||
| Populacja (2011) • liczba ludności • gęstość |
24 033 1422,1 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 43 | ||||
| Kod pocztowy | 98-300 | ||||
| Tablice rejestracyjne | EWI | ||||
| TERC (TERYT) |
1017094 | ||||
| SIMC | 0976586 | ||||
|
Urząd miejski
pl. Kazimierza Wielkiego 198-300 Wieluń |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Wieluń (łac. Velun, ros. Велюнь, jid. וויעלון, czes. Věluň) – miasto w woj. łódzkim, na krańcu Wyżyny Wieluńskiej, siedziba powiatu wieluńskiego oraz gminy Wieluń.
Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[2].
Według danych z 31 marca 2011 miasto liczyło 24 033 mieszkańców[1].
Historia[edytuj]
W Polsce przedrozbiorowej[edytuj]
Wieluń jest miastem o prawie 800-letniej historii. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z 2 połowy XIII w. Gród był od 1281 ośrodkiem kasztelanii[3]. Przypuszcza się, że prawa miejskie Wieluń uzyskał ok. 1282 roku[4]. W XIV wieku Kazimierz III Wielki wybudował w Wieluniu zamek, który potem był wielokrotnie przebudowywany w związku z pożarami. Dziś na fundamentach zamku stoi pałacyk klasycystyczny. Miasto było stolicą historycznej ziemi wieluńskiej. W roku 1564 starostwo wieluńskie składało się z miast: Wielunia i Kamionu oraz wsi: Bobrowniki, Wierzbie, Pątnów, Krzyworzeka, Mokrsko z folwarkiem, Wróblew, Pichlice, Sokolniki z folwarkiem, Czastary, Osiek, Kiełczygłów w Sieradzkiem i innych.
Żydzi w Wieluniu[edytuj]
Żydzi osiedlali się w Wieluniu już od połowy XVI wieku, mimo że miasto posiadało tzw. przywilej de non tolerandis Judaeis, wydany w 1566 r. przez króla Zygmunta Augusta i odnowiony w 1581 r. przez króla Stefana Batorego, zabraniający Żydom osiedlania się w tym mieście. Z tego powodu w okresie staropolskim Żydów w tym mieście oficjalnie nie było[5]. W 1799 r. zbudowano pierwszą synagogę, a w 1850 powstał kirkut. W 1897 w mieście było 2732 Żydów (38% ludności).
Nalot 1 września 1939[edytuj]
Bombardowanie Wielunia – odbyło się 1 września w godzinach porannych, a przeprowadziły je bombowce nurkujące Luftwaffe; jest ono często przywoływane jako przykład bestialstwa i nieuzasadnionego terroru niemieckiego lotnictwa[6].
II wojna światowa[edytuj]
Na początku okupacji miasto włączono do III Rzeszy. Okupanci używali nazw Welun w latach 1940–1941 i 1942–45 oraz Welungen 1941–42. Cała ludność żydowska została zebrana w getcie, w sierpniu 1942 przetrzymywana w kościele Bożego Ciała, a potem w większości wymordowana – głównie w obozie zagłady w Chełmnie nad Nerem. 18 stycznia 1945 roku miasto wyzwoliła Armia Czerwona.
Po 1945[edytuj]
Zbrojne podziemie polskie, walczące z okupantem niemieckim, a potem stacjonującymi jednostkami radzieckimi i UB, przetrwało na ziemi wieluńskiej aż do 1953 roku. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. sieradzkiego.
Zabytki[edytuj]
Zabytkami miasta są:
- Mury obronne
- Relikty baszty Prochowni i baszty Skarbczyk, baszta Męczarnia oraz baszta Swawola
- Brama Krakowska i ratusz
- Brama Kaliska
- Dawny zamek
- Kolegiata Bożego Ciała
- Kościół św. Mikołaja i klasztor Bernardynek
- Kościół św. Barbary
- Kościół i klasztor Reformatów
- Budynek dawnego Kolegium Pijarskiego
- Kościół św. Józefa
- Kościół Ewangelicki
- budynek Muzeum Ziemi Wieluńskiej
- Cmentarze – rzymskokatolicki i ewangelicki
- Plebania parafii św. Józefa
- Wieluński Dom Kultury – dawna cerkiew
Zabytkami zniszczonymi podczas II wojny światowej i nieodbudowanymi są:
- Kościół św. Michała Archanioła – tzw. Fara, dawna Kolegiata
- Synagoga wieluńska
Budynkami objętymi opieką konserwatorską, ale nieujętymi w rejestrze zabytków są:
- były młyn „Amerykanka”
- hala i budynek administracyjny cukrowni „Wieluń”
Dzielnice i osiedla Wielunia[edytuj]
- Śródmieście – Najstarsza część miasta zniszczona 1 września 1939 roku w 90%[potrzebne źródło]. Na terenie śródmieścia znajduje się tzw. „Osiedle Okólna”. Część ulic ścisłego centrum objęta jest strefą płatnego parkowania, w której opłaty uiszcza się w automatach wydających bilety parkingowe (parkomaty typu „Pay and display”)
- Osiedle Armii Krajowej (dawniej Osiedle XXV-lecia PRL) – Wznoszone od 1966 roku. Osiedle usytuowane jest pomiędzy ulicami Sieradzką, Traugutta, Grunwaldzką a Puławskiego.
- Osiedle Bugaj – Na terenie dawnej wsi Bugaj włączonej w granice Wielunia w 1934 r., między ulicami: Sieradzką, Sucharskiego, Młodzieżową, Traugutta.
- Osiedle Kopernika – Nieduże osiedle wzniesione w latach 1972-1975 między ulicami: Częstochowską, Szkolną, 3 Maja, M. Skłodowskiej-Curie, A. Struga. Do osiedla od strony południowej przylega tzw. osiedle „Poniemieckie” wzniesione przez okupanta w latach 40.
- Osiedle Stare Sady – Wznoszone od 1984 roku. Położone między ulicami: 18 Stycznia, Częstochowską i Nadodrzańską. 54 bloki mieszkalne, od 1993 także segmentowe budownictwo jednorodzinne. W końcu 1997 zamieszkane przez 5109 osób[potrzebne źródło].
- Osiedle Stefana Kardynała Wyszyńskiego (dawniej Osiedle Ludwika Waryńskiego) – Wznoszone w technologii wielkopłytowej od końca lat 70. XX w. Położone między ulicami: POW, Kościuszki i Popiełuszki. 41 bloków mieszkalnych, od 1991 także segmentowe budownictwo jednorodzinne. Na osiedlu znajdują się szkoła podstawowa, gimnazjum, przedszkole oraz trzy supermarkety.
- Osiedle Wojska Polskiego – Jedno ze starszych wieluńskich osiedli, w większości komunalne, położone między ulicami: Biedala, Sucharskiego, Młodzieżową, Wojska Polskiego.
- Osiedle domków jednorodzinnych „Za szpitalem” – Położone w obrębie ulic: Wiśniowa, J.Żubr, Graniczna, 3 Maja. Usytuowane na terenach częściowo włączonej do Wielunia wsi Gaszyn. Osiedle to, powstało w oparciu o budownictwo jednorodzinne.
- Niedzielsko – Wieś całkowicie włączona do Wielunia w 1988 roku. Potoczna nazwa tej dzielnicy to „Cukrownia”. Znajdują się tam: nieczynna od 2002 roku Cukrownia „Wieluń”, Bałtyk-Gaz (zakład gazownictwa bezprzewodowego), Korona (wytwórnia świec), Wielton, Neotech, Patrol, Ekomal, Biosow (oczyszczalnie ścieków), Wigal i inne zakłady pracy.
- Chrusty – Wieś całkowicie włączona do Wielunia w 1988 roku, składa się na nią kilka ulic, z których najistotniejszą jest ulica Jagiełły
- Berlinek – Teren między osiedlem Stare Sady a linią kolejową Wieluń – Herby Nowe. Osiedle wzniesione w latach hitlerowskiej okupacji, pierwotnie o architekturze charakterystycznej dla niemieckich wiosek, obecnie ten charakter zatraca. Spowodowane to jest intensywnym rozwojem budownictwa jednorodzinnego.
- Osiedle Stodolniana – Osiedle bloków komunalnych znajdujące się przy ul. Stodolnianej, pomiędzy ul. Popiełuszki a linią kolejową nr 181 w rejonie stacji kolejowej Wieluń Miasto.
- Osiedle Moniuszki – Nieduże osiedle znajdujące się prawie w samym centrum miasta sąsiadujące z dwoma supermarketami oraz dworcem autobusowym.
- Podszubienice – Teren obejmujący ulice: Powstańców 1863 r., Sybiraków, Stadionu WOSiR, parku im. Mieczysława Kałuży i lasku miejskiego. Nazwa ta pojawiła się w 1844 r. W latach 1863-1864 Rosjanie dokonywali egzekucji na uczestnikach powstania styczniowego.
- Kijak – Teren obejmujący ulice: Kijak, Joanny Żubr, Graniczną, i przyległe. Na Kijaku znajduje się nieczynny od 1939 roku cmentarz żydowski.
- Błonie – Teren obejmujący ulice: Kochelskiego, Błońską, Wodną, Poprzeczną, Sejmu Czteroletniego i Wodną (tereny pomiędzy linią kolejową a ulicą Głowackiego.)
Klimat[edytuj]
| Miesiąc | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Najwyższa temperatura dzienna (°C) | +8,3 | +12,6 | +19,4 | +21,9 | +25,5 | +32,7 | +34,3 | +31,9 | +25,6 | +22,8 | +14,1 | +6,8 | |
| Najniższa temperatura dzienna (°C) | –32,6 | –27,4 | –3,0 | –2,5 | +0,7 | +6,6 | +8,4 | +7,6 | +5,0 | –0,1 | –6,7 | –16,2 | |
| Źródło: Typowe lata meteorologiczne i statystyczne dane klimatyczne dla obszaru Polski do obliczeń energetycznych budynków | |||||||||||||
Przemysł[edytuj]
Pierwszy duży zakład przemysłowy powstał w Wieluniu w 1912 roku – była nim działająca do 2002 roku cukrownia "Wieluń". Największym zakładem w historii miasta był działający do tej pory w zredukowanym wymiarze ZUGiL (Zakłady Urządzeń Galwanicznych i Lakierniczych). Większość dużych zakładów produkcyjnych ulokowana jest w północnej części miasta (Niedzielsko, Błonie i tereny przyległe), gdzie funkcjonuje także podstrefa „Wieluń” Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej.
Energetyka[edytuj]
Energia cieplna[edytuj]
Produkcją i dystrybucją energii cieplnej na terenie miasta zajmuje się prawie wyłącznie jedna firma (Energetyka Cieplna Wieluń Sp. z o.o.). Jej majątek stanowi[potrzebne źródło]:
- sieć ciepłownicza
- ciepłownia miejska o mocy 90 MW (komin o wysokości 100 metrów)
- dodatkowa kotłownia o mocy 360KW w Niedzielsku.
Ciepłownia zasila w ciepło centrum miasta, większe osiedla, szkoły, i szpital natomiast kotłownia leżącą na obrzeżach dzielnicę „cukrownia”. Ciepłownia jest wyposażona w trzy kotły typu WR-25 (moc nominalna jednego takiego kotła to 30 MW), z których wyprodukowane ciepło przekazywana jest siecią o długości 27 km, do której przyłączonych jest 59 grupowych węzłów cieplnych oraz 152 węzły indywidualne. Polityka energetyczna Miasta, jak i przedsiębiorstwa zakłada systematyczną likwidację niskiej emisji. udziałowcami spółki są: Urząd Miasta, ZUGiL (Zakłady Urządzeń Galwanicznych i Lakierniczych) oraz WSM (Wieluńska Spółdzielnia Mieszkaniowa).
Energia elektryczna[edytuj]
Energia elektryczna dystrybuowana jest przez: Zakład Energetyczny Łódź-Teren S.A. – Rejon Energetyczny Wieluń.
Od kwietnia 1916 do lipca 1939 r. w Wieluniu funkcjonowała samodzielna elektrownia miejska o mocy 370 kW. Od lipca 1939 roku miasto jest włączone do krajowych sieci elektroenergetycznych. Obecnie do miasta energię elektryczną doprowadzają niezależne linie wysokiego napięcia 110 kV (110 000 V)[7]:
Linie te zasilają GPZ (Główny Punkt Zasilania) zlokalizowany się w północnej części Wielunia. Planowana jest także budowa łącznika o napięciu 110 kV pomiędzy wyżej wymienionymi liniami, biegnącego po wschodnich obrzeżach miasta, w większej części poza jego granicami – oraz drugiego GPZ („Sady”) w południowo-wschodniej części miasta. Odbiorcy zasilani są z miejskiej sieci rozdzielczej w skład której wchodzą sieć średniego napięcia 15 kV oraz sieć niskiego napięcia.
Gazownictwo[edytuj]
Od 2011 roku funkcjonuje miejski system zaopatrzenia w gaz ziemny, w skład którego wchodzą: gazociąg wysokiego ciśnienia – PN63 (63bary), stacja redukcyjna oraz sieć dystrybucyjna średniego ciśnienia PN5[8].
Zakład Gazownictwa Bezprzewodowego (LPG) został oddany przez miasto w leasing firmie Bałtyk Gaz Sp. z o.o. Dystrybucją gazu bez przewodowego zajmuje się ponadto kilka mniejszych firm.
Transport[edytuj]
Układ drogowy[edytuj]
Wieluń stanowi ważny węzeł komunikacyjny. Przez miasto przebiegają drogi krajowe i międzynarodowa:
- droga krajowa nr 8 (E67): granica państwa – Kudowa-Zdrój – Wrocław – S8 – Wieluń – A1/S8 -Warszawa – Białystok – Budzisko – granica państwa
- droga krajowa nr 43: Wieluń – A1 – Częstochowa
- droga krajowa nr 45: Racibórz – Opole – Kluczbork – Wieluń – S8 – Złoczew – (Poznań/Łódź)
oraz wojewódzkie:
Największym problemem komunikacyjnym Wielunia jest nadmierne obciążenie ruchem (w tym tranzytowym), spowodowane brakiem obwodnic dróg krajowych. W ciągu najbliższych lat ma powstać obwodnica północna miasta w ciągu drogi krajowej nr 8, a następnie obwodnica południowo-zachodnia dla pozostałych dróg krajowych. Zakończono również pierwszy odcinek wschodniej obwodnicy centrum, która po ukończeniu inwestycji odciąży starą obwodnicę śródmiejską. W okolicy Wielunia trwa budowa drogi ekspresowej S8, która będzie obsługiwać miasto poprzez dwa węzły: węzeł „Wieluń” na zachód i węzeł „Złoczew” na północ od Wielunia. Zapowiadana jest też realizacja 70-kilometrowego traktu „Kalisko-Wieluńskiego” łączącego Wieluń z Kaliszem.
Kolej i komunikacja PKS[edytuj]
Przez miasto przebiega również wybudowana w 1926 roku linia kolejowa nr 181 relacji (Kępno – Wieluń – Herby Nowe). Trwa modernizacja trzykilometrowej bocznicy kolejowej ze stacji Wieluń-Dąbrowa do dzielnicy Niedzielsko. Do końca lat 80. XX wieku funkcjonowała Wieluńska Kolej Wąskotorowa, która łączyła Wieluń z Praszką. Obecnie miasto posiada dwie działające stacje kolejowe Wieluń Dąbrowa oraz Wieluń Miasto, z których można dojechać pociągiem bezpośrednio do Tarnowskich Gór, Częstochowy, Krakowa, Zakopanego, Katowic, Poznania, Szczecina i Kępna. Kiedyś istniało także bezpośrednie połączenie do Lublińca. Komunikację z okolicą oraz z całym krajem zapewnia PKS Wieluń, oraz nowoczesny (choć wybudowany w 1976) dworzec autobusowy, obsługujący również komunikację międzynarodową.
Komunikacja miejska[edytuj]
Wieluń, podobnie jak większość miast, posiada komunikację miejską. W mieście kursuje 8 linii autobusowych. Komunikacja miejska istnieje tu od 1988 roku. Autobusy kursują w następujących relacjach:
- Linia A: Dw. PKP Wieluń-Dąbrowa – Stare Sady – (Ruda)
- Linia B: (Bieniądzice) – Rozlewnia gazu – Stare Sady
- Linia C: Dw. PKP Wieluń-Dąbrowa – ul.POW – (Olewin)
- Linia D: (Kurów) – Stadion – Ruda
- Linia D – BIS: Dw. PKP Wieluń-Dąbrowa – ul.POW
- Linia E: Rozlewnia gazu – Stare Sady
- Linia G: (Bieniądzice) – Rozlewnia gazu – ul.Częstochowska
- Linia H: Masłowice – Stare Sady
W nawiasach zostały podane nazwy pętli, do których dociera tylko część kursów danej linii.
Obsługa komunikacji miejskiej w Wieluniu została w drodze przetargu powierzona firmie PKS Wieluń.
Tabor[edytuj]
Do 2004 roku przewozy były realizowane tylko należącymi do miasta pojazdami typu Autosan H9-35. W latach 2004-2012 odbywała się sukcesywna wymiana pojazdów na krótsze, w wyniku której w 2012 roku został wycofany ze służby w komunikacji miejskiej ostatni Autosan H9-35. W związku z tym, obecnie przewozy realizowane są głównie pojazdami 7-metrowymi. Część użytkowanego w komunikacji miejskiej taboru autobusowego jest własnością miasta, zaś pozostałą część zapewnia przewoźnik - zwycięzca przetargu na obsługę linii autobusowych.
Gospodarka wodą, ściekami i odpadami[edytuj]
Woda[edytuj]
Miasto zaopatrywane jest w wodę z czterech ujęć:
- „Częstochowska” – trzy studnie (120 m³/h), zbiorniki magazynowe (2x 2500 m³), stacja uzdatniania
- „Ruda” – trzy studnie (50 m³/h)
- „Piłsudskiego” – dwie studnie (192 m³/h)
- „Jagiełły/Cukrownia” (ujęcie w rezerwie – czasowo wyłączone z eksploatacji)
Ścieki[edytuj]
Ścieki komunalne odprowadzane są do oczyszczalni komunalnej o wydajności 15 000 m³/d, zlokalizowanej na Błoniach. W sąsiedztwie oczyszczalni komunalnej funkcjonuje oczyszczalnia ścieków przemysłowych (mleczarskich) o przepustowości 2044 m³/d. Większość ścieków deszczowych z terenu miasta oraz ścieki z wymienionych powyżej dwóch oczyszczalni odprowadzane są do Kanału Wieluńskiego.
Odpady[edytuj]
Odpady z terenu miasta trafiają w większości na komunalne składowisko w Rudzie, na którego terenie funkcjonuje sortownia oraz kompostownia odpadów biodegradowalnych.
Edukacja[edytuj]
Wieluń to ponadlokalny ośrodek edukacyjny – ok. 40% uczniów szkół średnich dojeżdża spoza powiatu wieluńskiego[potrzebne źródło]. W obrębie miasta znajdują się 3 szkoły podstawowe, 6 szkół usytuowanych jest w sąsiadujących wsiach. Funkcjonują 4 gimnazja, 3 licea ogólnokształcące (dla młodzieży), 2 zespoły szkół technicznych i zawodowych oraz szkoła policealna. W mieście wg danych[9] z 2006 roku uczyło się 1 479 dzieci w szkołach podstawowych oraz 1 433 uczniów w 4 gimnazjach. W szkołach średnich nauki pobierało 2 996 uczniów[9]. W Wieluniu mieści się Wydział Zamiejscowy Wyższej Szkoły Informatyki i Umiejętności w Łodzi oraz zamiejscowe ośrodki dydaktyczne Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi oraz Społecznej Akademii Nauk w Łodzi. Od 1992 r. istnieje Kolegium Nauczycielskie.
Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]
Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące wspólnoty:
- Kościół Adwentystów Dnia Siódmego
- Kościół Ewangelicko-Augsburski
- Kościół rzymskokatolicki
- oraz dwa zniszczone kościoły rzymskokatolickie:
- Kościół Zielonoświątkowy
- Świadkowie Jehowy
Kiedyś były to także:
Kultura[edytuj]
Biblioteki[edytuj]
W mieście obecnie działają następujące biblioteki:
- Miejska i Gminna Biblioteka Publiczna im Leona Kruczkowskiego
- Powiatowa Biblioteka Publiczna
- Biblioteka Pedagogiczna
- Biblioteka Kolegium Nauczycielskiego
- oraz biblioteki przyszkolne
Muzea i galerie[edytuj]
- Muzeum Ziemi Wieluńskiej
- Galeria „Art Deco”
Kina i teatry[edytuj]
W mieście działają lub działały następujące kina:
- „Syrena” – obecnie w przebudowie, działa od 1962
- „Odra” („Wolność”) – funkcjonowało w latach 1945-1975
przed II wojną światową:
- „Hel” – działało od roku 1936 do 1.09.1939
- „Miraż” 1921-1934
- „Polonia” („Goplana”) 1918 –1939
Profesjonalne przedstawienia teatralne odbywają się na scenie kina „Syreny”. W jednym z parków miejskich znajduje się nieczynny amfiteatr w którym w latach 1977-1989 odbywały się koncerty i inne widowiska.
Domy kultury[edytuj]
Obecnie funkcjonują następujące domy kultury:
- Wieluński Dom Kultury
- Młodzieżowy Dom Kultury
- Spółdzielczy Dom Kultury WSM
- Klub Osiedla Kopernika
- „Dom Nauczyciela”
Towarzystwa regionalne[edytuj]
- Wieluńskie Towarzystwo Naukowe
- Towarzystwo Przyjaciół Wielunia
Fundacje[edytuj]
- Fundacja na rzecz Rozwoju Powiatu Wieluńskiego
- Fundacja „Tacy Sami”
- Fundacja „Arkana XXI”
Sport i rekreacja[edytuj]
w mieście znajdują się trzy parki miejskie, miejski lasek, planty powstałe w miejscu dawnej fosy, oraz wiele skwerów i zieleńców:
- Park śródmiejski im. Żwirki i Wigury
- Park śródmiejski im. Witolda Pileckiego
- Park miejski im. Mieczysława Kałuży
- Planty miejskie im. Jana Pawła II
- Lasek miejski
Infrastruktura sportowa zarządzana jest przez Wieluński Ośrodek Sportu i Rekreacji (WOSiR) oraz wiele innych stowarzyszeń (np. WKS Wieluń, MKS Wieluń, Junior Wieluń, MLKS Wieluń, MUKS Pamapol Siatkarz Wieluń.)
- Kąpielisko Miejskie (przy ul Broniewskiego)
- Pływalnia kryta (przy ul. POW 14)
- Sztuczne lodowisko (os Kard. Wyszyńskiego – czynne corocznie od października do połowy marca)
- Hala sportowa (przy ul Częstochowskiej)
- Stadion Miejski wraz z kompleksem boisk (przy ul. Wojska Polskiego)
- Sala sportowa (przy ul POW 14)
- Boiska i sale sportowe (przy szkołach prowadzonych przez miasto Wieluń)
- Boiska (należące do spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych)
W Wieluniu swój początek ma pieszy Szlak Jury Wieluńskiej i kilka szlaków rowerowych. Na granicy miasta rozpoczyna się także Szlak Konny Jury Wieluńskiej[10]. Większość powyższych szlaków turystycznych przebiega przez położony w pobliżu Załęczański Park Krajobrazowy.
Pomniki[edytuj]
- Pomnik Bohaterów Powstania Styczniowego (bud. 1925)
- Pomnik Orląt Polskich (bud. 1924)
- Pomnik Jana Pawła II (bud. 2006)
- Pomnik "Pogromcom hitleryzmu" („Braterstwa Broni”) (bud. 1965-66) rzeźbiarki Jadwigi Janus
- Pomnik (popiersie) rotmistrza Witolda Pileckiego (bud. 2008)
- Pomnik nauczycieli ziemi wieluńskiej pomordowanych podczas II wojny światowej (bud. 1980)
- Pomnik Armii Czerwonej – nieistniejący (bud. 1945 rozb. 1958)
- Pomnik ofiar bombardowania szpitala Wszystkich Świętych (odsłonięty w 2009 przez Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej Bronisława Komorowskiego
- Pomnik pamięci wieluńskich Żydów – ofiar niemieckiej okupacji w latach 1939-1945 (odsłonięty w 2009 przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego).
- Pomnik ofiar Zbrodni Katyńskiej na cmentarzu rzymskokatolickim (bud. 1990)
inne:
- Głaz z tablicą upamiętniającą bombardowanie miasta 1 września 1939 roku – teren byłego cmentarza kościelnego kościoła farnego (odsłonięty w 2004 przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego).
- Głaz z tablicą upamiętniającą zniszczenie kościoła farnego i rekonstrukcje jego reliktów 1989-1991 (teren byłego cmentarza kościelnego kościoła farnego)
- Głaz z tablicą upamiętniającą zagładę wieluńskiej społeczności żydowskiej (teren byłego cmentarza żydowskiego)
- Tablica z płaskorzeźbą popiersia Marszałka Józefa Piłsudskiego – na gmachu banku przy placu Kazimierza Wielkiego
- Głaz z tablicą poświęconą wieluńskim ofiarom Katynia w parku Rotmistrza Pileckiego
- Głaz z tablicą poświęconą Maksymilianowi Marii Kolbemu na Plantach im Jana Pawła II
- Głaz z tablicą upamiętniającą 70 lat działalności harcerstwa na Ziemi Wieluńskiej 1916-1986 (park Rotmistrza Pileckiego)
- Głaz z tablicą upamiętniającą 700 lat praw miejskich Wielunia 1283-1983 (park Rotmistrza Pileckiego)
- Wojskowe groby żołnierzy polskich i radzieckich na cmentarzu rzymskokatolickim (w tym groby żołnierzy n/n)
Media[edytuj]
Obecnie działają:
- Radio Ziemi Wieluńskiej
- Telewizja Kablowa Wieluńskiej Spółdzielni Mieszkaniowej
Ukazują się następujące:
- Kulisy Powiatu Wieluń [tygodnik]
- Nasz Tygodnik Wieluń-Wieruszów-Pajęczno – dodatek do Dziennika Łódzkiego
- Bezpłatna Gazeta „Między Nami”
- Wieluniak [bezpłatny dwutygodnik]
Kiedyś działała Telewizja Wieluń (nadajnik naziemny).
Dawniej ukazywały się następujące czasopisma:
- Puls Wielunia
- Gazeta Wieluńska
- Goniec Wieluński
- Ziemia Wieluńska
- Kurier Wieluński
oraz inne.
Panorama miasta[edytuj]
Głowy miasta (burmistrzowie, prezydenci, przewodniczący prezydium, naczelnicy)[edytuj]
Burmistrzowie od XIV do XVII w.[edytuj]
|
|
Prezydenci Miasta[edytuj]
|
|
Burmistrzowie w latach 1817-1950[edytuj]
|
|
Przewodniczący Prezydium Miejskiej RN[edytuj]
|
|
Naczelnicy Miasta[edytuj]
|
|
Burmistrzowie (III RP)[edytuj]
|
Miasta partnerskie[edytuj]
| Miasto | Kraj | Data podpisania umowy |
|---|---|---|
| Adelebsen | Niemcy | 1999 |
| Osterburg (Altmark) | Niemcy | 03.10.2002 |
| Letterkenny | Irlandia | 2007 |
| Ochtrup | Niemcy | 2010 |
Zobacz też[edytuj]
- ludzie związani z Wieluniem
- tereny Rzeczypospolitej Polskiej anektowane przez III Rzeszę
- rzymskokatolicki region wieluński
- statki MS Wieluń i SS Wieluń
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ludność w gminach. Stan w dniu 31 marca 2011 r. - wyniki spisu ludności i mieszkań 2011 r.. stat.gov.pl. [dostęp 2013-01-06].
- ↑ Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt, t. XVI, Halle, 1782, s. 14.
- ↑ „Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu” hasło Wieluń.
- ↑ Wieluń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.
- ↑ Historia Żydów z Wielunia.
- ↑ http://www.historiawielunia.uni.lodz.pl/cel_zniszczony.pdf.
- ↑ http://www.bip.um.wielun.pl/res/serwisy/bip-umwielun/komunikaty/_021_014_77487.pdf.
- ↑ Prace budowlane rozpoczęte. W Wieluniu powstaje nowy gazociąg wysokiego i średniego ciśnienia – EWE energia.
- ↑ 9,0 9,1 Bank Danych Regionalnych – Strona główna (pol.). GUS. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ Szlak konny Jury Wieluńskiej.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Wieluń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.
- Wieluńskie Forum Dyskusyjne
- Z dziejów dawnego Wielunia – witryna szczegółowo opisująca historię i zabytki Wielunia
- Portal Turystyki Aktywnej Ziemi Wieluńskiej
|
|||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||