Tetrajodek diarsenu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tetrajodek diarsenu
Tetrajodek diarsenu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny As2I4
Inne wzory AsI2, I2As–AsI2
Masa molowa 657,46 g/mol
Wygląd czerwone kryształy[1]
Identyfikacja
Numer CAS 13770-56-4
Podobne związki
Podobne związki AsI3, AsI5
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tetrajodek diarsenu (nazwa Stocka: jodek arsenu(II)), As2I4nieorganiczny związek chemiczny z grupy jodków, w którym arsen występuje na II stopniu utlenienia. Jest jedynym dobrze poznanym halogenkiem arsenu o stopniu utlenienia mniejszym niż III[2].

Po raz pierwszy został otrzymany przez Eugena Bambergera i Juliusa Phillipa w 1881 roku. Przydzielono mu wtedy najprostszy możliwy wzór – AsI2[5]. W 1907 roku John Hewitt i Thomas Winmill stwierdzili jednak, że substancji tej odpowiada wzór As2I4[6].

Powstaje jako czerwone kryształy podczas ogrzewania w temperaturze 260 °C arsenu z jodem w obecności oktahydrofenantrenu w zatopionej rurce[2]:

2As + 2I2As2I4

Łatwo ulega hydrolizie i utlenianiu. W gorącym roztworze disiarczku węgla ulega dysproporcjonowaniu. W 400 °C reakcja ta przebiega w sposób ilościowy[2]:

3As2I44AsI3 + 2As

Jest stabilny w atmosferze gazu obojętnego do 150 °C[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 CRC Handbook of Chemistry and Physics. David R. Lide (red.). Wyd. 90. Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-49. ISBN 9781420090840.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 N.N. Greenwood, A. Earnshaw: Chemistry of the Elements. Wyd. 2. Oksford, Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 564. ISBN 0750633654.
  3. 3,0 3,1 Klasyfikacja i oznakowanie substancji wynika ze wspólnego określenia zagrożeń dla „związki arsenu(pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-06-30].
  4. European regulations regarding Arsenic Diiodide gas (AsI2) (ang.). Landolt-Börnstein Substance Property Index. [dostęp 2012-07-03].
  5. Eugen Bamberger, Julius Philipp. Ueber Verbindungen von Arsen und Jod. „Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft”. 14 (2), s. 2643–2648, 1881. doi:10.1002/cber.188101402228 (niem.). [dostęp 2012-07-02]. 
  6. John Theodore Hewitt, Thomas Field Winmill. LXXXIX.—Arsenic di-iodide. „J. Chem. Soc., Trans.”. 91, s. 962–964, 1907. doi:10.1039/CT9079100962 (ang.). [dostęp 2012-07-02].