Ugo La Malfa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ugo La Malfa
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1903
Palermo
Data i miejsce śmierci 26 marca 1979
Rzym
Sekretarz Włoskiej Partii Republikańskiej
Przynależność polityczna Włoska Partia Republikańska
Okres urzędowania od 1965
do 1975
Poprzednik kolegialne kierownictwo
Następca Oddo Biasini

Ugo La Malfa (ur. 16 maja 1903 w Palermo, zm. 26 marca 1979 w Rzymie) – włoski polityk, działacz antyfaszystowski, parlamentarzysta, minister w różnych rządach, lider włoskich republikanów. Ojciec Giorgia La Malfy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował nauki finansowe i ekonomiczne na Università Ca' Foscari Venezia. Pracował w redakcji Enciclopedia Italiana. Współpracował z ruchem antyfaszystowskim. W 1942 był jednym z założycieli opozycyjnej Partii Akcji, reprezentował ją w Komitecie Wyzwolenia Narodowego.

W 1946 został wybrany do zgromadzenia konstytucyjnego, które działało do 1948. Następnie uzyskiwał mandat posła do Izby Deputowanych I, II, III, IV, V, VI i VII kadencji, w której zasiadał do czasu swojej śmierci. Również w 1946 przystąpił do Włoskiej Partii Republikańskiej, stając się wkrótce jednym z jej liderów. Pełnił funkcję sekretarza generalnego tej partii (1965–1975), następnie zajmował honorowe stanowisko jej przewodniczącego (do 1979).

Po raz pierwszy w skład rządu wszedł w 1945 jako minister transportu. W latach 1945–1946, 1950–1951 i 1951–1953 sprawował urząd ministra handlu zagranicznego w trzech gabinetach, którymi kierował Alcide De Gasperi. W drugiej połowie lat 50. został redaktorem pisma "La Voce Repubblicana". W 1962 powrócił do rządu jako minister ds. budżetu w gabinecie Amintore Fanfaniego (do 1963). Od 1973 do 1974 był ministrem skarbu u Mariano Rumora, następnie do 1976 wicepremierem w rządzie, na czele którego stał Aldo Moro. Powrócił na ten urząd 20 marca 1979 w piątym gabinecie Giulia Andreottiego, zmarł jednak kilka dni później.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]