Arnaldo Forlani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Arnaldo Forlani
Forlani.jpg
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1925
Pesaro
Premier Włoch
Przynależność polityczna Chrześcijańska Demokracja
Okres urzędowania od 18 października 1980
do 28 czerwca 1981
Poprzednik Francesco Cossiga
Następca Giovanni Spadolini
Minister spraw zagranicznych Włoch
Przynależność polityczna Chrześcijańska Demokracja
Okres urzędowania od 29 lipca 1976
do 4 sierpnia 1979
Poprzednik Mariano Rumor
Następca Franco Maria Malfatti
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Prezydent Sandro Pertini i ministrowie rządu Arnalda Forlaniego (1980)

Arnaldo Forlani (ur. 8 grudnia 1925 w Pesaro) – włoski polityk, przywódca Chrześcijańskiej Demokracji, wieloletni parlamentarzysta i minister, były premier Włoch.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze. W 1948 zajął się działalnością polityczną jako sekretarz prowincjonalny chadecji w Pesaro. Stopniowo awansował w hierarchii partyjnej, od 1954 był członkiem władz centralnych. Dwukrotnie (1969–1973 i 1989–1992) pełnił funkcję jej sekretarza (przewodniczącego)[1].

Zasiadał w radzie miejskiej Pesaro, a także w radzie prowincji. W latach 1958–1994 sprawował mandat posła do Izby Deputowanych III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X i XI kadencji. Od 1989 do 1994 był jednocześnie członkiem Parlamentu Europejskiego III kadencji, należąc do grupy Europejskiej Partii Ludowej[2].

Pod koniec lat 60. był ministrem ds. przedsiębiorstw państwowych i do kontaktów z ONZ w dwóch gabinetach, na czele których stał Mariano Rumor. Premier Aldo Moro powierzył mu tekę ministra obrony w swoim czwartym i piątym rządzie (1974–1976). W trzecim, czwartym i piątym gabinecie Giulia Andreottiego (1976–1979) kierował resortem spraw zagranicznych.

Pomiędzy 18 października 1980 a 28 czerwca 1981 sprawował urząd premiera Włoch. Stał na czele rządu tworzonego przez koalicję chadeków, socjalistów, socjaldemokratów i republikanów[3]. W latach 1983–1987 w dwóch rządach Bettina Craxiego pełnił funkcję wicepremiera.

Arnaldo Forlani należał do najbardziej wpływowych polityków lat 80. i początku lat 90. Z tego okresu pochodzi akronim CAF, od nazwisk Bettina Craxiego, Giulia Andreottiego i właśnie Arnalda Forlaniego, symbolizujący domniemany układ tych polityków (liderów chadecji i socjalistów) w celu podporządkowania sobie sceny politycznej[4][5]. Karierę polityczną przywódcy chadeków przerwała seria afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli). Arnaldo Forlani został oskarżony o nielegalne finansowanie partii w ramach tzw. sprawy Enimont, w procesie karnym skazano go za to na karę dwóch lat i czterech miesięcy pozbawienia wolności[6]. Był również skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności za rzekome przyjmowanie łapówek w zamian za kontrakty drogowe, jednak w wyniku odwołania został od tych zarzutów w całości uniewinniony[7].

Przypisy

  1. Leaders of Italy, terra.es (ang.). [dostęp 13 lutego 2011].
  2. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 13 lutego 2011].
  3. Skład rządu Arnalda Forlaniego na stronie Rządu Republiki Włoskiej (wł.). [dostęp 13 lutego 2011].
  4. Sebastiano Messina: Tra Forlani e Andreotti spuntò l'"arcicattolico" (wł.). la Repubblica.it, 22 marca 1999. [dostęp 13 lutego 2011].
  5. W.V. Harris: Italy: Purgatorio (ang.). nybooks.com. [dostęp 13 lutego 2011].
  6. Arnaldo Forlani (wł.). biografieonline.it. [dostęp 13 lutego 2011].
  7. Tangenti, assolto Forlani La telefonata di Casini (wł.). corriere.it, 16 stycznia 2004. [dostęp 13 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]