Weselina Kacarowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Weselina Kacarowa
Ilustracja
Weselina Kacarowa (2007)
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1965
 Bułgaria Stara Zagora
Pochodzenie  Bułgaria
Instrument fortepian
Gatunek opera
Zawód śpiewaczka
Aktywność od 1981

Weselina Kacarowa, Veselina Kasarova bułg. Веселина Кацарова (ur. 18 lipca 1965 roku w Starej Zagorze) – bułgarska śpiewaczka, mezzosopran.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczęła swoją edukację muzyczną we wczesnym dzieciństwie biorąc lekcje fortepianu w wieku 4 lat. Jej pierwszy poważny występ sceniczny miał miejsce w 1981 roku, kiedy miała 16 lat - wykonywała wówczas sonaty fortepianowe Mozarta w swoim rodzinnym mieście.

Po uzyskaniu dyplomu pianistycznego w roku 1987, Kacarowa rozpoczęła naukę śpiewu u Resy Kolewej w Akademii Muzycznej w Sofii. Kolewa uchroniła ją przed zbyt wczesnym wykonywaniem utworów autorstwa Verdiego, co według niej zrujnowało już niejeden młody głos.[potrzebne źródło] Nakłoniła ją do zwrócenia się w kierunku muzyki Mozarta i Rossiniego. Swój pierwszy występ wokalny dała w Starej Zagorze śpiewając Habanerę z opery Carmen Bizeta. Później, jeszcze jako studentka, występowała w Bułgarskiej Operze Narodowej w Sofii. Wykonywała partię Rozyny w Cyruliku sewilskim w ramach egzaminu końcowego.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W 1988 roku, jeszcze jako studentka, przedstawiła swoje nagranie demo Herbertowi von Karajanowi, który po jego przesłuchaniu zaproponował młodej śpiewaczce występy w Operze Wiedeńskiej. Niestety, Karajan umarł tydzień później. Jego następca zaproponował Kacarowej dwuletni kontrakt rozpoczynający się w 1991 roku.

Kacarowa kończyła sofijskie konserwatorium w roku 1989, później, przez dwa lata, była zaangażowana do zespołu śpiewaczego opery w Zurychu Do jej pierwszych ról należały mniejsze partie w dziełach Wagnera (druga Norna i Wellgunda) w Zmierzchu bogów. Tego samego roku zdobyła pierwszą nagrodę na międzynarodowym konkursie wokalnym "Neue Stimmen (New Voices)" w Gütersloh, w Niemczech, sponsorowanym przez Bertelsmanna, właściciela wytwórni BMG Classics. W 1991 roku zadebiutowała podczas Festiwalu Mozartowskiego w Salzburgu występując podczas dwóch koncertów zorganizowanych z okazji dwusetnej rocznicy śmierci Mozarta. Wystąpiła także jako Annio w operze Łaskawość Tytusa, pod dyrekcją Sir Colina Davisa. W tym samym roku opuściła Zurych, by rozpocząć występy w Wiedniu, gdzie zadebiutowała jako Rozyna w Cyruliku sewilskim Gioacchino Rossiniego. Zgodnie z kontraktem występowała w Wiedniu przez dwa lata, w tym czasie też wyszła za mąż za Szwajcara.

W 1992roku zaśpiewała w koncertowym wykonaniu opery Tankred Rossiniego. Od tego momentu była regularnym gościem na salzburskim festiwalu występując w takich operach Mozarta, jak: Łaskawość Tytusa, Idomeneo, Così fan tutte, Mitridate, Ombra Felice i w operze Berlioza Potępienie Fausta. Występowała także na festiwalach muzycznych w Bregencji, St. Moritz, Glyndebourne i Pesaro.

Kacarowa specjalizuje się w wykonywaniu partii mozartowskich i bel canto (Rossini, Bellini, Donizetti), ale dodaje do swojego repertuaru także role z oper barokowych takich jak Orfeusz z Orfeusza i Eurydyki Glucka, Ruggiero z Alciny Hândla, Penelope z "Il ritorno d'Ullise in Patria" Monteverdiego, Neron i Poppea z Koronacji Poppei Monteverdiego oraz Ariodante z "Ariodante" Hândla. Realizuje nagrania płytowe prezentujące partie operowe, pieśni, szczególnie kompozytorów francuskich.

W 2003 roku rozpoczęła współpracę z bułgarskim kompozytorem Krassimirem Kyurkchiyskim. Owocem tej współpracy jest płyta zatytułowana 'Bulgarian Soul'. Śpiewa tam z zespołem Cosmic Voices from Bulgaria oraz z 'Soloists Orchestra'. Płyta zawiera zbiór bułgarskich pieśni ludowych. "Wielu ludzi nie zna mojego rodzinnego kraju. Chciałabym odkryć przed nimi bułgarską duszę" - powiedziała o płycie artystka. Płyta zdobyła nagrodę German ECHO Award w kategorii "śpiewak roku" w 2003 oraz nagrodę Merkur Preis w 2005 roku.

Repertuar (od 2005) (partia/dzieło/kompozytor):

Mając na uwadze dbałość o zdrowie, rodzinę i karierę, Kacarowa przykłada ogromną wagę do wybierania odpowiednich propozycji. Rocznie występuje maksymalnie w 50 przedstawieniach.

Wraz z mężem i synem mieszka niedaleko Zurychu, w Szwajcarii, gdzie daje regularne koncerty i występuje w tamtejszej Opernhaus.

Realizacje płytowe[edytuj | edytuj kod]

  • Czajkowski: Dama pikowa (1992) -- [VHS & audio CD] jako Paulina, Ozawa & Vienna State Opera;
  • Bellini: Beatrice di Tenda (1992) -- [audio CD] jako Agnese, Pinchas Steinburg & Orf Symphony Orchetra;
  • Rossini: Tankred (1996) --[audio CD] jako Tankred; Roberto Abbado & Munich Radio Orchestra;
  • Weber: Oberon (1996) --[audio CD] jako Fatima, Marek Janowski & Deutsches Symphonie-Orchester Berlin;
  • Offenbach: Piękna Helena (1997) -- [VHS & DVD] jako Helena, Nikolaus Harnoncourt & Zurich Opera (VHS i DVD prezentują przedstawienia oznaczone rożnymi datami);
  • Massenet: Werther (1999) --[Audio CD] jako Charlotte; Vladimir Jurowski & Deutsches Symphonie-Orchester Berlin;
  • Bellini: I Capuleti e i Montecchi (1999) --[Audio CD] jako Romeo; R. Abbado & Munich Radio Orchestra;
  • Berlioz: Potępienie Fausta (1999) -- [DVD] jako Małgorzata; Sylvain Chambreling z Salzbura, 1999;
  • Rossini: Cyrulik sewilski (2001) -- [DVD] jako Rozyna; Nello Santi and Zurich Opera;
  • Donizetti: Faworyta (2001) --[Audio CD] jako Leonora; Viotti & Munich Radio Orchestra;
  • Monteverdi: Il ritorno d'Ulisse in patria (2003) -- [DVD] jako Penelopa; N. Harnoncourt & Zurich Opera;
  • Mozart: Łaskawosć Tytusa (2003) --[DVD] jako Sekstus; Nikolaus Harnoncourt, Salzburger Festspiele (część projektu M22);
  • Gluck: Orfeusz i Eurydyka (2004) --[DVD] jako Orfeusz; Ivor Bolton & Bavaria State Opera;
  • R. Strauß: Der Rosenkavalier (Kawaler z różą) (2005) --[DVD] jako Oktawian; Franz Welser-Mōst & Zurich Opera;
  • Mozart" Łaskawość Tytusa (2005) --[DVD] jako Sekstus; Franz Welser-Mōst from Zurich Opera;
  • Mozart: Łaskawość Tytusa (2006) --[CD] jako Sekstus; Pinchas Steinburg & Munchner Rundfunkorchester;
  • Mozart: Mitridate, ré di Ponto (2006) --[CD] jako Farnace; Sir Roger Norrington & Camerata Salzburg, 1997 Salzburg Festival;
  • Rossini: Kopciuszek (2006) --[Doppel CD] jako Angelina, Carlo Rizzi & Munchner Rundfunkorchester;
  • Donizetti: Dom Sebastien (2007) --[CD] jako Zaida; Mark Elder & ROH Orchestra;
  • Händel: Alcina (2007) -- [SACD] jako Ruggiero; Ivor Bolton from Bavarian State Opera;

Inne nagrania[edytuj | edytuj kod]

  • Hermann Suter Le laudi di San Francesco d'Assisi (1991) --[Audio CD], Orkiesta Filharmonii Budapeszteńskiej, Chór dzieciecy Radia Węgierskiego;
  • Wir Schwestern Zwei, Wir Schönen --[Audio CD] duety pieśniowe z Editą Gruberovą zawierajace m.in. słynny "Duet kotów" Rossiniego (Duetto buffo di due gatti).
  • Berlioz, Ravel, Chausson (1994) --[Audio CD] cykl pieśni zrealizowany z Pinchasem Steinbergiem i ORF Symphonieorchester (nagroda Prix Maurice Ravel).
  • A Portrait (1996) --[Audio CD], Friedrich Haider i Munchner Rundfunkorchester. Arie z oper Handela (Rinaldo), Glucka (Orfeusz i Eurydyka"), Mozarta (Wesele Figara) i Rossiniego's Il barbiere di Siviglia and L'italiana in Algeri, Donizetti's Anna Bolena and La favorita, and Bellini's I Capuleti e i Montecchi.
  • Franz Schubert: Mass No. 6 in E-Major (1997) --[Audio CD] - Riccardo Muti, Wiener Philharmoniker, Chór Mitteldeutschen Rundfunks, Lipsk
  • Gustav Mahler: Symphony No. 8 in E-Major "Sinfonie der Tausend" (1997) --[Audio CD] - Sir Colin Davis, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks
  • Mozart Arias (1997) --[Audio CD] - Sir Colin Davis and the Staatskapelle Dresden. Arie z oper Cosi fan tutte, Wesele Figara', Idomeneo, Mitridate, Don Giovanni, Lucio Silla, "Łaskawość Tytusa". Nagranie nominowane do nagrody Grammy.
  • Schubert, Brahms, Schumann: Lieder (1999) [Audio CD] - Friedrich Haider
  • Rossini: Arias and Duets (2000) [Audio CD] - Juan Diego Florez, Arthur Fagen & Musikalische Leitung. Nagranie zdobt\yło nagrodę Cannes Classical Awards dla XIX-XX wiecznego Recitalu pieśniarskiego lub wokalnego 2000 roku.
  • Nuit Resplendissante (2001) [Audio CD] - mało znane opery francuskie - Frédéric Chaslin, Münchner Rundfunkorchester
  • Love Entranced: French Opera Arias (2002) [Audio CD] - Frédéric Chaslin and the Munich Radio Orchestra.
  • Bulgarian Soul: Kyurkchiyski (2003) [Audio CD] - Cosmic Voices from Bulgaria - Vania Moneva, Sofia Soloists Chamber Orchestra pod Tzanko Delibozovem - tradycyjne bułgarskie pieśni ludowe. Nagranie nominowane do niemieckiej nagrody ECHO Klassik (Klasyka bez granic).
  • Berlin Opera Night (2004) --[DVD & audio CD] - scenia pisania listu z Werthera - część koncertu galowego organizowanego przez fundację walczącą z AIDS. CD nosi tytuł Gala Night
  • The Magic of Kasarova (2004) [Audio CD] - kompilacja zawierająca arie z najgłośniejszych ról Kacarowej.
  • Belle de Nuit (15 lutego 2008) [Audio CD] arie Offenbacha.

Telewizyjne filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • Vesselina Kasarova: Ein Portrait: Mozart ist ohne Ende (BMG Classic & Saarländischer Rundfunk) Wywiad z 1997 z fragmentami z oper Idomeneo in Florence, I Capuleti e i Montecchi z Paryża, zrealizowanych podczas sesji nagraniowej przy tworzeniu albumu Mozart Arias CD w Dreźnie.
  • Tell Me, Little White Cloud (Arte-TV) Powstawanie płyty of Bulgarian Soul CD.
  • Vesselina Kasarova: Die Kunst der Verwandlung (ORF) 2005 dokumantacja kariery Kacarowej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]