Riccardo Muti
| Riccardo Muti | |
 Riccardo Muti (2008) |
|
| Imię i nazwisko | Riccardo Muti |
| Data i miejsce urodzenia | 28 czerwca 1941 Neapol |
| Pochodzenie | włoskie |
| Instrument | fortepian |
| Gatunek | muzyka poważna |
| Zawód | dyrygent |
| Wytwórnia płytowa | Deutsche Grammophon |
| Powiązania | Philharmonia Orchestra, Philadelphia Orchestra, La Scala, Chicago Symphony Orchestra |
| Odznaczenia | |
        |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Riccardo Muti (ur. 28 czerwca 1941 w Neapolu)[1] – dyrygent włoski.
Spis treści |
Zarys biografii[edytuj]
Studiował w Conservatorio di San Pietro a Majella[2]. W 1967 na konkursie dla młodych dyrygentów im. Guido Cantelliego w Mediolanie otrzymał pierwszą nagrodę. Rok później został głównym dyrygentem Maggio Musicale Fiorentino, pozostając nim do 1980. W 1971 Herbert von Karajan zaprosił go do udziału w Festiwalu Salzburgskim, z którym następnie współpracował do 2001[2].
W latach 1972-1982 był głównym dyrygentem londyńskiej Philharmonia Orchestra, obejmując stanowisko po Otto Klempererze. W latach 1980-1992 pełnił funkcję dyrektora muzycznego Orkiestry Filadelfijskiej, będąc następcą Eugene'a Ormandy'ego.
Od 1986 do 2005 był dyrektorem muzycznym mediolańskiego Teatro alla Scala[2]. W 2004 założył Orkiestrę Młodzieżową im. Luigiego Cherubiniego, złożoną z młodych muzyków wybranych przez międzynarodowe jury spośród ok. 600 instrumentalistów z całych Włoch. Orkiestra przez kilka była stałym uczestnikiem festiwalu w Salzburgu. Ponadto na początku 2006 Muti został dyrektorem artystycznym tamtejszego Pentecost Festival. Od 2010 prowadzi Chicago Symphony Orchestra.
Muti obok długoterminowych kontraktów realizował inne projekty artystyczne, współpracując z wieloma znakomitymi wykonawcami – solistami i zespołami. Prowadził m.in. takie orkiestry jak Berliner Philharmoniker, Wiener Staatsoper, New York Philharmonic, Bayerischer Rundfunk i Orchestre National de France[2].
W artystycznym dorobku ma również znaczna liczbę płyt z nagraniami szerokiego repertuaru, obejmującego twórczość m.in. Mozarta, Beethovena, Brahmsa, Czajkowskiego oraz klasykę operową.
Wybrane odznaczenia i nagrody[edytuj]
- Wielki Oficer Orderu Zasługi Republiki Włoskiej[3]
- Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej[3]
- Medaglia d'oro ai benemeriti della Cultura e dell'Arte[3]
- Honorowy Rycerz Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego
- Oficer Legii Honorowej
- Wielka Srebrna Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii
- Krzyż Zasługi I klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Order Przyjaźni – nadany przez Władimira Putina
- Nagroda Wolfa
- Honorowe członkostwo
- Royal Academy of Music
- Wiener Hofmusikkapelle
- Wiener Staatsoper
- El Premio Príncipe de Asturias de las Artes
- Doctor honoris causa Uniwersytetu Bacelońskiego
- Srebrny medal za zasługi dla muzyki Mozarta – przyznany przez Mozarteum w Salzburgu
Przypisy
Bibliografia[edytuj]
|
|||||
- Włoscy dyrygenci
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego
- Oficerowie Legii Honorowej
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Honorowi Członkowie Królewskiej Akademii Muzycznej w Londynie
- Doktorzy honoris causa
- Ludzie związani z Mediolanem
- Ludzie związani z Londynem
- Ludzie związani z Salzburgiem
- Urodzeni w 1941
