Zucchero

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zucchero
Zucchero 01.JPG
Zucchero na festiwalu w Skanderborg, Dania, sierpień 2007
Imię i nazwisko Adelmo Fornaciari
Pseudonim Zucchero
Data urodzenia 25 września 1955
Pochodzenie Roncocesi, Reggio nell'Emilia,  Włochy
Instrument gitara
Gatunek Blues
Rock
Pop
Funky
Soul
R&B
Zawód wokalista
Aktywność od 1971
Wytwórnia płytowa Polydor / Universal Music Group
Strona internetowa
Zucchero 03.JPG

Adelmo Fornaciari, Zucchero (ur. 25 września 1955 w Roncocesi) – włoski piosenkarz.

Przed publicznością zadebiutował w 1982 roku na Festiwalu w Sanremo piosenką Una notte che vola via, dzięki której znalazł się w finale. W 2003 roku wystąpił na Festiwalu w Sopocie.

Jego pierwszym przebojem była piosenka Senza una donna, nagrana w duecie z Paulem Youngiem.

W kwietniu 1992 roku wraz z wieloma innymi artystami wziął udział w koncercie The Freddie Mercury Tribute Concert na stadionie Wembley w Londynie.

Na płycie z 2004 roku towarzyszyli mu: Miles Davis, Paul Young, Sheryl Crow, Dolores O'Riordan (The Cranberries), B.B. King, John Lee Hooker, Brian May oraz Sting.

W roku 2000 nagrał na płycie Moment Of Glory wraz z zespołem Scorpions symfoniczną wersję piosenki Send Me An Angel.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Zucchero karierę rozpoczynał w latach 70. kiedy współtworzył grupy Le Nuove Luci, Sugar & Daniel oraz Sugar & Candies. W 1981 roku wokalista zdobył pierwszą nagrodę festiwalu Castrocaro, a w latach 1982 i 1983 uczestniczył w festiwalu w Sanremo. W 1983 roku wydał debiutancki solowy album Un po’ di Zucchero. W roku 1985 powstała grupa Zucchero and the Randy Jackson Band, która we Włoszech zdobyła sporą popularność[potrzebne źródło]. Jego płytę Blue’s, wydaną w 1987 roku, kupiło ponad 1,3 miliona fanów, co jest rekordem w historii włoskiej fonografii[potrzebne źródło]. Znalazła się tam między innymi piosenka „Senza una donna”, której nowa wersja, nagrana kilka lat później (1991) wspólnie z Paulem Youngiem, stała się światowym przebojem[potrzebne źródło]. Rok później rozpoczęła się pierwsza europejska trasa koncertowa artysty, podczas której Zucchero odwiedził Francję, Holandię, Szwajcarię, Hiszpanię, Danię i Belgię.

W styczniu 1990 roku wokalista wydał pierwszy album z utworami nagranymi w całości w języku angielskim, zatytułowany Zucchero, który zawierał największe przeboje artysty. Płyta ukazała się w Europie, Azji, USA, Ameryce Południowej i w Południowej Afryce.

Zucchero współpracował w ciągu swojej kariery m.in. z Ericiem Claptonem, Steviem Wonderem, Luciano Pavarottim, Eltonem Johnem, Bono, Stingiem, Randy Crawford, Andrea Bocellim, zespołem Scorpions czy John Lee Hookerem.

Po dwóch latach przerwy, we wrześniu 2001 roku, artysta wydał album Shake. Materiał nagrywano w USA, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. Na płycie znalazło się 11 utworów o zróżnicowanym charakterze: od bluesa i rocka z elementami nowoczesnego klubowego brzmienia do balladowych romantycznych piosenek. W utworze „I Lay Down” gościnnie wystąpił John Lee Hooker. Pochodzący z tego albumu utwór „Baila (Sexy Thing)”, podbił europejskie listy przebojów[potrzebne źródło].

W ciągu długoletniej kariery Zucchero nagrał wiele duetów, aż w końcu postanowił zebrać je na jednej płycie. Tak powstał album Zu & Co., który ukazał się w maju 2004 roku. Na płycie znajdują się utwory nagrane wzespół z takimi wykonawcami, jak Miles Davis, Luciano Pavarotti i Andrea Bocelli, John Lee Hooker, BB King, Dolores O'Riordan, czy Brian May. 1 listopada 2013 wydał singiel „Quale Senso Abbiamo Noi” promujący nowy album koncertowy – Una Rosa Blanca.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1983 – Un po’ di Zucchero
  • 1985 – Zucchero & The Randy Jackson Band
  • 1986 – Rispetto
  • 1987 – Blue’s
  • 1988 – Six Mix
  • 1988 – Snack Bar Budapest
  • 1989 – Oro incenso e birra
  • 1991 – Zucchero
  • 1991 – Live at the Kremlin
  • 1992 – Miserere
  • 1994 – Diamante
  • 1995 – Spirito DiVino
  • 1996 – The Best of Zucchero Sugar Fornaciari’s Greatest Hits
  • 1998 – Bluesugar
  • 1999 – Overdose d’amore / The ballads
  • 2001 – Shake
  • 2002 – Spirit cavallo selvaggio
  • 2004 – Zucchero & Co.
  • 2006 – Fly
  • 2007 – All The Best
  • 2010 – Chocabeck
  • 2012 – La Sesión Cubana
  • 2013 – Una Rosa Blanca

Single[edytuj | edytuj kod]

  • Wonderful Life 2007
  • I Won’t Let You Down 2008
  • Vedo nero 2011
  • Guantanamera (Guajira) 2012
  • Quale Senso Abbiamo Noi 2013

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]