Łódka (liturgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy naczynia liturgicznego. Zobacz też: inne znaczenia tego hasła.
Łódka

Łódka (łac. navicula "łódka") – naczynie, w którym przechowuje się kadzidło, czyli płatki kwiatów i zasuszoną żywicę, używane do spalania podczas okadzeń.

Nazwa naczynia pochodzi od jego kształtu, przypominającego łódkę. Osoba trzymająca łódkę podczas liturgii nazywana jest nawikulariuszem, od łacińskiej nazwy tego naczynia.