Trybularz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kleryk z kadzielnicą

Trybularz lub kadzielnica – rodzaj utensyliów liturgicznych służący do okadzania w czasie uroczystości religijnych. Stanowi go metalowa szkatuła umocowana na łańcuszkach i zamykana przykrywką, w którym umieszcza się metalowy koszyczek (kociołek) wypełniony rozżarzonymi bryłkami węgla drzewnego, na które sypie się ziarenka kadzidła. Substancje żywiczne i różne zioła zawarte w kadzidle pod wpływem temperatury wydzielają aromatyczną woń. W liturgiach chrześcijańskich, zarówno rzymskiej jak i wschodnich trybularz używany jest do okadzeń: Najświętszego Sakramentu, celebransa, wiernych, ołtarza, darów ofiarnych, krzyża, ewangeliarza, paschału, relikwii świętych i obrazów Chrystusa wystawionych do publicznej czci.

Trybularz w liturgii rzymskokatolickiej[edytuj | edytuj kod]

Kadzidło używane jest w następujących momentach:

Podczas Mszy św.[edytuj | edytuj kod]

  1. podczas procesji wejścia,
  2. po ucałowaniu ołtarza (okadzenie ołtarza i krzyża),
  3. podczas odczytywania Ewangelii,
  4. po ofiarowaniu darów chleba i wina (okadzenie darów, ołtarza, krzyża, celebransa i ludu),
  5. podczas Przeistoczenia.

Podczas uroczystej Liturgii Godzin[edytuj | edytuj kod]

  1. w procesji wejścia,
  2. podczas śpiewu hymnu,
  3. podczas śpiewu Pieśni z Ewangelii (okadzenie ołtarza i krzyża).

Trybularz w liturgii prawosławnej[edytuj | edytuj kod]

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]