Piuska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papież Jan Paweł II w białej piusce
Biskupi w piuskach - w czerwonych kardynałowie: pośrodku kard. Joseph Ratzinger (późniejszy Papież Benedykt XVI) , z prawej kard. Franciszek Macharski, z lewej w różowej abp. Wiktor Skworc

Piuska lub zucchetto [dzukˈketto] – mała, okrągła czapeczka, noszona przez biskupów katolickich na szczycie głowy. Zasadniczo purpurowa dla biskupów, różowa dla arcybiskupów nuncjuszy (deseń mora), czerwona dla kardynałów, biała dla papieża i emerytowanego papieża. Piuski noszą również niektóre zakony w kolorach określonych przez konstytucje zakonne; dawniej nosili również duchowni diecezjalni. Prawo noszenia piuski mają również opaci klasztorów. Jest też w użyciu zakonników w zakonach habitowych (np. u franciszkanów), ale nigdy podczas liturgii.

Wywodzi się ze zwyczaju tonsury. Był to znak przynależności do stanu duchownego w postaci wygolonego koła na szczycie głowy, przykrywanego właśnie piuską. Wprowadzona w VII w. jako prawo, tonsura została zniesiona po Soborze Watykańskim II przez papieża Pawła VI. Piuska pozostała jako element stroju oficjalnego wyższych duchownych. Noszą ją oni także podczas mszy (ale tylko do zakończenia modlitwy nad darami i po komunii), czego nie mogą czynić inni duchowni[1].

Przypisy

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]