4GL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

4GL (4th Generation Language - język czwartej generacji) - język programowania, pozwalający przy użyciu krótkich instrukcji stworzyć program, którego napisanie w językach niższej (np. trzeciej, 3GL) generacji wymaga użycia setek lub tysięcy razy większej liczby wierszy kodu źródłowego. 4GL często dopuszcza pisanie fragmentów kodu w kilku językach 3GL jednocześnie.

Podstawowym wyróżnikiem języka 4GL jest jego specjalizacja, tworząca z języka efektywne narzędzie w ramach ściśle określonego obszaru zastosowań.

Termin 4GL został użyty po raz pierwszy w publikacji Jamesa Martina "Applications Development Without Programmers" w roku 1982.

Języki czwartej generacji[edytuj | edytuj kod]

  • Języki strumienia danych
    • APE
    • AVS
    • Iris Explorer

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]