Eiffel (język programowania)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eiffel
Ilustracja
Logo języka
Pojawienie się

1986

Paradygmat

obiektowy

Typowanie

statyczne, silne

Aktualna wersja stabilna

22.05
(31 maja 2022) [±]

Twórca

Bertrand Meyer

Licencja

Podwójna (płatna komercyjna lub tzw. open source)[1]

Platforma sprzętowa

Wieloplatformowy

Platforma systemowa

FreeBSD, Linux, Mac OS X, OpenBSD, Solaris, Windows

Strona internetowa

Eiffelstatycznie typowany, obiektowy język programowania opisywany w książkach Bertranda Meyera m.in. Object-Oriented Software Construction, Eiffel: The Language.

Charakterystyka języka[edytuj | edytuj kod]

Główną ideą przyświecającą twórcy języka Eiffel było stworzenie praktycznego narzędzia do tworzenia wysokiej jakości oprogramowania. Cel ten miał być osiągnięty poprzez tworzenie re-używalnego kodu dającego pewność swojej poprawności. Stąd Bertrand Meyer określił następujące cechy języka:

Hello World[edytuj | edytuj kod]

class HELLO_WORLD

creation make

feature
   make is
      local
      do
         std_output.put_string("Hello, world")
         std_output.put_new_line
      end
end

Historia[edytuj | edytuj kod]

Język został zaprojektowany przez firmę Interactive Software Engineering (ISE, obecnie Eiffel Software) w 1985 r. Rok później ISE zaimplementowała kompilator dla Eiffel na platformę UNIX.

W 1989 specyfikacja języka stała się publicznie dostępna[3]. Powstała wówczas organizacja Nonprofit International Consortium for Eiffel (NICE). Zajmująca się popularyzacją języka, a także jego standaryzacją. W 1992 NICE przyjęła drugie wydanie książki Eiffel The Language Bertranda Meyera jako pierwszy standard. Następnie publikowała uaktualnienia w roku 1996, 2000, 2001, 2002[4].

Od 1999 roku ISA współpracowała z Microsoft, co zaowocowało w 2001 roku utworzeniem środowiska na platformę .NET[5].

W 2002 roku ECMA utworzyła grupę zajmującą się opracowaniem standardu języka Eiffel. Pierwsza wersja została opublikowana w 2005. W kolejnym – wyszło uaktualnienie standardu[3]. W tym samym roku został opublikowany standard ISO (ISO/IEC 25436:2006)[6].

W 2007 roku Association for Computing Machinery przyznało Bertrandowi Meyerowi ACM Software System Award za zaprojektowanie i implementację języka Eiffel, programowanie kontraktowe i działalność która przyczyniła się do tworzenia godnego zaufania, re-używalnego, efektywnego oprogramowania[7].

Środowiska programistyczne[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo Eiffel Software oferuje IDE Eiffel Studio na licencji komercyjnej albo GPL. Środowisko jest dostępne dla różnych systemów operacyjnych: MS Windows, Linux, FreeBSD, OpenBSD, Solaris.

SmartEiffel (poprzednio SmallEiffel) to IDE tworzone przez zespół prof. Dominique Colnet w centrum naukowym LORIA we Francji[8]. Środowisko oprócz klasycznej kompilacji, oferuje możliwość wygenerowania kodu wykonywalnego dla maszyny wirtualnej Java. Nie jest zgodne ze standardem ISO/ECMA[9].

Visual Eiffel jest środowiskiem udostępnianym na licencji GPL na platformy Windows i Linux.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Eiffel Software’s Dual Licensing Business Model. eiffel.com. [dostęp 2019-08-02]. (ang.).
  2. Bertrand Meyer. Eiffel: A language and environment for software engineering. „The Journal of Systems and Software”, 1988. [dostęp 2010-11-02]. (ang.). 
  3. a b Historia środowiska Eiffel Studio firmy Eiffel Software. [dostęp 2010-11-02]. (ang.).
  4. NICE Standards. [dostęp 2010-11-02]. (ang.).
  5. Raphael Simon, Emmanuel Stapf, Bertrand Meyer: MSDN. Full Eiffel on the .NET Framework. 2002. [dostęp 2010-11-02]. (ang.).
  6. Informacje o standardzie ISO/IEC 25436:2006. [dostęp 2010-11-02]. (ang.).
  7. Association for Computing Machinery: ACM Software System Award 2007. [dostęp 2010-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-17)]. (ang.).
  8. Loria. People.. [dostęp 2010-11-01]. (ang.).
  9. Strona domowa SmartEiffel. [dostęp 2010-11-01]. (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]